ΧΑΜΕΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ !

Οι αγάπες  ξαφνικά  που λιποτάχτησαν 

Και χάθηκαν στο χάος δια παντός

Στους χτύπους της καρδιάς μου δεν απάντησαν

Φωνή βοώντος  που πάλι δεν ακούς  …

Κι αν μετανάστεψε η αγάπη σε άλλη γη

Με μετανάστες γύπες όρνεα και τρωκτικά

Εγώ σαν ήρωας  θα ξανακάνω επιδρομή

Να βρει τα χνάρια  ο έρωτας  με λόγια πιο απλά  …

Δεν θέλω τα φερέφωνα αγνώστων αυλικών

Που εκτρέφουν το δικαίωμα της ήβης  και απαιτούν

Αλυσοδένουν  τα όνειρα στα έγκατα της γης

Και διαδηλώνουν  δυνατά φωνή μιας ιαχής …

Μέσα σε ένα λαβύρινθο  οι φακοί συν λειτουργούν

Και καταγράφουν ασύδοτα το στίγμα που ανασαίνει

Για όλα αυτά που χάθηκαν  εκείνοι υμνολογούν

Η αγάπη σου σαν έμβρυο που αγέννητο ασθμαίνει …

ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΑΝ ΗΛΙΟΣ !

Ένα χαμόγελο σαν του μικρού παιδιού

Και μια γλυκιά βραχνάδα στη φωνή σου

Μενεξεδένιο βλέμμα σαν του δειλινού

Ένα τραγούδι τώρα η αποσκευή σου  …

Το βήμα σου αργό ποιητικό  και σταθερό 

Μα το χαμόγελο σου είναι που σκοτώνει

Σαν ήλιος λάμπει και με σέρνει στο χορό

Όταν τα  βράδια που νιώθεις πάλι μόνη  …

Δεν θέλω ο αέρας να σε πάει μακριά

Θέλω να βλέπω πάντα το χαμόγελο σου

Έχεις αυτό το κάτι που είναι θεϊκό

Και το φοράς κάθε στιγμή στο πρόσωπο σου  …

Όταν η φλέβα σου διψά για ροκ εντ Ρολ

Και τα  τραγούδια που σου γράφω σε θυμίζουν

Καυτά τα χείλη σου με γεύση από αλκοόλ

Στο παρελθόν πάλι οι σκέψεις μου γυρίζουν  …

ΣΥΜΒΟΥΛΗ !

Μην  πεις κακό για θάλασσα όταν αυτή είναι  λάδι

Θα σε ρουφήξει η δίνη της στα σπλάχνα του βυθού

Μην πεις  κακό για τη ζωή που κάνει χίλια λάθη

Κάνε τη σκέψη πρακτική του άλλου σου εαυτού  …

Πες  μου πως είναι δυνατόν  διπλά να με μισήσεις

Και μέσα στη βαθιά σιωπή εσύ πολυμιλάς

Τι χρώμα στην αγάπη σου απόψε ζωγραφίζεις

Τα όνειρα  που έκανες στα πήρε ο βοριάς  …

Είναι πολλά και άχρηστα που χρόνια έχεις μαζέψει

Οι αναμνήσεις  θύμωσαν που άνοιξες χαρτιά

Ποιο άγαλμα σε δίδαξε  πως η αλήθεια αντέχει

Αθώα είναι τα  όνειρα που κάνουν τα παιδιά  …

Είναι οι καιροί μας ζόρικοι  ακόμα δεν παλεύονται

Μικρά τα καλοκαιριά μας χωρίς αναψυχή

Χωρίς μια διέξοδο οι ορμές σου παγιδεύονται

Και ψάχνει αγαλλίαση να βρει τώρα η ψυχή  …

ΕΣΥ!

Ήρθες κοντά μου εδώ και κάτι χρόνια

Όταν σε  είδα ήσουν κάτι εξωτικό

Ήταν χειμώνας και μου έδιωξες τα χιόνια

Έφερες άνοιξη δεν θέλω πια παλτό  …

Σε είχα  μάνα και γυναίκα μα και φίλο

Σαν σε στιχάκια σε βιβλίο  παιδικό

Εσύ παντρεύεις  μια κιθάρα και ένα σκύλο

Κι όλο φυτεύεις  μαργαρίτες στο μπετόν ...

Μαζί τις νύχτες να περνάμε ξαπλωμένοι

Στην αγκαλιά  σου είναι η νύχτα ονειρική

Ξέρω παλιά σε είχαν ξεγραμμένη

Κάτι σαν δάνειο που δίνουν οι αργυραμοιβοί  …

Μαζί  όμως πήγαμε  πιο πέρα και από το πέρα

Σαν το ποτό που νοιώθεις οτι έχεις παραπιεί

Απόψε θέλω  να σηκώσουμε  παντιέρα

Ταξίδι κάνουμε οι δυο μας και οπου βγει...

ΕΡΩΤΑΣ !

Μπροστά μου ο έρωτας τον έρωτα χαϊδεύει

Στο κύμα αγάπη μου δεν στρώνεται σεντόνι

Εκεί σιμά  σου  θα έρθω να ξαπλώσω

Και μες τον έρωτα  η ζωή μου ανταμώνει  …

Μην περιμένεις να σου κάνω εγώ σινιάλο

Την περασμένη μου ζωή μη μαρτυρήσεις

Να έχεις δύναμη να πιάνεις το τιμόνι

Και όσο σ αγάπησα κι εσύ να μ αγαπήσεις  …

Τα δίνω όλα απόψε και όπου με βγάλει

Απόψε η θάλασσα με παίρνει στα νερά της

Δίνω φιλί σε μια γοργόνα ερωτευμένη

Θέλω να μάθω τα μεγάλα μυστικά της …

Στα άδυτα σου απόψε να με ξεναγήσεις

Και μες το σώμα σου μπορείς να μ αγαπήσεις

Δεν έχει άγκυρες να ρίξει αυτό το πλοίο

Κρατά τα με μέσα σου και μη μου λες αντίο  …

Ήρθε η αγάπη μέσα μου και μου φωνάζει

Πως την  καρδιά σου θέλει να μου δώσει

Να σε χαϊδεύω όσο πάει  κι άλλο τόσο
Αυτή τη νύχτα  που δεν λέει να ξημερώσει ...

ΑΙΡΕΤΙΚΟ !

Φιλιά και αλμύρα  και το φιλί σου να αφήνει  μελανιά

Μες του ορίζοντα το μπλε  μου κάνεις νάζια

Κι όπως ο μύθος ψάχνει τώρα παραλήπτη

Κορμί  απόδραση που αναζητά δικά μου χάδια …

Εκεί επάνω σου βαπτίστηκα και ορκίστηκα

Που το άγγιγμα σου τη σάρκα μου σαρώνει

Μέσα σε κράτησα   και σε φυλάκισα

Πριν όλα αυτά που το μυαλό τα αναλώνει  …

Μέσα  στα κύματα  παραληρήματα

Ζωή που γέννησε μιας μάνας μήτρα

Όλες οι αυθαίρετες  και οι αδιαίρετες

Σαν το φυτό που του ξεράθηκε η φύτρα  …

Όλα μου είναι απρόσιτα  και έφυγαν τα θέλγητρα

Να μην με αγγίζει ο πυρετός η έξαψη και η ζάλη

Τα  όνειρα ξεστράτισαν  και οι σκέψεις με απάτησαν

Δεν τα ελέγχει ο εγκέφαλος  πάλι αρχίζει  πάλη …

Σε δύση και ανατολή τρέχουν οι ηδονές μου

Βάζουν φωτιά στα χρώματα  φωτιά και στα αρώματα

Επιθυμίες μετέωρες  που είναι η γαλήνη

Και που είναι ο αμήχανης  να σμίξει τη ζωή μου …

ΑΓΡΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ !

Βράδιασε πάλι και είμαι μόνος

Δεν βρίσκεις ταίρι στη σιωπή

Άγρια τριανταφυλλιά γεμάτη αγκάθια

Και πως θα δούμε νέα  αρχή  …

Στέκω  και πάλι στη βεράντα

Το άρωμα σου με χτυπά

Ματώνω από αυτά τα αγκάθια

Μα δεν το παίρνεις σοβαρά  …

Είναι η νύχτα που μυρίζει 

Και μες στην τρέλα προσπαθεί

Είναι  αιχμηρά αυτά  τα αγκάθια

Και μου ματώνουν το κορμί  …

Πίσω μου τρέχουν αναμνήσεις

Μπροστά μου όμως πανικός

Πώς να μπορέσεις  πια  να ζήσεις

Όταν θα νιώθεις  μοναχός  …

Κάνει μια ψύχρα πάλι έξω

Κι εσύ άγρια τριανταφυλλιά

Κορμί σκληρό γεμάτη αγκάθια

Να σου ματώνουν  την καρδιά  …

Γιατί μουσκεύεις  το φιτίλι

Και παίρνουν τα όνειρα φωτιά

Ημέρεψε λίγο τα αγκάθια

Κι ας είσαι άγρια τριανταφυλλιά  …