ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ !

Τρέχεις  συνέχεια και δεν σε προλαβαίνω

Το παίζεις άνετη αδιάφορη  μοιραία

Κι εγώ σε είχα στην καρδιά  με κεφαλαία

Μοιάζεις με φίρμα μα  συνεχώς  παραπατάς  …

Τη μια κοιτάς τον ένα λιγωμένα

Την άλλη πάλι δεν σου κάνει ξαφνικά

Και δεν μπορείς πια να ξεφύγεις  από μένα

Μα σε ξεπέρασα και φεύγω μακριά  …

Άλλον θέλεις να έχεις στη ζωή σου

Κι άλλος  μες στα χέρια σε κρατά  

Ότι κι αν σου έλεγα εσύ τα ίδια κόλπα

Κι αν έχεις ρέστα κράτησέ τα για μετά …

Ότι και να έκανα εσύ του κεφαλιού σου

Μια ζωή χαμένη  στα ανούσια τα μικρά 

Ποτέ δεν σκάλισες το μέσα του μυαλού σου

Έπαιζες άτσαλα και τώρα τρέχεις στα τρελά  …

ΑΠΟΔΡΑΣΗ !

Γράφω τρελά συνθήματα  στον τοίχο με αγωνία

Δεν θέλω την αγάπη σου  σπασμένη σαν γυαλί

Να μου μιλάς να έχουμε συχνή  επικοινωνία

Ξέρεις ποτέ δεν μου άρεσε  η ένοχη σιωπή  …

Θέλω τρελό τον έρωτα όπως στα όνειρα  μου

Άλλη μια απόδραση σε καθαρά νερά 

Δεν θέλω πια να κυνηγώ εσένα τη σκιά μου

Γι αυτό ξηλώνω  είδωλα θολά ιδανικά  …

Ποτέ μου δεν μου άρεσε αυτή η λογοκρισία

Και τώρα παίρνω ανάποδες αγάπες πια του χθες

Να κάνεις ψυχανάλυση αυτό είναι εικασία

Να φύγει  από πάνω σου ο φόβος και το στρες  …

Η αγάπη φέρνει πυρετό  στο λέω μη θυμώνεις

Μην παίρνεις πια ανάποδες  μην κυνηγάς σκιές 

Γύρω από το σώμα μου τα χέρια σου απλώνεις

Άλλη μια απόδραση  με όνειρα του χθες  …

Δεν θέλω να τρελαίνεσαι τις νύχτες στα όνειρα σου

Και ούτε πια να κολυμπάς  σε άγονα νερά

Κάνε αυτό που ήξερες αυτό που λέει η καρδία σου

Άλλη μια απόδραση για μένα άλλη μια   …

ΠΡΟΣΜΟΝΗ !

Κρύψε με στα παράπονα που έχεις στην καρδιά

Σε μια βραχνάδα της φωνής  μετά από καυγά

Τσιγάρο που άναψε η φωτιά σου απόψε να καώ

Ζητάμε στα διαλείμματα  φιλιά του πρωινού …

Σαν την μπογιά σε άσπρο τοίχο που αναζητά  λοξή ματιά

Γράφω συνθήματα με ήχο  για να σε πάρουν αγκαλιά

Να ξέρεις όλα τα προσμένω και κάνω ιώβεια υπομονή

Και να γυρίσεις περιμένω θα στρώσω κόκκινο χαλί  …

Βάλε με ίσκιο στη βεράντα με τρόπο συνωμοτικό

Μια γούλια μέσα στα χείλη σαν καφεδάκι πρωινό

Να γράφω πάντα το όνομα σου κι ας μη μας σύστησε κανείς

Εγώ να πίνω στην υγεία σου κι εσύ να έρθεις να με βρεις …

ΝΑΥΑΓΟΣ !

Κρατήσου από την αγάπη μου  και πιάσε το τιμόνι

Να διώξουμε τα σύννεφα που έφεραν βροχή

Τώρα να ξέρεις πως μπορείς  και δεν θα είσαι μόνη

Να κάνουμε μαζί οι δυο τη νέα μας αρχή   …

Λιμάνι θέλουν οι καημοί κι εγώ  αραξοβόλι

Σαν την βαρκούλα που ζητά απάγκιο στο νησί

Μην τις ακούς τις χίμαιρες  γιατί έτσι κάνουν όλοι

Οι πειρατές κουρσέυουνε   αυτό που ζεις εσύ …

Τα χάδια μου προσάναμμα  στα κρύα  του χειμώνα

Και οι πίκρες ψάχνουν δάκρυα να κάψουν τη σιωπή

Μας χάλασαν τα όνειρα  μαράθηκε η ανεμώνα

Χωρίς ομπρέλα τώρα πια μόνοι μες τη βροχή  …

Σαν ναυαγός σε ένα νησί τα χέρια μου απλώνω

Τραγούδι γράφω για να πιεις νάμα απ τη πηγή

Ο έρωτας σωσίβιο που διώχνει κάθε πόνο

Φώλιασε μες τα μάτια σου η θλίψη και  η σιωπή  …

Ο πόθος μαγικό χαλί  έλα να ταξιδέψεις

Σου ξέπλεξα τα όνειρα  κακό να μην σε βρει

Ο δρόμος είναι ανοιχτός μα πρέπει να διαλέξεις

Αγάπη πάλι για να ρθει ξανά απ την αρχή …

ΔΡΑΠΕΤΗΣ !

Έδιωξα μαύρα σύννεφα ρετρό λογοκρισία

Κι απόψε  η αγάπη σου κομμάτια σαν γυαλί

Βιτρίνες ηρεμιστικά τέρμα η λοταρία

Ενώ πάντα το ήξερες  σ αγάπησα πολύ …

Παίρνω λοιπόν ανάποδες σκοτώνω τη σκιά μου

Δεν κάνω τώρα έρωτα με ψέμα με σιωπή

Άλλη μια απόδραση μαζί με τα ονειρά μου

Εγώ δραπέτης στ όνειρο κι εσύ στη φυλακή  …

Άλλη μια απόδραση για μένα άλλη μια

Να ξέρεις τώρα έφτασε η ώρα είναι μηδέν

Να κάνεις ψυχανάλυση  είναι η ευκαιρία

Τότε μπορεί ξανά να μπεις στον κήπο της Εδέμ …

ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ !

Αυτά που ξέχασε ο αέρας να σου πει

Και όλα τα άλλα που κουράστηκε να φέρει

Θα σου τα πω με ένα παράπονο βαθύ

Να ξαναγίνει στη ζωή σου καλοκαίρι …

Η  ζωή από την αρχή να ξανά βγει

Και το χαμόγελο που έχεις χάσει

Που σου το πήραν σε μια σκάρτη διασκευή

Μα εσύ τη ζωή έχεις δαμάσει  …

Τώρα η πλήξη δεν θα κτυπάει το ταβάνι

Κι ούτε θα κρύβεις τη μνήμη στο συρτάρι

Θα είναι κάθε μέρα Κυριακή

Θα έρθει πάλι  αγάπη να σε πάρει  …

Σκορπίζεις παρελθόν σαν φύλλο σαν φτερό

Στέλνοντας τα παλιά στην εξορία

Και όλο το χθες να σβήσει από καιρό

Τώρα να γράψεις νέα ιστορία   …

ΧΑΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ !

Τα όνειρα που κάναμε άλλοι μας τα στερήσαν

Ακίνητα ασυγκίνητα με τα ύψη τους παλεύουν

Σαν μια ευθεία μια γραμμή που τέλος δεν ορίσαν

Μα τη δική μας τη ζωή με πόνο τη γκρεμίσαν  …

Οι μέρες μας είναι άρρωστες  κι οι νύχτες θέλουν χάδι

Μα όσο ψάχνω δεν θα βρω σκιά μες το σκοτάδι

Τα όνειρα σφραγίζονται  σε πλάνα  μιας χρήσης

Κι εμείς πληρώνουμε ακριβά αυτές τις αποπλανήσεις  …

Δεν βρίσκω λέξεις για να πω αυτά τα απωθημένα

Μιλάω τώρα μοναχός με προορισμό κανένα

Και ξέρω πως δεν με ακούς άλλοι σε προσκυνάνε

Τα όνειρα που κάναμε στο βάθος μας πονάνε  …

Αυτό που πόθησες πολύ  μας το στερήσαν

Κι εκεί  που πήγες στη στιγμή άλλοι σε αποδομήσαν

Νωρίς  νωρίς το ήξερες πως θα με αποκληρώσεις 

Σε ήθελα ολόκληρη και όχι πια με δόσεις  …