ΖΗΛΕΙΑ !

Δεν έχει χρώμα η μοναξιά  για αυτό δεν βγάζει ήχο

Και δεν μπορείς αγάπη μου να βάφεις μαύρο τοίχο

Εσύ κι εγώ μαζί γυμνοί  γυμνοί στα σκαλοπάτια

Να με κοιτάς  να σε κοιτώ μέσα στα δυο σου μάτια  …

Πόσο να ψάξει η σκιά  να βρει πάλι ένα φίλο

Να τον κοιτά με σιγουριά σα να κοιτά τον ήλιο

Πόσο αντέχεις το φιλί με δάκρυα στον καθρέφτη

Και ψάχνει πάλι συνεχώς να βρεις αυτόν τον κλέφτη  …

Κι όμως και σήμερα μπορείς να πεις μια συγγνώμη

Και ευθύς να γίνει αλλαγή και να μην είσαι μόνη

Εκεί στου χρόνου τη ρωγμή με σύννεφα στα μάτια

Να τρέχω να σε αγαπώ  να ανέβω σκαλοπάτια  …

Δεν θέλω να σε προσπερνώ  κι εσύ να ζητιανεύεις

Με λόγια απροκάλυπτα  το γυρισμό γυρεύεις

Δεν θέλω να ξεμείνουμε εκεί στα κρύα λόγια

Να μοιάζουμε αγάπη μου ξεκούρδιστα ρολόγια …

Τις νύχτες ντύνομαι γυμνός  μα εσύ δεν έχεις μνήμη

Τη ζήλεια φέρνει ο θυμός το ψέμα αδρεναλίνη

Πάλι σε ψάχνω να σε βρω μα εσύ μου δραπετεύεις

Μα  μέσα απ την καρδούλα σου εμένα θα γυρεύεις  …

ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ !

Την κοροϊδία ξέρεις δεν μπορώ να αντέξω

Κι ούτε να παίζουμε συνέχεια κρυφτό

Ποτέ δεν μ άρεσε να είμαι στους απέξω

Μου άρεσε να είμαι εγώ το αφεντικό  …                             

Τα ψεύτικα τα λόγια μου φέρνουν αλλεργία

Και οι πονηρές αγάπες πυρετό

Μα εδώ αρχίζει πάλι η ίδια ιστορία

Και ας με λένε οι φίλοι μου πολύ ρομαντικό …

Τα χάδια σου  είναι ψεύτικα κι εγώ δεν τα ψωνίζω

Ούτε πετώ στα σύννεφα κοιτάζω χαμηλά

Καράβι το φιλί  για να αρμενίζω

Στα ψέματα φρικάρω αρκετά  …

Τα ψεύτικα τα όνειρα με βρίσκουν κοιμισμένο

Και στα ψηλά όταν βρίσκομαι χαζεύω το κενό

Κρατώ το μυστικό καλά κρυμμένο

Μικρό παιδί μα πάντα είμαι εγώ  …

Ξέρω πως πάλι με πιάνει αυτή η ευαισθησία

Να ταξιδεύω  και να βλέπω  από ψηλά

Ποια θα σκοτώσει απόψε την ανία

Να πω  χαλάλι σου και πάρε με αγκαλιά …

ΒΗΜΑΤΑ !

Ακούω βήματα ξανά στη σκάλα

Και μες τα βήματα χορεύει η μοναξιά

Μέσα στη λήθη μου πάλι παλεύω

Για να σε πάρω μια αγκαλιά  …

Μα σαν ξυπνώ και βλέπω κύματα

Σε ψάχνω μες το χθες στη μοναξιά

Μόνος  ξανά να ακούω βήματα

Και ένα σου χάδι να μου δίνει μια σπρωξιά

Πως θέλεις να σ το πω  το σ αγαπώ μου ?

Τραγούδι  γράφω  να το ακούσεις στο σταθμό

Είσαι ότι έχω  και δεν έχω εγώ δικό μου

Ακούω βήματα και φτιάχνω το σκοπό  …

Βήματα πάλι ξαφνικά  είσαι στη σκάλα

Κι εγώ που περιμένω  μην χαθώ

Εσύ όμως πηγαίνεις σε άλλη σάλα

Και δεν σε νοιάζει αν βρέχει και βραχώ  …

Μα δεν μ ακούς που σου φωνάζω

Τα βήματα σου περιμένω από καιρό

Έλα για λίγο και μην φεύγεις μακριά μου

Μέσα στην μοναξιά μου θα χαθώ  …

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ !

Σε είδα τα μεσάνυχτα να κολυμπάς στη λίμνη

Και το φεγγάρι κράτησα κρυφά μη σε τρομάξει

Είναι ένα όνειρο που ναύλωσαν οι μοίρες

Και σκούντηξα  το σύννεφο στα πόδια σου να αράξει  …

Σου φόρεσα αυγουστιάτικο  το πέπλο της αγάπης

Και είναι η ανάσα μου καυτή που έσπασε τα τείχη

Χείμαρρος που υπερχείλισε τη δίψα να σου σβήσει

Της  λογικής τα όρια  απόψε θα χαράξει  …

Μας έπιασε η παλίρροια  που σκάει στο ακρογιάλι

Ξόρκι απόψε μαγικό  και χάντρα στα μαλλιά σου

Μια πέρλα αστροφεγγιάς επάνω σου θα βάλει

Μες  των ματιών σου το βυθό και μες την αγκαλιά σου  …

Είναι κι αυτό το όνειρο που θέλει να ιδρώσει

Κοράλλια σε ναυάγια το σύννεφο δεν βρέχει

Στα κιόσκια κάποιου  ποιητή απόψε να ενδώσει

Στα κρόσσια της αγάπης μου και άλλος κάνεις μην σε έχει  …

ΤΟ ΧΘΕΣ !

Έχουν κολλήσει τα δικά μου ημερολόγια 

Την ώρα που σου είπα σ αγαπώ

Απόψε δεν έχουν νόημα τα λόγια

Μα να σε φέρω πάλι εδώ  το προσπαθώ  …

Ξύπνησε μέσα μου το μέλλον το αβέβαιο

Τα όνειρα μου απλωμένα σε πανό

Κι εσύ γελάς με ένα χαμόγελο μικρό

Σαν το τσιγάρο μες τα χείλη μου πικρό …

Πέρασες δίπλα σαν αέρας βιαστικά

Τα λόγια ασπρόμαυρα λαχεία

Μα δεν μου έριξες ούτε μια ματιά

Και μοιάζουμε σαν  τα αδέσποτα παιδιά  …

Ψιθύρισα  μα η ανάσα μου κομμένη

Σαν κάποιος  να μου πήρε τη λαλιά

Αυτή η σχέση  δυστυχώς δεν περπατάει

Εγώ να ζω στη μοναξιά  κι εσύ σε άλλη  αγκαλιά …

Το στέκι το παλιό δεν το θυμάσαι

Παράπονα μα θέλω να στα πω

Τα βράδια τώρα με άλλον να  κοιμάσαι

Κι  εγώ δεν έχω πού να πω το σ’ αγαπώ ...

ΠΛΑΝΗ !

Στη δύση τρέχει η λογική σε ανατολή η σκέψη

Τους πόθους και τους έρωτες απόψε να παντρέψει

Η θεωρία του μυαλού στη σάρκα προχωράει

Και όλα τα θεωρήματα  επάνω σου φοράει  …

Εγώ λοιπόν ορκίστηκα  βουβά παραληρήματα

Σκέψεις  βουβές μετέωρες  μικρά κάρδιο χτυπήματα

Σαν  προφητείες  σε πάπυρο  γραμμένα τα όνειρα μου

Απρόσιτα και άυλα  αναζητά  η καρδιά μου  ….

Πέρα από το μπλε του ουρανού  χρησμό έχει η πυθία

Τα κύτταρα  τρελάθηκαν  και θέλουν μιαν απόδραση  

Κι όταν πλαγιάζεις με ρηχές  φωτιά στην αμαρτία

Ο μύθος ψάχνει έρωτα και το κορμί μιαν όαση   …

Να μην σ αγγίζει ο πυρετός η έξαψη κι η ζάλη

Απρόσιτα τα θέλγητρα  να μη σε πιάνει η πλάνη

Τα πάθη  ρίχνεις στην πυρά  και πάλι όπου σε βγάλει  

Και το κορμί σου σπαρταρά   δεν ξέρει  τι να κάνει  …

ΠΑΡΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ !

Σαν σήμερα σου άφησα τα φώτα αναμμένα

Σου είπα ώρα για να βγεις πια από τον πυθμένα

Είσαι  ένα πλάσμα λαμπερό που τρέφει τη λαγνεία

Δεν πρέπει πια να κρύβεσαι μόνη σε μια γωνία  ...

Δεν θέλω να μου κρύβεσαι με νεύρα τεντωμένα

Αφού σου τα έχω αγάπη μου όλα ευθυγραμμισμένα

Άσε πια τα διόδια των άδοξων προφάσεων

Ήρθε η  ώρα αγάπη μου μόνο των αποφάσεων  …

Δεν είσαι εσύ   να κάθεσαι σε επάλξεις της ανίας

Και να κρατάς σαν το παιδί σημαίες ευκαιρίας

Πέρασε η ώρα  η σκληρή αυτή των αναλύσεων

Τώρα η ζωή σου ανοίγεται  ώρα αναζητήσεων  …

Μια λοταρία είναι αυτή των  άτυχων θυμάτων

Και η αγάπη δυνατή ορατών και αοράτων

Ξεπέρασε τα όρια  του πόθου η βλακεία

Εσύ έχεις στα χέρια σου μόνο την εξουσία …

Δεν θέλω να είμαι εραστής μόνο των φαντασιώσεων

Και στα κρυφά  να έρχομαι τη νύχτα των ορέξεων

Δεν θέλω στα αυτονόητα  να είμαι ο χαμένος

Γιατί η ζωή επέλεξε να είμαι κερδισμένος  …