ΦΥΓΕ !

Κοιτάς δεξιά και αριστερά σου λιγωμένα

Το παίζεις άνετη αδιάφορη σκληρή

Έχεις την άδεια να φύγεις από μένα

Γιατί η αγάπη σου μου ήτανε μικρή  …

Σε είχα στη ζωή με κεφαλαία

Μα εσύ γεννήθηκες να είσαι για μικρά

Το παίζεις άνετη ωραία και μοιραία

Και δεν κοιτάς καθόλου τα ρομαντικά …

Έχεις ελεύθερο να φύγεις από μένα

Άλλον να θέλεις και άλλον να γελάς

Να παίζεις πάντα με χαρτιά σημαδεμένα

Και στη ζωή σου να παραπατάς …

Ότι κι να έκανα εσύ του κεφαλιού σου

Δικά σου τα μονά και τα ζυγά

Ποτέ δεν σκάλισες το μέσα  του μυαλού σου

Αγάπησες τα λίγα  τα ανούσια  τα φτηνά …

Με έβαζες πάντα στους απέξω

Μια ζωή να παίζουμε κρυφτό

Μα εγώ δεν ξέρω πόσο θα σ αντέξω

Κι οι φίλοι να με λεν ρομαντικό …

ΝΑ Μ ΑΓΑΠΑΣ!

Έτσι  είναι η αγάπη έτσι είναι η αγάπη

Μια πεταλούδια σε  ένα άδειο  μαξιλάρι

Μια κουκίδα στον παγκόσμιο χάρτη

Κι εγώ να γράφω πάνω στο φεγγάρι  …

Εκεί που όλα πια έχουν κοπάσει

Μια μελωδία τόσο αληθινή

Εκεί που ο έρωτας θα κάνει στάση

Και το χαμόγελο θα γίνει αναπνοή …

Μέσα στο Όνειρο σε άγνωστες πατρίδες

Οι σκέψεις άδειες σε ένα αέναο χορό

Αγάπη που δεν φοράει ωτασπίδες

Κι όλα τα θέλω μου να γίνουνε μπορώ  …

Εκεί που οι σκέψεις μου καθόλου δεν περνάνε

Πάνω ψηλά μέσα σε άλλο ουρανό

Πάνω πιο πέρα και από την άκρη του απείρου

Εκεί σου λέω δυνατά πως σ αγαπώ …

Να με κοιτάς όπως το κύμα το ακρογιάλι

Μη με Ρώτας μη με σκορπάς να μ αγαπάς

Σβήσε τα Φώτα να γλιστρήσει το φεγγάρι

Να μ έχεις πάνω σου σφιχτά να με κρατάς …

ΜΕ ΑΚΟΥΣ ?

Η αγάπη σου αντέχει και σε ζεστή και σε κρύο

Στα μονοπάτια  που πετούν τα διαβατάρικα πουλιά

Μαζί σε δύστροπους καιρούς εμείς οι δυο

Λαθρεπιβάτες που κοιμούνται κάθε βράδυ αγκαλιά …

Μέσα στους δύστροπους καιρούς και στους χειμώνες

Πνοές του Μάη τα ζεστά μας τα φιλιά

Σαν δυο λουλούδια που βαφτίσαν ανεμώνες

Σαν τα πουλιά που ψάχνουν για φωλιά …

Δεν τις φοβάμαι  τώρα πια τις καταιγίδες

Ούτε και αυτούς που καχύποπτα κοιτούν

Στηρίζω επάνω σου τις φρούδες μου ελπίδες

Και όλους γύρω μας με σκέψεις να απορούν  …

Απόψε έκανα τις σκέψεις μου τραγούδι

Με χαρμολύπες σε άπνοιες και κραδασμούς

Απόψε σου έφερα ένα σπάνιο λουλούδι

Να με φοράς επάνω σου και να μ ακούς …

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΟΥ !

Θα σου γράψω ένα τραγούδι

Καρδιοχτύπι στο μπαλκόνι

Θα σου φέρω ένα λουλούδι

Συντροφιά μην είσαι μόνη  …

Να έρθει πάλι η αγάπη 

Αγκαλιά της να σε πάρει

Θα σου γράψω ένα τραγούδι

Να το βάλεις μαξιλάρι …

Με ένα στίχο καρδιοχτύπι

Να πετάξει η καρδιά σου

Να κεντήσει ο αγέρας

Τα ολόξανθα μαλλιά σου …

Θα σου γράψω πάλι εκείνο

Για τους δρόμους της ερήμου

Μια ερωτική μπαλάντα

Στο πεντάγραμμο του Ονείρου …

Ανεμόσκαλα η φωνή μου

Να χορέψεις να μεθύσεις

Με κοχύλια απ το αιγαίο

Να καείς να αγαπήσεις  …

Μήπως γεννηθεί απόψε

Το τραγούδι της ζωής σου

Να τα ακούσεις να ησυχάσεις

Άγγελε του παραδείσου  …

Θα ρωτήσω τον καθρέφτη

Να μου πει τα μυστικά σου

Θα ρωτήσω το σεντόνι

Ποιος τρυγά την αγκαλιά σου  …

Θα σου γράψω ένα τραγούδι

Έχω έμπνευση μεγάλη

Για τις ώρες τις μικρούλες

Να ζηλεύουν όλοι οι άλλοι  …

ΑΠΟΤΟΜΗ ΠΤΩΣΗ !

Μια κραυγή αγωνίας σαν πιστός σου στρατιώτης

Έχεις πάντα  την αύρα της αγάπης της πρώτης

Τώρα κάνεις ευχή σε ένα αστέρι που σβήνει

Σε φωνάζω αγάπη κι ότι θέλει ας γίνει  …

Μες το μαύρο ουρανό σε αόρατη στάση

Να κοιτώ το φεγγάρι σαν ένα κόκκινο τάσι

Σε κοιτάζω στα μάτια κι έχει πια ξημερώσει

Ακροβάτης που ψάχνει μια ελεύθερη πτώση …

Κυνηγώ τη σκιά σου μα  έχω χάσει το τρένο

Έχω τσίτα τα γκάζια μα ούτε πάλι προφταίνω

Μήπως είσαι καπνός και τα λόγια μου χάνω

Ένα αόρατο σύννεφο που ποτέ μου δεν φτάνω  …

Κάνω ευχή στο θεό μη μου σβήσει τ αστέρι

Μες τα χέρια μου πάλι ξαφνικά να σε φέρει

Μη σκορπάς τους καρπούς και τα ίχνη της νιότης

Σου φωνάζω να ρθείς σαν μικρός ΔονΚιχωτης …

ΤΟ ΘΑΥΜΑ !

Βουτιά στη λίμνη  για να πιάσω τον πυθμένα

Πάλι εδώ μες τις επάλξεις της ανίας

Να περπατώ πάνω σε κάρβουνα αναμμένα 

Κι εσύ κρατάς σημαίες πρώτης ευκαιρίας  …

Είναι ακριβά τα διόδια των προφάσεων

Και με τα νεύρα πάντα τεντωμένα

Έφτασε η ώρα πια των αποφάσεων

Είναι αυτό που κάνω πια για μένα  …

Μέσα στο Όνειρο για πάντα εγκλωβισμένοι

Σχοινοβατεί η λοταρία των θαυμάτων

Κι εμείς δυο εραστές των φαντασιώσεων

Να περιμένουμε το άσμα των ασμάτων  …

Ποτέ δεν  διάβασες αυτά τα αυτονόητα

Πάλι εδώ φιλοσοφημένοι μα και ευνούχοι

Να ακούς τα λόγια που ονόμασαν ανόητα

Οι τελευταίοι στη σκηνή μα τροπαιούχοι …

Με εξαπτέρυγα φθαρμένων οραμάτων

Μες τα προπύργια του πόνου και της λήθης

Μια προσμονή για έλευση ανώριμων θαυμάτων

Πάλι να έρχεσαι με φόβο και άνευ τύχης …

ΟΝΕΙΡΟ !

Φτιάχνω εικόνα μαγική μη σε τρομάξει 

Είναι το Όνειρο που ναύλωσαν οι μοίρες

Από το Σείριο στα πόδια σου να αράξει

Ανάσα έξω από τη λογική για να πετάξει  …

Σκούντηξε σύννεφο δειλά κι αυτό να βρέξει

Χείμαρρος σε βουνό που υπερχείλισε

Σαν ένα άλογο που ξέχασε να τρέξει

Και ένα άρωμα απ τα χείλη σου που φίλησε  …

Εικόνα φτιάχνω με το φως αστροφεγγιάς

Και χάνδρα μπλε θα βάλλω στα μαλλιά σου

Μες των ματιών σου  το βυθό να ξεχαστώ

Να μάθω απ την αρχή τα μυστικά σου  …

Προσέχω το Όνειρο κρυφά μη σε ιδρώσει

Βλέποντας πάντα μια έξοδο κινδύνου

Και την παλίρροια της αύρας να ενδώσει

Μέσα στα κρόσσια της ζωής σου να σκαλώσει  …