ΜΑΓΙΚΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ

Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2014

ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ !



Πόνος και θλίψη η μοναξιά που πάντα αφήνει μελανιά
Ο πόθος ψάχνει όαση και το κορμί απόδραση
Πλαγιάζοντας με αυθαίρετες  λαχτάρα και αμαρτία
Τους πόθους μου φυλάκισα τα κύτταρα θωράκισα …

Να μη τ’ αγγίζει ο πυρετός η έξαψη η ζάλη
Να τα ελέγχει ο εγκέφαλος το δόγμα και η πλάνη
Απρόσιτα τα θέλγητρα τα θέλω μου στα έλκηθρα
Και η καρδία μου που χτυπά δεν ξέρει τι να κάνει  …

Ορφανεμένα κύματα βουβά παραληρήματα
Με χρώματα και αρώματα  θα σε ζητήσω πάλι
Μα η σκέψη τρέχει πάλι εκεί με πιάνει τώρα ταραχή
Πέρα από το μπλε του ορίζοντα δεν ξέρω τι θα βγάλει  …



Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2014

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ !



Θυμάσαι ένα τραγούδι που λέγαμε μαζί
Τα κίτρινα τα φύλλα πεσμένα στην αυλή
Θυμάσαι τις ημέρες που σε είχα αγκαλιά
Τη νύχτα καλοκαίρι στη έρμη ακρογιαλιά  …

Εσύ να μ αγαπούσες κι εγώ να σ αγαπώ
Κι ευτυχισμένες μέρες στον ήλιο τον καυτό
Το καλοκαίρι εκείνο μου ήρθε στο μυαλό
Εικόνες από τη λήθη και έρωτες στο γιαλό …

Μα θέλω να θυμάμαι τις μέρες τις καυτές
Που τώρα δεν υπάρχουν σκορπίστηκαν κι αυτές
Σαν φύλλα φθινοπώρου τις πήρε ο βοριάς
Παγώνει ο χειμώνας τις σκέπασε ο χιονιάς …

Σαν τα νεκρά τα φύλλα και λύπες και χαρές
Αγάπες τις μιας  μέρας που χάθηκαν στο χθες
Κι αν ο βοριάς σφυρίζει στην άδεια αγκαλιά
Τα δάκρυα παγώνουν παγώνει η καρδιά  …

Αθόρυβα να σβήνουν οι τόσες αναπνοές
Σαν βήματα στην άμμο που σβήνει το νερό
Τραγούδι μες τα χείλη που ήρθε από το χθες
Ξεθώριασε  ο Σεπτέμβρης χαμένοι εραστές …



Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2014

MATIA MOY !





Τα μάτια σου  είναι όμορφα  και λίγο μαγεμένα
Όμως διώξε τα σύννεφα κι όλα τα πικραμένα
Σε τούτη την παλιό ζωή που μας κακογερνάει
Μάτια μου όμορφα γλυκά μάτια μου μαγεμένα …

Τις πίκρες ξέχασε  με μιας και  κοίτα τις χαρές σου
Είναι η ζωή  μας μια σταλιά κοίτα μην τη σκιάζεις
Στα όμορφα τα μάτια σου γκρίζο ποτέ μη βάζεις
Μη μου δακρύζεις ξαφνικά  και την καρδιά μου  σφάζεις  …

Κοίτα αγαπημένη μου τον ήλιο που ξυπνάει
Και ζωντανεύει στη στιγμή ότι ήταν κοιμισμένο
Σκούπισε τα ματάκια σου και κοίταξε  μπροστά 
Έτσι κι εσύ  να μου γελάς καθώς το χθες περνάει …


Κυριακή 27 Ιουλίου 2014

ΒΗΜΑΤΑ !



Με άτακτα  τα βήματα χορεύει η μοναξιά
Σε ξαφνικά διλήμματα  σε κόσμο που  μακραίνει
Σε ψάχνω πάλι δίπλα μου μα είσαι μακριά
Η σκέψη μου όμως εκεί συνεχεία πηγαίνει  …

Στα όνειρα μου συνεχώς ακούω μόνο βήματα
Κι όταν ξυπνάω μοναχός με πιάνει πάλι θλίψη
Σαν μετανάστης  ναυαγός  παλεύω με τα κύματα
Και ψάχνω το χαμόγελο που τόσο μου έχει λείψει  …

Γι αυτό απόψε θα στο πω που φεύγεις μακριά μου
Μονάχος ξέρεις θα χαθώ δεν είσαι εσύ κοντά μου
Μα δεν ακούς  που τραγουδώ ξανά τη μοναξιά μου
Μες τα τραγούδια της σιωπής απάντηση καμιά  …



Κυριακή 6 Ιουλίου 2014

ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ !




Σε προσμένω όπως τον ήλιο όταν χαράζει ...
Είσαι η ελπίδα που δεν ξέρω αν μου μοιάζει
Θέλω να σε κρατήσω μες τα δάχτυλα μου
Να είμαι και να είσαι εκεί κοντά μου  …

Θέλω  να είμαι εκεί στο πρώτο φύσημα αναπνοής σου
Να νοιώθω κάθε άγγιγμα από τα κύτταρα σου
Να σε απογειώσω μες την αγκαλιά μου
Να είμαι και να είσαι εκεί κοντά μου  …

Μόλις  δω να ξέρεις θα δακρύσω
Την αγάπη μου για σένα δεν θα κρύψω
Σε περιμένω με αγωνία στην καρδία μου
Είσαι ένα φως μέσα στα όνειρα μου ...

Μόλις σε δω από αγωνία εγώ θα κλάψω
Από τη θάλασσα Κοράλλια θα σου ράψω
Μικρή ζωή που τώρα ανοίγεις τα φτερά σου
Να είσαι  και να είμαι εκεί κοντά σου  ...

Κυριακή 15 Ιουνίου 2014

Η ΦΥΓΗ !



Τα θέλω τώρα λύγισαν  στα χείλη δεν μετράνε
Βουβά επιχειρήματα  που στο βυθό με πάνε
Πάγωσαν τα αισθήματα  στο νου μου τριγυρνάνε
Γυμνές οι σκέψεις στη στιγμή για σένα δεν μιλάνε …

Θύματα εξιλαστήρια σκυφτά παραπατάνε
Στα παγοδρόμια του μυαλού όλο παραμιλάνε
Πελαγωμένα αισθήματα  που πιάσανε φουρτούνα
Κι εσύ να λες στα σιγανά πούνε τα χρόνια εκείνα …

Τώρα τα θέλω λύγησαν  κάνεις δεν τα θυμάται
Η σκέψη παγώνει στο μυαλό και σαν παιδί κοιμάται
Το αντίο κρυμμένο στην καρδιά στα χείλη δεν μιλάει
Σαν την φωτιά  σαν πυρκαγιά φουντώνει και ξεσπάσει  …

Όποιος το δρόμο της φυγής  διαλέγει σαν  παιχνίδι
Μα πριν την αποχώρηση σε άτακτη υποχώρηση
Θύματα εξιλαστήρια χωρίς ακροατήρια πατάνε σε σανίδι 
Γυμνοί αιχμάλωτοι ξανά και ποιος θ  αποχωρήσει  …


Κυριακή 1 Ιουνίου 2014

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ !



Βαθιά  στα πέλαγα του ονείρου
Η  φασαρία του καημού  έχει περάσει
Σε ψάχνω ως την άκρη του  απείρου
Με φάλτσες νότες  σαν να μην σε έχω  χάσει  ...

Εκεί που όλα μου τα θέλω τα μπορώ
Και δεν φοράω πια τις ωτασπίδες
Θέλω τη σκέψη σου βαθιά μου να φορώ
Κι έτσι μαζεύω μια μια τις ελπίδες  …

Αυτοί που έφυγαν  δεν ξαναγυρνάνε
Είναι  καθήκον με ρητές διαταγές
Ούτε οι ελπίδες πια ξανά περνάνε
Οι σκόρπιες σκέψεις μου  δεν είναι αληθινές  …

Φάλτσα τραγούδια να σου τραγουδάνε
Τώρα θα μάθω πια έμενα  ν αγαπώ
Κι ούτε με νοιάζει αν θα με κοιτάνε
Ίσως μια μέρα πάλι να σε δω  …


ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΜΑΓΟΥ.....

Μέσα στο δάσος κατοικώ

Κι έχω για συντροφιά μου

Νεράιδες των παραμυθιών

Φίλους τα ξωτικά μου…