ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ !

Με τη φωνή σου ταξιδέυω

πέρα στούς πέντε ωκεανούς

με τα τραγούδια σου γυρέυω

της μοναξιάς τους λυτρωμούς!!!


Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Ρούλα Σαμαϊλίδου !

Η Ρούλα Σαμαϊλίδου γεννήθηκε στη Μύρινα της Λήμνου. Αποφοίτησε από την Αρσάκειο Παιδαγωγική Ακαδημία Αθηνών και στη συνέχεια εργάστηκε σε τράπεζα. Είναι παντρεμένη και έχει δύο κόρες. Τα τελευταία χρόνια ζει στη Σπάρτη. 
Ένας άνθρωπος απλός γεμάτος συναισθήματα  .
 
Με μεγάλη χαρά σε καλώς ορίζω στην ιστοσελίδα μου !

Η χαρά είναι δική μου.

Μια κοπέλα που γεννήθηκε σε ένα νησί και ξεκίνησε τα πρώτα της βήματα πως ήταν η ζωή στην Λήμνο?

Ο τόπος, που ξεκινά ο καθένας το ταξίδι της ζωής του είναι ο πιο όμορφος τόπος του κόσμου. Πολύ περισσότερο αν εκεί  έχει γευτεί ζεστασιά, αγάπη, ευτυχία!
   Η  ζωή μου εκεί ήταν καλά προφυλαγμένη  μέσα στη ζεστή αγκαλιά της οικογένειάς μου. Ήμουν η αντικαταστάτρια ενός νέου ανθρώπου, που έφυγε νωρίς, στα είκοσι επτά του χρόνια και εννιά μέρες πριν την γέννησή μου. Ήμουν εκείνη που θα έφερνε λίγο φως σε ένα σπίτι πένθιμο, σιωπηλό, με κλειστές τις πόρτες, κλειστές και τις καρδιές. Ήμουν εκείνη που θα έφερνε τη χαρά να απαλύνει τον πόνο τους και να δώσει νόημα στη  ζωή τους.
    Μέσα λοιπόν σε μια μεγάλη αγκαλιά έζησα και μεγάλωσα, που δεν με άφησε να καταλάβω ποτέ αυτά που βίωνε.. Ήμουν η πριγκίπισσα, που όλοι με προστάτευαν και προσπαθούσαν να αντικαταστήσουν αυτό που έλειπε. Καλά τα κατάφεραν και τους ευγνωμονώ.  Η χαρά και η ευτυχία κοντά τους με έκαναν πλούσια. Παλάτι ήταν ο τόπος μου και λαμπρός ο ήλιος που τον φώτιζε. Ο κόσμος μου μικρός αλλά λαμπρός και απέραντος για μένα.  Όλα γύρω μου ένα θαύμα! Μόνο που κακόμαθα λιγάκι και αυτήν τη ζεστή αγκαλιά και την αγάπη την αναζητώ και πέρα από το όστρακο που λέγεται σπίτι.

Ποια τα παιδικά όνειρα σου και τι από αυτά πραγματώθηκε?

Ποτέ δεν ονειρεύτηκα και δεν ζήτησα κάτι σπουδαίο και μεγάλο. Με τους ανθρώπους τους δικούς μου ήθελα να είμαι και με τους ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπάνε. Να μείνω για πάντα στον τόπο μου, τον γεμάτο θρύλους, ιστορίες, μύθους, θαμμένους ναούς και θεούς, βυθισμένες  πολιτείες.  Να πεθάνω στον τόπο μου. Εκεί που είδα το φως να δω και το σκοτάδι. Εκεί που κοιμούνται οι δικοί μου άνθρωποι, για να είναι ο θάνατος γλυκός χωρίς τύψεις και εφιάλτες. Τίποτε δεν κατάφερα. Κολλημένη σε αυτά τα όνειρα, τα φέρνω βόλτα ξανά και ξανά μέσα από τα γραπτά μου. Να   φέρω πίσω ό, τι μου λείπει μέσα από μνήμες, ιστορίες που άκουσα και έζησα. Ξέρω πως μέρα με τη μέρα όλα αλλάζουν. Θέλω να περισώσω από τη λήθη όλα τα βιώματα και τις αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων. Να αφήσω παρακαταθήκη στις νέες γενιές, εποχές διαφορετικές από τις δικές τους, που η ζωή ήταν δύσκολη αλλά συγχρόνως όμορφη μέσα στην απλότητά της.

Ποια ήταν τα χρόνια της οργής για σένα ?

Χρόνια οργής για μένα είναι τα χρόνια που περνάμε τώρα. Νομίζω πως διανύουμε μια Οδύσσεια και πως η Ιθάκη δεν φαίνεται ακόμη.  Οργίζομαι που μια χώρα σαν τη δική μας, που έδωσε τα φώτα του πολιτισμού και της δημοκρατίας σε όλον τον κόσμο έχει χάσει την αξιοπρέπειά της και ταπεινώνεται. Οργίζομαι που τα παιδιά μας δεν έχουν μέλλον και θα αναγκαστούν να ζητήσουν την τύχη τους αλλού. Οργίζομαι που δεν έχουν ελπίδες και όνειρα. Πώς να ζήσει κανείς χωρίς όνειρα;


Τι ήταν αυτό που σε έκανε να γράψεις βιβλία ?
Ένα ακόμα Όνειρο η μια διέξοδος ?

 Δεν είχα ποτέ όνειρο να γράψω βιβλία. Ούτε καν ήξερα πως μπορούσα να γράφω. Διέξοδος μπορώ να πω  ήταν, όταν βρέθηκα σε ένα ξένο τόπο κι όταν συνειδητοποίησα πως η δουλειά που έκανα και υπηρετούσα πιστά ήταν στεγνή και άψυχη και θέσεις και αξιώματα δίνονταν όχι με βάση τα προσόντα αλλά τις κομματικές επιλογές.
    Η αφορμή για να γράψω μου δόθηκε από μια ιστορία μη ολοκληρωμένη που άκουσα και από ένα γράμμα που βρήκα, γραμμένο μέσα από τις φυλακές της Σπάρτης, εκείνα τα χρόνια της οργής. Τα μάτια μου πάγωσαν μπροστά σε μια πρόταση: ΅Δεν ζητώ ελαστικότητα από τη λεγόμενη δικαιοσύνη, ζητώ να μου αποδοθεί ό,τι η λέξη δικαιοσύνη σημαίνει΅ . Αυτή ήταν για μένα η μαγική πρόταση. Η πρόταση κλειδί που με έκανε να ψάξω την ιστορία και στα δυο στρατόπεδα και να πάρω μολύβι και χαρτί.

Πόσα βιβλία έχεις γράψει και με τι περιεχόμενο?

Το πρώτο μου βιβλίο ήταν τα ΅ Χρόνια οργής ΅ με την ιστορία του άδικα φυλακισμένου δάσκαλου στις φυλακές της Σπάρτης και τελικά τον χαμό του, εκείνα τα απάνθρωπα χρόνια του εμφυλίου. Είναι μια μαρτυρία και ένα μνημόσυνο για τους χιλιάδες νεκρούς και για το άδικο αίμα που χύθηκε.
Το δεύτερο μυθιστόρημα  ήταν ΅ τα κεντημένα γοβάκια ΅. Πάλι μια αληθινή ιστορία με όσα δεινά βίωσε η  δική μου οικογένεια στο νησί. Τα διηγήθηκα μέσα από τα κεντημένα γοβάκια μιας ρωσίδας πριγκίπισσας, που βγήκε στο νησί και ξεπούλησε ό, τι είχε και δεν είχε, όταν το 1918 έπεσε το τσαρικό καθεστώς. Τα γοβάκια αυτά δεν φορέθηκαν ποτέ από καμιά γυναίκα της οικογένειας.  Όταν τους χωρούσαν, δύσκολες καταστάσεις δικές τους και του τόπου δεν τους επέτρεπαν τέτοιες πολυτέλειες και όταν υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες δεν χωρούσαν πια στα πόδια τους. Κατάρα ή περιμένουν άραγε τη σταχτοπούτα τους;
Το τρίτο βιβλίο έχει αποδέκτες τα παιδιά. ΅ Τα παραμύθια της γιαγιάς ΅ είναι ανέκδοτα παραμύθια της Λακωνίας, που οι ρίζες τους χάνονται μέσα στο χρόνο. Έκαναν συντροφιά  παιδιά, που ίσως σήμερα δεν ζουν, κάνοντας τα μάτια τους να ανοίξουν διάπλατα, τις καρδούλες να ριγήσουν, τα στόματα να μείνουν ορθάνοιχτα.

Ποιο είναι το νέο σου βιβλίο?

Το τέταρτο βιβλίο μου είναι το ΅ Πέρα από το νησί ΅.  Ένα μέρος του βασίζεται πάνω σε πραγματικά γεγονότα. Ορισμένα πρόσωπα υπήρξαν και άλλα προστέθηκαν ή αλλάχθηκαν για διαφόρους λόγους.

Τι είναι το πέρα από το νησί?

 Είναι η ιστορία της Φωτεινής, μιας Αλεξανδρινής που από ΅κυρία μαμά ΅ έγινε ΅μαμά΅ με όλη τη σημασία της λέξης. Ιστορία επίσης της υιοθετημένης Στέλλας, που από λάθος επιλογές και με τη ζωή να συνωμοτεί και να ανατρέπει σχέδια και προσδοκίες, φέρνει αδιέξοδα στις ζωές τους.

Ποια η επαφή σου με τον κόσμο?
Ό, τι κάνω το κάνω με την ψυχή και την καρδιά μου. Όταν λέω αγαπώ, λυπάμαι, πονώ, το εννοώ. Αυτό πιστεύω πως περνάει στον κόσμο και καταλαβαίνει την αλήθεια μου. Πόσο μπορείς να γελάσεις τον άλλον;  Η αλήθεια όπως και το ψέμα κάποτε θα έρθει στην επιφάνεια. Επαφές με γνωστούς ή και άγνωστους ακόμη, σαν δεν έχουν την αλήθεια μέσα τους, κάπως αλλιώς πρέπει να λέγονται.

Έχεις ζηλέψει ποτέ κάποιον ?

Είμαι άνθρωπος με αισθήματα, προβλήματα,  διλλήματα.   Μπορεί να μην έχω ζηλέψει; Δεν το προσωποποιώ όμως! Ζηλεύω καταστάσεις.

Θέλεις  τα παιδιά σου να γράφουν σαν κι εσένα?

Τα παιδιά μου θέλω να περάσουν τη ζωή τους όπως αυτά επιθυμούν και μακάρι  να τους δοθούν οι καλύτερες συνθήκες για να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους.

Υπάρχει κάτι που σε πληγώνει και θέλεις να το αλλάξεις ?

Με πληγώνει η αχαριστία, η ψευτιά, η υποκρισία, η κακοήθεια. Δεν είναι στο χέρι μου να το αλλάξω παρά μόνο να κάνω τις επιλογές μου. Με ένα χαρτί και ένα μολύβι η ζωή μας. Γράφεις και σβήνεις!

Τώρα ζεις πάλι εκτός τειχών  πρωτεύουσας πάλι σε μια πόλη
Που έχει κλειστή κοινωνία πως είναι εκεί η ζωή?

Μπορεί να έχει χίλια καλά η πρωτεύουσα αλλά εγώ δεν θα ήθελα ποτέ μου να ζήσω εκεί. Θα  ένοιωθα εγκλωβισμένη να μην έχω  καθημερινή επαφή και επικοινωνία με ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπούν. Αυτήν την επαφή, που δεν την χωρίζουν οι αποστάσεις αλλά νοιώθεις όταν ο άλλος σε κοιτά στα μάτια και σου μιλά, σε αγγίζει, σε αγκαλιάζει. Νοιώθεις το τρεμούλιασμα των χειλιών του όταν σε συμμερίζεται και σε πονά, βλέπεις το χαμόγελο όταν του λες  ένα αστείο ή μια γλυκιά κουβέντα. Η Σπάρτη μπορεί να είναι μια κλειστή και δύσκολη κοινωνία. Πολύ καλύτερη όμως, πιστέψτε με, από την πρωτεύουσα. Τι κι αν χάνουμε θέατρα, παρουσιάσεις, μουσικές σκηνές και ό, τι άλλο συμβαίνει σ¨αυτήν;  Κερδίζουμε άλλα πράγματα πολύ πιο ουσιαστικά και όμορφα.

Υπήρχαν στιγμές στη ζωή σου που είχε στερέψει η σκέψη σου ?

Η σκέψη μου είχε στερέψει μπροστά στο φόβο του θανάτου. Δύσκολο να τον κοιτάξεις στα μάτια, και περισσότερο δύσκολο είναι να περιμένεις να έλθει. 

Τι σχέδια κάνεις για το μέλλον ?

Δεν τολμώ να κάνω ούτε σχέδια ούτε όνειρα για το μέλλον. Πιστεύω πως και οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα, που βιώνουν αυτά που συμβαίνουν στην πατρίδα μας έχουν πάψει να κάνουν και τα δυο. Δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξη. Η απαισιοδοξία δεν κέρδισε ποτέ μια μάχη. Ευελπιστώ πως κάτι θα αλλάξει στη διαδρομή και θα γίνει κάποιο θαύμα. Θα βρούμε την Ιθάκη μας. Όχι χωρίς συνέπειες, όχι χωρίς πόνο.

16 σχόλια:

ΔΗΜΗΤΡΑ είπε...

!!!!!!!!!!!!!!!!!


Καλό βράδυ ΜΑΓΕ μου.

αοράτη είπε...

Ομορφα λογια, απλοικα...

Καλο Σβτκ. Μαγε!

("‿")

ΜΑΓΟΣ! είπε...

Δημητρα μου ομορφο ξημερωμα !! τα θαυμαστικα στην καλεσμενη μου !!

ΜΑΓΟΣ! είπε...

αοράτη ετσι απλος ανθρωπος ειναι η Ρουλα και γι αυτο σας την γνωριζω !!!

christina είπε...

όντως ενδιαφέρον άνθρωπος,εμένα μου κίνησε το ενδιαφέρον και το βιβλίο της!
καλημέρες!

Τασούλα είπε...

Είναι πραγματικά πολύ όμορφα τα λόγια της Ρούλας. Είναι όμως λόγια που βγαίνουν από ένα πολύ όμορφο άνθρωπο, δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά!!

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

πολύ γλυκός άνθρωπος! Μαγούλη μου, ευχαριστώ για την γνωριμία!

ΜΑΓΟΣ! είπε...

christina οι ενδιαφεροντες ανθρωποι με ενδιαφερουν !!!

ΜΑΓΟΣ! είπε...

Τασούλα αρα θ αξερεις κατι παραπανω απο εμενα εγ ωμεσα απο την κουβεντα την εμαθα !!!

ΜΑΓΟΣ! είπε...

Λυχναρακι μου δενεχω τι να πω εσυ ξερεις και με ξερεις καλα οπως κι εγω πια μετα απο τοσα χρονια ...

~reflection~ είπε...

Υπεροχες οι αναρτήσεις σου Μάγε..

Προτείνω, στα πλαίσια της οικονομικης κρίσης, να κάνεις έναν μίνι διαγωνισμό προσφέροντας στους αναγνώστες σου ένα Βιβλίο από την κάθε συγγραφέα που παρουσιάζεις.

Εξάλλου το δικαιούται η προσπάθειά σου να αναδειξεις το Εργο των Υπεροχων Κοριτσιών που προβαλλεις...

Ετσι, και εμείς θα έχουμε την ευκαιρία να αποκτήσουμε ένα ή περισσότερα βιβλία,
ακόμη κι αν η οικονομική μας κατασταση δεν μας επιτρεπει να τα αγορασουμε Ολα!..

Σε φιλω...

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε...

Φίλε μου αυτό που κάνεις με τις θαυμάσιες τούτες συνεντεύξεις είναι σίγουρα μαγικό! Ίσως κι εσύ ο ίδιος να μη συνειδητοποιείς τι προσφέρεις.
Ανεκτίμητη παροχή σε μας!

ΜΑΓΟΣ! είπε...

Αγαπημενη μου να μια ακομα καλη σου ιδεα ! Μ εβαλες σε σκεψη και θα το κανω συντομα !!!

ΜΑΓΟΣ! είπε...

Χριστοφορε μου εσυ εισι αμαγικος ανθρωπος και τα βλεπεις ολα ομορφα !!!

Ανώνυμος είπε...

Τώρα έμαθα πού γράφουν οπότε έστω και μετά τόσο καιρό σ' ευχαριστώ Μάγε μου για το χώρο που μου παραχώρησες.
Ρούλα Σαμαϊλίδου

ΜΑΓΟΣ! είπε...

Ρούλα Σαμαϊλίδου Και μετα το περα απ το νησι τι ?ευχομαι καλο ταξιδο το νεο σου βλασταρι !!!

ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΜΑΓΟΥ.....

Μέσα στο δάσος κατοικώ

Κι έχω για συντροφιά μου

Νεράιδες των παραμυθιών

Φίλους τα ξωτικά μου…