ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ !

Με τη φωνή σου ταξιδέυω

πέρα στούς πέντε ωκεανούς

με τα τραγούδια σου γυρέυω

της μοναξιάς τους λυτρωμούς!!!


Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

Η Μαριλένα Παππά !



Η Μαριλένα Παππά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1988.
Η μεγάλη της αγάπη για τη συγγραφή ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία και επισφραγίστηκε με την έκδοση του πρώτου της βιβλίου, με τίτλο «Ο πλανήτης που χαμογελά». Πρόκειται για ένα παιδικό μυθιστόρημα που εκδόθηκε το 2009 από τις εκδόσεις Χατζηλάκος.
Έκτοτε ακολούθησαν πολυάριθμες εκδηλώσεις στην Αθήνα και στην επαρχία, με αποτέλεσμα ο πλανήτης της Μαριλένας να σκορπίσει χαμόγελα σε όλη την Ελλάδα.
"Ο κύκλος των χαμένων εποχών" είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο το οποίο απευθύνεται σε όσους ξεχνούν να ονειρευτούν, ξεχνούν να γελάσουν με την ψυχή τους, να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους και τελικά ξεχνούν να ζήσουν... Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις bookstars.
 
Με χαρά σε καλώς ορίζω στο μάγο !!!

Καλώς σε βρίσκω Νικήτα μου! Σ' ευχαριστώ θερμά για την πρόσκλησή σου!

Ένα κορίτσι που περνά την εφηβεία του τι ερεθίσματα έχει και μπορεί και αποτυπώνει σκέψεις?

Νομίζω ότι η εφηβεία , ως περίοδος μετάβασης από την παιδικότητα στην ενηλικίωση, δημιουργεί αρκετές σκέψεις στον κάθε έφηβο .Σκέψεις γα το πού ανήκει...Είναι η άχαρη στιγμή που στέκεσαι κάπου ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον και προσπαθείς να αποφασίσεις τι θα πάρεις μαζί σου και τι θα αφήσεις πίσω σου, ώστε να προχωρήσεις μπροστά... Εκ των υστέρων κατάλαβα ότι η εφηβεία συντέλεσε σπουδαίο ρόλο στην αντίληψή μου για τον κόσμο. Το να ρωτάς, να αμφισβητείς , να αλλάζεις και τελικά να αποφασίζεις είναι ίσως η πιο σημαντική διαδικασία...Τα ερεθίσματα ενός εφήβου είναι ποικίλα, ανάλογα το σχολικό και οικογενειακό περιβάλλον... Το βασικό χαρακτηριστικό της εφηβείας όμως είναι το σχεδόν που σε κυνηγά...Σχεδόν ανήκεις, σχεδόν σε καταλαβαίνουν, σχεδόν ξέρεις τι θέλεις...Μέχρι το σχεδόν να γίνει ακριβώς έχεις ενηλικιωθεί...

Από πού παίρνεις τα ερεθίσματα ?

Ερεθίσματα υπάρχουν τριγύρω μας καθημερινά...η μετάβαση από το προηγούμενο βράδυ στην καινούργια ημέρα, ο ήλιος, το φως, τα βλέμματα με τους περαστικούς, οι καφέδες με τους φίλους ο έρωτας, το παρελθόν, το παρόν ,το μέλλον, η ίδια η ζωή τελικά κι ό,τι αυτή περικλείει...
Τα ερεθίσματα μας δίνονται καθημερινά, το σημαντικό είναι να διατηρείς την καρδιά σου ανοιχτή ...μόνο έτσι την αφήνεις να χτυπά λίγο πιο δυνατά...

Πόσο χρόνων ήσουν όταν έγραψες το πρώτο σου βιβλίο και ποια τα συναισθήματα όταν το πήρες στο χέρι σου ?

Το πρώτο βιβλίο που θέλησα ποτέ να γράψω ήταν σε ηλικία 11 ετών, όταν πήγαινα έκτη δημοτικού δηλαδή. Μετά από μία συγγραφική πορεία τριών ετών(από τα 8 μου) με ποιήματα , στιχάκια κι αφιερώσεις στα λευκώματα των συμμαθητών μου είχα αποφασίσει ότι είχε έρθει η ώρα να κάνω κάτι πιο ολοκληρωμένο!! Ο τίτλος θα ήταν "Σαν οικογένεια" και το θέμα του θα αφορούσε τέσσερις φίλες. Δεν το τελείωσα ποτέ, μάλλον ξεχάστηκα κάπου ανάμεσα στο κρυφτό και στο κουλούρι του διαλείμματος! Όμως στα
17 μου ξεκίνησα σοβαρά να γράφω το πρώτο μου βιβλίο .Το οποίο και ολοκλήρωσα στα 19 μου . Θυμάμαι χαρακτηριστικά το βράδυ που το τελείωνα, μετά από 2 ολόκληρα χρόνια αφοσίωσης, σκέψης και συγγραφής, ένιωθα συγκινημένη και υπερήφανη που είχα καταφέρει να φτάσω ως το τέλος...

Οι φίλοι σου στο σχολείο τι σου έλεγαν ?


Στο δημοτικό η κολλητή μου φίλη Σοφία(με την οποία είμαστε ακόμα κολλητές) και η έτερη κολλητή φίλη μου Θεοδώρα ήταν πεπεισμένες ότι κάποια στιγμή θα εξέδιδα το πρώτο μου βιβλίο! Μάλιστα για να είμαστε προετοιμασμένες η Θεοδώρα είχε γράψει το πρώτο μου βιογραφικό που θα βάζαμε στο πίσω μέρος του βιβλίου(το οποίο έχω κρατήσει μέχρι σήμερα)!

Σπούδασες δημόσια διοίκηση ένας όρος παρεξηγημένος ακολούθησες αυτό το επάγγελμα?
    
Ναι, έχω σπουδάσει Δημόσια Διοίκηση στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ένας όρος αρκετά , αλλά νομίζω ορθά σε ορισμένες περιπτώσεις παρεξηγημένος στη Χώρα μας, καθότι ο συνδυασμός των δύο λέξεων (Δημόσια και Διοίκηση) φαντάζει πλέον ουτοπικός.
Κάπου ανάμεσα στους δήθεν αδιάβλητους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ και στα ρουσφέτια, δεν ακολούθησα τον εν λόγω κλάδο και εργάζομαι σε μία ιδιωτική εταιρία.

Πως βλέπεις το μέλλον σαν νέα κοπέλα ?
·       
Το αντιμετωπίζω με αισιοδοξία.Ξέρω τη δυσμενή θέση, στην οποία βρίσκεται η Χώρα μου , όμως δε θέλω να σταματήσω να πιστεύω...Εξάλλου έχω αποφασίσει εδώ και καιρό ό,τι κι αν γίνει εγώ δε θα σταματήσω να τρέχω μέχρι να ευθυγραμμιστώ με την ευτυχία...
·       
Η κοινωνία είναι αυτή που εσύ ήθελες ?
·       
Όχι, θα ήταν ουτοπικό να ελπίζω σε μια τέτοια κοινωνία (ακόμα κι η κοινωνία μας ευημερούσε)... Τουλάχιστον έχω επιλέξει έναν περίγυρο που μου ταιριάζει και του ταιριάζω, κι αυτό για μένα είναι το σημαντικότερο...

Πιστεύεις ότι το βιβλίο σου ο κύκλος των χαμένων εποχών αντικατατοπτρίζει την εποχή που ζούμε ?
·       
Πιστεύω ότι Ο κύκλος των χαμένων εποχών αντικατοπτρίζει τον κύκλο της ζωής του ανθρώπου ...τον κύκλο με τις δυσκολίες, τις χαρές, τις συγκινήσεις...το μεγάλο κύκλο στον οποίο ο καθένας από 'μας καλείται να χαράξει τη δική σου πορεία και να φτάσει ως το τέλος, λαβωμένος από τα ίδια του τα πάθη αλλά σοφότερος απ΄ότι όταν ξεκινούσε...


Τι όνειρα κάνεις για το μέλλον ?
·       
Από όνειρα, άλλο τίποτα! Μόνο με όνειρα και στόχους δε χάνεσαι από το μονοπάτι σου, νομίζω... Εγώ προσωπικά ονειρεύομαι και προσπαθώ να γίνομαι καλύτερη κάθε μέρα...(και να ανακαλύψω την προσωπική μου ευτυχία , σε ό,τι κι αν αυτή βρίσκεται...)


Ποια η σχέση σου με τους ανθρώπους ?
·       
Προσπαθώ να τους αποδέχομαι γι΄ αυτό που είναι...(γιατί ελπίζω ότι θα κάνουν το ίδιο και για 'μένα...)

Έχεις έτοιμα βιβλία προς έκδοση για το μέλλον?
·       
Υπάρχουν δύο βιβλία προς έκδοση...Το ένα μισοτελειωμένο και το άλλο ακόμα στο μυαλό μου!

Θέλω να σου ευχηθώ καλή επιτυχία σε ότι κάνεις και σε ευχαριστώ για το χρόνο που μου διέθεσες !!

Εγώ σε ευχαριστώ για τη φιλοξενία σου...Καλή επιτυχία και σε ΄σένα...

1 σχόλιο:

Greecelands Greecelands είπε...

Μόνο η σιωπή κατέχει το χίλιες φωνές να βγάνει και ένα βλέμμα περιττές όλες τις λέξεις κάνει

ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΜΑΓΟΥ.....

Μέσα στο δάσος κατοικώ

Κι έχω για συντροφιά μου

Νεράιδες των παραμυθιών

Φίλους τα ξωτικά μου…