ΑΓΑΠΗ !

 

Η κάθε λέξη σου κι ένα τραγούδι

είσαι σαν άρωμα σπάνιο λουλούδι…

Είσαι το νάμα που αναβλύζει

δροσιά κι αγάπη παντού χαρίζει …

Κάθε τραγούδι σου και μια λέξη

σκορπίζεις γύρω σου αιθέρια έλξη…

Βαλε στη σκέψη σου εμένα μόνο

δίωξε από πάνω μου τον κάθε πόνο…

Πήρα τη σκέψη σου πάρτην δική μου

τραγούδι λέξη πηγή ζωής μου…

Δώς μου τα χείλη σου πάρτα δικά μου

Να νοιώσω έρωτα στα κύτταρα μου …

ΒΗΜΑΤΑ !

Βήματα στα όνειρα μου ακούω πάλι
Τα βήματα που περιμένω από καιρό
Κι όταν ξυπνάω με πιάνει ζάλη
Μέσα στο πλήθος εσένα να βρω …

Για αυτό απόψε θα περιμένω
ζωή που τώρα βουτάει στο κενό
στα βήματα μου εσένα ψάχνω
χωρίς εσένα μπορεί να χαθώ …

Είναι τα βήματα του άγνωστου κόσμου
βήματα ξανά μα εσύ δεν είσαι εδώ
Τώρα στα βήματά σου εσένα ψάχνω
Απόψε να ξέρεις πολύ σ αγαπώ …

Εγώ σε φωνάζω τραγούδι σιωπής
Κραυγή αγωνίας απάντηση καμιά
Έλα απόψε κοντά μου σιμά μην αργείς
Γι αυτό σε ζητώ μα εσύ ερημία …

ΑΓΝΩΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ!

Πειρατής  ξεχασμένων των χαμένων  πια πλοίων

Μια ζωή  μες το πλήθος να δηλώνω απών

Ταξιδεύω και είμαι  εκτός των  ορίων

Δεν μ αγγίζει ποτέ η φωνή των σοφών  …

 

Ποιητής όπως πάντα  των άγνωστων  στίχων

Θαυμαστής  των  δικών σου μεγάλων λαθών

Το ταξίδι που κάνω μες  στη χώρα των ήχων

Ναυαγός των καιρών σε ένα γκρουπ μουσικών  …

 

 Στην αρένα της μάχης   να μου λες  σ αγαπώ

Και να γράφεις δειλά  ιστορία παρόντων

Στη θολή σου γραμμή που δεν ξέρω να πω

Στο παιχνίδι όλοι μέσα και απέξω  μονάχα εγώ …

 Τυχοδιώκτης στο μήκος  μιας άλλης ηπείρου

Και ν ανήκω  πιστά σε ένα κλαμπ ουραγών

Να τραβάω  με δύναμη  το σήμα κινδύνου

Εραστής των μεγάλων  και τρελών ναυαγών …

ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ !

 

Στην άσφαλτο συγκρίνονται τα γκάζια

Δεν τα φοβάμαι ξέρεις τα σκοτάδια

Ακόμα και αν ο δρόμος ειν στραβός

Έμαθα στη ζωή να είμαι δυνατός …

Δεν τα μαθες σωστά τα παραμύθια

Με ξέμπαρκες αγάπες και φιλιά

Δεν ξέρω πώς να σπάσω τη συνήθεια

Και ο λύκος να μην τρώει τη γιαγιά …

Μια ζωή να σπάω τη συνήθεια

Να βλέπω τη ζωή στο πουθενά

Θέλω να μάθω όλη την αλήθεια

Πως η χιονάτη δέρνει τα παιδιά …

Πάμε μαζί ένα ταξίδι σ άγονη γραμμή

Τ όνειρα να κάνουν απεργία για παιδιά

Ξανά να αγαπηθούμε στου στίχου τη ρωγμή

Που βγάζει η ζωή στο πουθενά …

Όλες οι αντιδράσεις:

1Nikitas Soulos

Η ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΟΡΙ

Ήταν μια χιονάνθρωπος  και ήταν ένα αγόρι

Της έστελνε τον ήλιο του και αυτή  το ξεροβόρι

Την φρόντιζε την πρόσεχε μην τύχη και του λιώσει

Μα αυτή δεν είχε τίποτα  τίποτα  να του  δώσει  …

 

Της έστελνε ζεστή πνοή λίγο να μαλακώσει

Μα αυτή είχε σκληρή καρδιά και δεν τον είχε νοιώσει

Βλέπεις αυτή φοβοτανε μην της χαλάσει η όψη

Και την αγάπη  απ την καρδιά  για πάντα είχε κόψει…

 

Εκείνος έκανε όνειρα  μα εκείνη είχε χιόνια

Κι έτσι περνουσανε γοργά οι μήνες και τα χρόνια

Φοβόταν η χιονάνθρωπος  μη λιώσει μη χαλάσει

Μα το ταξίδι της ζωής για πάντα είχε χάσει …

 

Δεν ήθελε  ούτε μια στιγμή να πει  καμία λέξη

Μα την καρδιά του αγοριού για πάντα είχε κλέψει

Το αγόρι τότε σκέφτηκε θα την ταΐζει χιόνι

Να είναι μονή και έρημη στο δάσος να κρυώνει …

 

Ίσως αυτό της άξιζε  δεν ξέρω αν είναι λάθος

Μα θέλει πολύ δύναμη να σβήσει τέτοιο πάθος

Εκείνος έκανε όνειρα  μα  εκείνη  είχε χιόνια

Κι έτσι περνουσανε γοργά οι μήνες και τα χρόνια …

 

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ !

 

 

Άγιε μου κάλε Βασίλη  

θέλω γράμμα να σου γράψω

Θέλω τόσα  να ζητήσω  

και να ξέρεις  θα δακρύσω…

 

Σε παρακαλώ απόψε

Στείλε μας ένα σημάδι

Να έχουμε μόνο αγάπη

Κάθε μέρα κάθε βράδυ…

 

Πρόσεχε αυτή τη χώρα

Γέμισε την μ άγια δώρα

Δίωξε τους πολιτικούς

Δεν αντέχω άλλο με αυτούς …

 

Δίωξε πια την πανδημία

Φέρε σε όλους μας υγεία

Αη Βασίλη κάνε θαύμα

Και θα κάνω τώρα τάμα …

 

Δώσε μας μια ευκαιρία

Μ έχει πιάσει απελπισία

Έχουμε γεμίσει χρέη

Και γελάνε οι ωραίοι…

 

Δώσε μας την ευλογία

Να γελάμε μ ευτυχία

Φρόντισε κι όλους τους άλλους

Όχι μόνο τους μεγάλους…

 

Φρόντισε όλους τους φίλους

Γιατί έχω μόνο λίγους

Είναι οι ξεχωριστοί

Στη ζωή οι διαλεχτοί...

 

Μικρό παιδάκι στο ζηταει

Άγιε σε προσκυναει

Φέρε αγάπη στις καρδιές μας

Χίλιες ευχές οι αγκαλιές μας …

 

Κλείνω το γράμμα και γονατίζω

Το μέλλον πια δε ντο γνωρίζω

Αη Βασίλη φέρε δώρα

Σε προσμένω εδώ και τώρα …

 

 

Φέρε μας και λίγο χιόνι

Να το δούμε απ το μπαλκόνι

Στείλε μας και άλλα δώρα

Αι Βασίλη κάντο τώρα…

 

ΠΑΤΕΡΑΣ!

 

Πατέρα που είσαι φοβάμαι τη νύχτα

Έλα να διώξεις στεναγμό τα άσχημα όλα πνίχτα

Η ζωή είναι άγρια κάθε μέρα και κάτι ακόμα

Εσύ που πάντα δυνατός πάταγες γερά στο χώμα …

Πατέρα που είσαι η ζωή έχει αλλάξει φοβάμαι

Υπάρχουν άγριοι γενικά την νύχτα δεν κοιμάμαι

Σκοτάδι ακόμα και στο φως κι νοιώθω τόσο μόνος

Πατέρα έλα ξανά εδώ είναι βαρύς ο πόνος …

Πατέρα που είσαι γιατί δεν με λυπάσαι

Είναι ατελείωτη η νύχτα κοντά μου πάντα νάσαι

Η ζωή σκληρή ακόμα και απ την πέτρα

Πάρε μολύβι και χαρτί τα δάκρυα μου μέτρα …

Πατέρα μου στα δύσκολα εσύ μόνο βοηθούσες

Πάλευες με τα τέρατα και όλα τα νικούσες

Θυμάμαι το χαμόγελο πάντα στις δυσκολίες

Κι αμέσως ήτανε απλές χωρίς δικαιολογίες …

Πατέρα όταν σε γνώρισα σε έχασα από κοντά μου

Ξέρω μπορεί να άργησα μα είσαι στην αγκαλιά μου

Θα είσαι πάντα δίπλα μου δεν θέλω να φοβάμαι

Φύλακας μέσα στη ζωή ήσυχος να κοιμάμαι …

ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ !

 

 Μέσα στη δύνη των καιρών  που δεν αντέχεις  

Να σου κρατώ το χέρι σου μη νοιώθεις μοναξιά

Μαζί θα ψάξουμε να βρούμε  τι δεν έχεις

Που θα σου φέρει αγάπη στην καρδιά …

 

Μες το τσιμέντο την ομίχλη δεν την χάνεις

Που να κρυφτείς δειλά για να ξεχάσεις

Τα κύτταρα σου στο ζενίθ και τι να κάνεις

Και ότι κέρδισες πάλι θε να το χάσεις …

 

Αιχμάλωτη του χθες δεν έχεις χώρο

Στην κιβωτό πάλι σε διωξαν οι θεοί

Τραγούδι θα σου γράψω  με ένα όρο

Να ξεκινήσεις τη ζωή απ την αρχή …


Η ανάσα σου μοιάζει με σίδερο αναμμένο

Βάζεις περίφραξη   στη νέα σου ζωή

Ένα  σου νεύμα ξέρεις περιμένω

Σε καταφύγια  ξανά απ τη αρχή …

Τα θέλω σου πληγώνουνε τη φιέστα

Δική σου η ευθύνη και ο χαμός

Άσε τους γύρω πια να σου ζητούν τα ρέστα

Πολλούς πληγώνεις μα δεν γίνετε αλλιώς …

 

Τα όνειρα μας  στα παγκάκια ξεσκισμένα

Το σύστημα δουλεύει παστρικά

Σου λένε λόγια που δεν είναι ειπωμένα

Όμως εσένα σου θυμίζουν τα γνωστά …

 

 

Μεγάλη Πέμπτη σήμερα

Θλίψη στην οικουμένη

Σε σταύρωσαν θεάνθρωπε

Εμείς οι ε σταυρωμένοι …

 

Αυτή η αδιαφορία μας

Ποτέ δεν θα έχει τέλος

Και στο σταυρό σε έστειλλε

Κάθε καρφί και βέλος…

 

Όλοι μας βλέπουμε Χριστέ

Πως θα καλοπερνάμε

Και τι συμβαίνει γύρω μας

Καθόλου δεν κοιτάμε…

 

Ποτέ δεν έκανε κανείς

Την αυτοκριτική του

Και πάντα κοίταζε ο καθ εις

Την πάρτη τη δική του …

 

Αν σκότωνε τον διπλανό

Το φίλο κι αδελφό του

Ρε δε βαριέσαι έλεγε

Κι έκανε το δικό του…

 

Σε σταύρωσε θεάνθρωπε

Ανθρώπων η βλακεία

Η μοχθηρία στην ψυχή

Και στην καρδιά η κακία…

 

Πάντα ο εαυτούλης μας

Και να καλοπερνάμε

Και αν γύρω υπάρχουν πτώματα

Αδιάφορα κοιτάμε…

 

Μέσα σε μια χίμαιρα

Έτσι είναι η ζωή μας

Κι ούτε ζητάμε κάθαρση

Στην μαύρη τη ψυχή μας…

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ

 

Άγιε μου κάλε Βασίλη  θέλω γράμμα να σου γράψω

Θέλω τόσα  να ζητήσω  και να ξέρεις  θα δακρύσω

Σε παρακαλώ απόψε  στείλε μας  ένα σημάδι 

Να έχουμε μόνο αγάπη κάθε μέρα κάθε βράδυ …

Δίωξε μακριά μας την πανδημία φέρε σε όλους μας υγεία

Άγιε Βασίλη  κάνε το θαύμα  κι εγώ αμέσως θα κάνω  τάμα

Δώσε μια σκέψη  μες το μυαλό μας να δούμε όλοι το καλό μας

Κάνε κι αυτούς  που δεν πιστεύουν να δουν το φως  να το λατρεύουν …

 

Μικρό παιδάκι σου το ζητάει  Άγιε  Βασίλη σε προσκυνάει 

Φέρε  αγάπη μες τις καρδιές μας χίλιες ευχές οι αγκαλιές μας

Κλείνω το γράμμα  και γονατίζω το μέλλον πια δεν το γνωρίζω

Άγιε Βασίλη  φέρε τα δώρα  σε περιμένω  εδώ και τώρα …

ΟΙ ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΙ !

 

Από τα χρόνια τα παλιά τα χρόνια του Ιπποκράτη

Πάντα τα εμβόλια έδιναν στον οργανισμό αυτό το άλλο κάτι

Αυτό που σε κάνει πιο δυνατό Και έτοιμο για όλα

Να πολεμήσεις τον Ίο και να του ρίξεις φόλα …

Όμως υπάρχουν άνθρωποι Που είναι ψεκασμένοι

και κάνουνε τους έξυπνους μα είναι οι χαμένοι

είναι αυτοί οι πολύξεροι οι υποψιασμένοι

νομίζουν ότι τους κυνηγούν και πάντα είναι χαμένοι…

από τα χρόνια τα παλιά υπήρχαν ψεκασμένοι

νομίζουν ότι είναι έξυπνοι μα απ τη ζωή διωγμένοι

αυτοί λοιπόν οι άσχετοι ταλαιπωρούν την πλάση

πλάθοντας μυθεύματα τα λένε και όπου πιάσει …

οι μέρες είναι δύσκολες ο ιος παραμονεύει

ας είμαστε σε ετοιμότητα και προετοιμασμένοι

αφήνουμε πολύξερους ανήξερους ξερόλες

κλεισμένους στην βλακεία τους για ότι κακό συμβαίνει …

MANA!

 

Μάνα εσύ με γέννησες

 και μου έδωσες το μάνα

κι εγώ μόνο πίκρες σου έδωσα

μάνα γλυκεία μου μάνα …

 

Ήσουν σε όλα σου σωστή

Πάλεψες  με τα τέρατα

Μανούλα μου υπέροχη

Θα σ αγαπώ απέραντα …

 

Ήταν σκληρός ο αγώνας σου

Κράτησε έξι χρόνια

Ποτέ δεν μας δυσκόλεψες

Θα σ αγαπώ αιώνια ….

ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ !

 

Οι ωδές σφραγισμένες  να κοιμούνται ακόμα

Ακροβάτες στο σύμπαν  τεντωμένο σχοινί

Να μην νιώθεις ξανά ένα άδειο σώμα

Οργασμός κατά λάθος δεν μπορεί να συμβεί …

 

Τα μεγάλα ταξίδια  δεν τα κάναμε ακόμα

Τρέχει  νάμα για μας η πηγή

Να πετάς στα ουράνια δεν το θέλεις το χώμα

Εραστές των κυμάτων μέχρι να έρθει η αυγή …

 

Απλωμένοι οι χάρτες στου μυαλού την αιώρα

Πειρατές των ονείρων και οι σειρήνες γυμνές

Μην ακούς πια τα μεγάλα τα λόγια

Αταξίδευτοι ναύτες και τυφλοί  πειρατές  …

 

Διψασμένα ζευγάρια που ζητούν διακοπές

Υποτάχτες του πάθους σε ευθεία γραμμή

Με αναμνήσεις που τρέχουν μες το άδοξο χθες

Η  δική μας Ιστορία που γράφεις  στο λευκό σου χαρτί  ...