ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ !

Με τη φωνή σου ταξιδέυω

πέρα στούς πέντε ωκεανούς

με τα τραγούδια σου γυρέυω

της μοναξιάς τους λυτρωμούς!!!


Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Ευαγγελία Πατεράκη - Προμηθεύς Πυρφόρος


«Η διαθήκη μου», είναι η αυτοβιογραφία μου με ρίμες, και παράλληλα, η συνομιλία μου με όποιον στάθηκε εμπόδιο στο δρόμο μου. Είναι, το μέχρι τώρα μου και πρόβλεψη του υπολοίπου μου καθώς και η ύστατη επιθυμία μου - στάχτη να …περπατήσω τη θάλασσα που λατρεύω. Έρωτας, για μένα είναι μια υπέρτατη Αξία – κινητήριος δύναμη στην εμβάθυνση των όλων, στην ένωση, στη δημιουργία, στην ανέλιξη της ανθρώπινης υπόστασης στο χώρο του Άναρχου Απείρου. Το Πάθος για δημιουργία, ο Πόθος για δόσιμο, η Αγία Παρόρμηση. Έρωτας είναι η Αρχή και η συνέχεια. Έρωτα πες με κι Επανάσταση. Επανάσταση καθημερινή σε ό, τι δικάζει και καταδικάζει σε μιζέρια και υποδούλωση, σε ό, τι περιθωριοποιεί και χλευάζει την ανθρώπινη αξία. Επανάσταση ακόμη και απέναντι στον εαυτό μου, όσες φορές επιχειρήσει να με σκλαβώσει. Κι αν θέλεις κάπως να με πεις: Έρωτα κι Επανάσταση και Προμηθεύ Πυρφόρο. Με σύνεση, προνόηση και επίγνωση, χρέος αισθάνομαι, αφού γεννήθηκα με την τρέλα να αποτυπώνω στο χαρτί ό, τι σκαρφίζομαι, να πυροδοτήσω στους συνανθρώπους μου την ορμή για Αληθινή Ζωή, με την υπενθύμιση και  διατήρηση των Αξιών. Να τους γνωρίσω ό, τι οίδα και ν άρω το φόβο του αδύναμου απέναντι στον ισχυρό, δείχνοντάς του ότι όλοι είμαστε ίσοι.  

Με μεγάλη χαρά σε καλώς ορίζω στην ιστοσελίδα ο Μάγος !

- Με μεγάλη χαρά εισέρχομαι στα …μαγικά Σας άβατα! Εξάλλου, πάντα η μαγεία με συναρπάζει.
Ευχαριστώ Νικήτα Σούλο για την πρόσκληση!

Ευαγγελία Πατερακη επαναστάτρια ? αγωνίστρια ? ποια είναι τελικά η Ευαγγελία?

- Δύσκολο να αναλύεις η ίδια τον εαυτό σου, γιατί ό,τι και να πεις πάντα η … «υστεροφημία σε ορίζει», όπως γράφει κάποιος στίχος μου και η ιστορία δείχνει τι ήμασταν τελικά και πώς υπήρξαμε στη ζωή.
Το μόνο που θα πω είναι ότι τα κατεστημένα, τα πρέπει και τα καθωσπρέπει της οργανωμένα ανοργάνωτης κοινωνίας μας, με τα υποκριτικά χαμόγελα, τις κρυμμένες αλήθειες και τις φωτισμένες περίτεχνα βιτρίνες της τα χλευάζω και τα κατακρίνω.

Υπάρχουν άνθρωποι που σε έχουν πληγώσει?

- Υπήρξαν άνθρωποι που με είχαν πληγώσει. Και ήταν οι άνθρωποι των δήθεν, της ματαιοδοξίας, και της ψευτιάς. Οι άνθρωποι που προσπάθησαν να ληστέψουν και χρησιμοποίησαν σα θεμέλιο τους δικούς μου μικρούς αιώνες.
Και λέω υπήρξαν, γιατί απλά τώρα … πέθαναν. Και διαγράφτηκαν παντελώς απ’ τα δικά μου τεφτέρια, γιατί ο ψυχισμός μου δεν τους χαρακτηρίζει σαν ανθρώπους.

Η ποίηση είναι ένας τρόπος επανάστασης η διαφύγεις για σένα?

- Η Ποίηση και γενικά η γραφή είναι ο τρόπος έκφρασης του νου και της ψυχής μου. Δεν είναι σίγουρα διαφυγή. Ποτέ δε φεύγω. Δε λιποτακτώ. Μάχομαι.
Όλοι οι άνθρωποι στα βαθιά τους είναι ποιητές. Και τονίζω με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα: Άνθρωποι. Ο καθένας μας έχει το δικό του τρόπο έκφρασης. Όσοι έχουν την τόλμη να δείχνουν τους βυθούς τους ακάλυπτα στους άλλους είναι Ιερείς και Ιέρειες της Τέχνης.

Ποτέ ανακάλυψες ότι γράφεις ?

- Με γυρίζεις, Νικήτα μου, στα πολύ πολύ μικρά μου χρόνια που με το μολύβι ακόμη μάθαινα να καλλιγραφώ τα γράμματα της ευφυούς μας ελληνικής γλώσσας.

Ποιο είναι το πρώτο σου βιβλίο?

- Ο «ενδιάμεσος αντίλαλος» είναι το πρώτο μου ποιητικό και «ο δραπέτης» μου το πρώτο πεζό με έντονη ποιητική χροιά
                                                             
Πόσα βιβλία έχεις γράψει?

- Απαντώ πολλά. Δυο μόνο έχουν εκδοθεί με την έννοια του βιβλίου.

Εχεις έτοιμο κάποιο βιβλίο που δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα?

- Υπάρχει ήδη η απάντησή μου στην προηγούμενη ερώτηση. Θεωρώ όμως ότι κυκλοφορώ τα πάντα. Είμαι, βλέπεις, εκτός των παράνομων νόμων και διαδικασιών που μας επιβάλουν.

Πως βλέπεις την κοινωνία σήμερα ? υπάρχουν ήθη ?

- Η κοινωνία μας ΠΑΝΤΑ θα έλεγα. Πάντα με την επιβολή του αχρείου συστήματος που μας δυναστεύει και με κάθε μέσο και επιστημονική συνταγή που κατευθύνει τις πορείες μας, με το χρήμα που μας όρισε για θεό και μας υποδούλωσε για να μας αρμέγει στο έπακρον, πυροβολεί με κτηνώδη τρόπο την ανθρώπινη αξία.

Ήθη υπάρχουν σ’ αυτούς τους γενναίους που στρέφουν την προσοχή τους εντός τους και ομιλούν με τις ρίζες τους. Αυτές τις ρίζες που οι πολλοί κόβουν για να είναι αρεστοί καθώς θα ποζάρουν στις χλιδάτες βιτρίνες – ανίκανοι ν’ αντισταθούν και φοβισμένοι απ’ τ’ αλλεπάλληλα δόγματα του σοκ που μας πετούν με μαεστρία οι κατάπτυστοι σκοταδιστές της εξουσίας.

Τι είναι αυτό που σε θυμώνει ?

- Η υποταγή, η υποκρισία, το χρήμα ως μέσον συναλλαγής και εκτίμησης των πάντων.

Γιατί χρησιμοποιείς το όνομα προμηθέας πυρφόρος ?

- Φέρω φωτιά για ζεστές κι αληθινές σχέσεις και τη χαρίζω πλουσιοπάροχα. Παράλληλα και φωτιά λεηλατώ από όποιον την κρατά προς ιδίαν χρήση για να μην παγώνει κανένα … αρνάκι στον άτακτο ετούτο κόσμο. Και τα πράττω μ’ ένα πάθος ερωτισμού, για’ αυτό: Έρωτας Επανάσταση και Προμηθεύς Πυρφόρος! Αυτά έχω ονόματα.

Σε ευχαριστώ για αυτή τη συνομιλία μας !

Ευχαριστώ κι εγώ Νικήτα μου για την τιμή που μου κάνεις να με φιλοξενείς στη σελίδα σου και το χρόνο σου που μου αφιέρωσες.
Και για το τέλος: Να πετάξουμε το χρήμα στα βρωμερά μούτρα της εξουσίας κι έτσι θα την πεθάνουμε μια κι έξω!


Προμηθεύς Πυρφόρος - Ευαγγελία Πατεράκη

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

ΑΕΡΙΚΟ !


Στο μισοσκόταδο δειλά
Πρόβαλε  η μορφή σου
Πλάσμα της φαντασίας μου
Ουρί του παράδεισου …

Ταξίδι θέλω ερωτικό
Απόψε να με πάρεις
Βάρκα μέσα στο πέλαγο
Κι εγώ να είμαι ο βαρκάρης …

Να κάθεσαι στην κουπαστή
Της θάλασσας νεράιδα
Και η λάμψη από το σώμα σου
Φωτίζει τα  σκοτάδια …

Πλάσμα της φαντασίας μου
Αερικό του κόσμου
Τι γεύση από τα χείλη σου
Μες τα δικά μου δως μου …

Αερικό σε βάπτισα
Σαν άνεμος γυρίζεις
Μια φεύγεις μια έρχεσαι
Στη σκέψη μου γυρίζεις …


Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

ΣΥΜΒΟΥΛΗ !


Με άφησες  μια μέρα
Δίχως να πεις μια λέξη
Η καρδιά σου τώρα κάτι άλλο
Θέλει να  διαλέξει …

Πάλι κάτι θ αγοράσεις
Θα το παίξεις όσο θέλεις
Και μετά
Θα το πετάξεις …

Άλλο ένα παιχνιδάκι
Όπως κάνουν τα παιδιά
Έτσι για να ξεγελάσεις
Την σκληρή σου την καρδιά 

Τα παιχνίδια όμως κοστίζουν
Και σου πιάνουνε το νου
Ζωντανεύουν στο σκοτάδι
Και σε κυνηγούν παντού …

Έρχονται οι ερινύες
Και σε βρίσκουν μια βραδιά
Σε ματώνουν σε πονάνε
Και σου σκίζουν την καρδιά 

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2011

ΕΡΩΤΑΣ !


Ο έρωτας αγάπη μου
Είναι μεγάλη λέξη
Πρέπει τα δυο μας τα κορμιά
Να έχουν μεγάλη έλξη…

Είναι σαν πόλοι μαγνητών
Με συν και πλην φτιαγμένοι
Έτσι είμαστε και εμείς
Για αγάπη γεννημένοι…

Έρωτας κάτι μαγικό
Μαγνητικό πεδίο
Μα για να γίνει αγάπη μου
Πρέπει να υπάρχουν δυο…

Έρωτας είναι αγάπη μου
Ότι από μένα πήρες
Να λιώνουν τώρα τα κορμιά
Και να γελούν οι μοίρες…

Έρωτας είναι αγάπη μου
Ύμνος προς το φεγγάρι
Πριν έρθει το ξημέρωμα
Και μακρια σε πάρει….

Έρωτας είναι αγάπη μου
Τραγούδι προς τα αστέρια
Να σε κρατάω αγκαλιά
Να τρέμουνε τα χέρια

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

ΦΕΓΓΑΡΙ ΜΟΥ !


Ασήμι από το χρώμα σου
λάμψη να με φωτίσει 
το δρόμο στην αγάπη 
δείξε για να γυρίσει …

Φέξε φεγγάρι όμορφο
το δρόμο στην καλή μου
μη χάσει το αζιμούθιο
να έρθει στην αυλή μου …

Δίωξε γλυκεία πανσέληνε
όλη τη μοναξιά μου
και φώτισε το δρόμο της
να έρθει ξανά κοντά μου …

Δεν θέλω να μου πληγωθεί
θέλω να βρει το δρόμο
βαλε όλη τη μαγεία σου
μη με αφήσει μόνο …

Κάνε ένα ακόμα μαγικό
έτσι όπως σε κοιτάζω
να πέσει στην αγκάλη μου
κι ότι ζητάς σου τάζω …

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

Δημήτριος Γ. Μαγριπλής



Ο Δημήτριος Γ. Μαγριπλής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Κοινωνική Θεολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1999 αναγορεύτηκε διδάκτορας της Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Θέμα της διδακτορικής διατριβής του είναι: "Πολιτική και θρησκεία στην κοινωνία του Βυζαντίου - Μια απόπειρα κοινωνιολογικής ανάλυσης του κινήματος των Ζηλωτών (1342-1349 μ.Χ.)". Έχει συμμετάσχει ως ερευνητής σε Ευρωπαϊκά προγράμματα και δίδαξε Κοινωνιολογία στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και στο Τ.Ε.Ι. Καλαμάτας, όπου παραμένει ως διδάσκων μέχρι και σήμερα. Είναι πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Κοινωνιολόγων (παράρτημα Μεσσηνίας) και πρόεδρος της Επιτροπής Διοίκησης του Κέντρου Αποθεραπείας Φυσικής και Κοινωνικής Αποκατάστασης Μεσσηνίας (Κ.Α.Φ.Κ.Α. Φιλιατρών). Άρθρα του και σχόλια έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά και τον ημερήσιο τύπο, όπως στα: Κοινωνική Εργασία - Επιθεώρηση Κοινωνικών Επιστημών, Βυζαντινός Δόμος, Νέα Εστία, Θρησκειολογία, Τετράδια Ψυχιατρικής, Συνάντηση, Σύναξη, Κοινωνιόγραμμα, κ.ά.


  • Με μεγάλη χαρά σε καλωσορίζω στην ιστοσελίδα ο «Μάγος»!
Χαιρετώ  τον φίλο Νικήτα Σούλο, δημοσιογράφο, ραδιοφωνικό παραγωγό, στιχουργό και «Μάγο» του διαδικτύου… 
  • Έχεις γράψει αρκετά βιβλία και θα ήθελα να μου τα αναφέρεις ?
Στον χώρο του βιβλίου δίνω το παρόν από το 2003, που κυκλοφορεί η πρώτη επιστημονική μονογραφία μου(«Σχέσεις και Λειτουργία των Θεσμών»). Από τότε   μέχρι σήμερα ακολούθησαν άλλα επτά επιστημονικά βιβλία, όλα εκτός ενός, από τον εκδοτικό οίκο του Αν. Σταμούλη στην Θεσσαλονίκη.
Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίζομαι το 2007 με το ψευδώνυμο Φώτης Αδάμης και την συλλογή Διηγημάτων: «Μαθήματα Κηπουρικής», από τις εκδόσεις Σοκόλη. Ακολουθούν δύο βιβλία που πλέον τα υπογράφω με το ονοματεπώνυμό μου. Συγκεκριμένα: το 2010 βγαίνει στο φως η πρώτη ποιητική μου απόπειρα με τον τίτλο: «Στα τέταρτα του χρόνου», στο Χρώμα και Λόγος (Επί- γνωση, Αν. Σταμούλης, Θεσσαλονίκη), σε συνεργασία με την εικαστικό Α. Κοκονάκη. Το 2011, κυκλοφορεί η δεύτερη συλλογή Διηγημάτων : «Κρυφές Ενοχές», στον ίδιο εκδοτικό οίκο(Αν. Σταμούλης). 
  • Ποιο ήταν το πρώτο σου βιβλίο?
Στη λογοτεχνία το : «Μαθήματα Κηπουρικής και άλλα Διηγήματα», Σοκόλης, Αθήνα 2007.
  • Γιατί στο ξεκίνημα έβαζες ψευδώνυμο?
Για να περιφρουρήσω τον εαυτό μου.  Να ξεχωρίσω  τη λογοτεχνία από την παράλληλη δουλειά   του συγγραφέα επιστημονικών εργασιών, να σώσω στην μνήμη το ψευδώνυμο του πατέρα μου στην Εθνική Αντίσταση και τέλος ως ένα παιχνίδι.      
  • Από ό,τι έχω διαβάσει το πλείστον των βιβλίων σου ασχολείται με τα κοινωνικά και θρησκευτικά θέματα και όχι με κάτι άλλο. Γιατί?
Πιστεύω ότι ασχολούμαι με τρεις θεματικές. Τον θάνατο, τον έρωτα και τη μάταιη καθημερινότητα. Φυσικά σαν Κοινωνιολόγος η γραφή μου είναι καυστική απέναντι στους θεσμούς, που άλλωστε επηρεάζουν βαθύτατα το κοινωνικό υποκείμενο, στο μέτρο της καλλιέργειας που το διέπει.   
  • Είναι αγώνας ζωής η γραφή η όχι?
Είναι προσωπική λύτρωση. Τώρα αν βρίσκει και κάποιους που την συμμερίζονται τότε γίνεται από ένα απλό καλημέρα μέχρι μια παντιέρα ελευθερίας.  
  • Ποια η αντίδραση του κοινού στα βιβλία σου?
Νομίζω θετική, αν και πλήρη εικόνα δεν έχω. Μιλάω για κάποιους φίλους που διαβάζουν σοβαρή λογοτεχνία και θα ομολογήσω ότι με παροτρύνουν να συνεχίσω.
  • Υπάρχουν σκέψεις και ιδέες που θέλεις να τις γράψεις αλλά δεν σου δόθηκε η ευκαιρία ?
Όποτε η σκέψη και η ιδέα ωριμάζει και γίνεται συναίσθημα που με κατακαίει, γίνεται κείμενο και γραφή.
  • Ποια η σχέση του βιβλίου με τα Μ. Μ. Ε. ;
Δυστυχώς τραγική. Με την έννοια ότι αυτά που παρουσιάζονται ως ευπώλητα είναι πάντοτε επιλεγμένα από τους χορηγούς τους.
  • Αν ήσουν θεός τι θα έκανες να αλλάξεις τον κόσμο?
Τίποτα. Όπως και Αυτός θα τον άφηνα ελεύθερο να κάνει τις επιλογές του, ακόμη και να καταστραφεί.
  • Ποια τα επόμενα σχέδια που έχεις ?
Την επόμενη συλλογή διηγημάτων με τον τίτλο: «Η μετάλλαξη της γυναίκας μου».
  • Σ ευχαριστώ για την από καρδιάς συζήτηση μας..
Και εγώ για την τιμή που μου κάνατε.

Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

Βροχή !


Βροχή μέσα στα μάτια μου
Βροχή και στην καρδιά μου
Είναι πικρά τα χείλη μου
Και κρύα η αγκαλιά μου…

Και  όπως τα δάκρυα πέφτουνε
Σαν στάλες μες το δρόμο
Αναστενάζει ο θεός
Με το δικό μου πόνο…

Εκεί βλέπω τα μάτια σου
Μοιάζουν με τα δικά μου
Δίωξε τη θλίψη σήμερα
Έλα εδώ κοντά μου …

Είναι η μοναξιά σκληρή
Πονάει το μαχαίρι
Που κάρφωσες μες την καρδιά
Με το δεξί σου χέρι…

Βρέχει πολύ και σήμερα
Ρίχνει και καταιγίδα
Σε είχα μα σε έχασα
Έχασα την ελπίδα …

Πάλι γράφω παράπονα
Και λέω δεν πειράζει
Το ξέρω πως δεν μ αγαπάς
Καθόλου δεν με νοιάζει…

Έχουν βροχή τα μάτια μου
Και χιόνι η καρδιά μου
Μα εσύ δεν βλέπεις τίποτα
Δεν είσαι πια κοντά μου…

Σε πήρανε τα σύννεφα
Και άφησαν σταγόνες
Πολλές σταγόνες συνεχώς
Για να μην νοιώθουν μόνες…

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Σύλβια Οκαλιόβα




Σύλβια Οκαλιόβα γεννήθηκε στην Μπρατισλάβα Σλοβακίας το 1959 όπου σπούδασε δημοσιογραφία. Από το 1986 ζει στην Ελλάδα. Εργάστηκε σε 25 διαφορετικές εργασίες σαν δημοσιογράφος, φωτορεπόρτερ, διερμηνέας, υπάλληλος Πρεσβείας, εργάτρια, κομπάρσος και άλλα. Έγραψε στα ελληνικά το δοκίμιο «Ο καινούργιος άνθρωπος είναι βαθιά ερωτευμένος» (εκδ. Δελφίνι, 1993), το παιδικό μυθιστόρημα «Περιπέτειες στο φανταστικό κάστρο» (Ελληνικά Γράμματα, 2003).
Μετάφρασε εκτός των άλλων στα ελληνικά τα «Παραμύθια από τη Σλοβακία» (Απόπειρα 2005) και στα σλοβάκικα το βιβλίο του Μίμη Ανδρουλάκη «Σκιές στην Αθήνα» (Iris 2000). Έχει μία κόρη, νιώθει πολίτης του κόσμου...


Με χαρά σας καλωσορίζω στην σελίδα ο μάγος!
Ποιος είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου και ποιο το περιεχόμενο ?
-          Ο τίτλος του τελευταίο βιβλίου μου είναι «Αγκαλιά με τον Ήλιο = πρέπει και θέλω». -  Η Αναστασία Καλλιοντζή είπε ότι αν θέλει να μιλήσει για το βιβλίο αυτό θα έπρεπε να γράψει «εγκυκλοπαίδεια»
Πιο καλά εκφράζουν το περιεχόμενο τα λόγια του εξώφυλλου: «Από το ρυάκι των παιδικών αναμνήσεων για καλοκαίρια γεμάτα κεράσια, διαμέσου του καταρράκτη των πρώτων ερωτών του πράσινου καρυδιού, και ύστερα του ποταμού της ώριμης πάλης του ΠΡΕΠΕΙ και ΘΕΛΩ ως αντίθετα στην Ιστορία, τη δημιουργία και του έρωτα. Του έρωτα σαν το ζουμερό πορτοκάλι γεμάτο κουκούτσια εμπειριών… Χάρη στις αντιθέσεις κινείται ο κόσμος…» Με άλλα λόγια πλέκω μία ιστορία σαν κοτσίδα που περιέχει την κοσμοθεωρία μου βασισμένη στης εμπειρίες ζωής, έχοντας πάντα υπόψη τα αντίθετα του πρέπει και του θέλω. Έτσι οδηγώ τον αναγνώστη από τη θεωρία του χάους και την Ιστορία  στα πιο κρυμμένα μυστικά της Αγάπης και του Θεού τον οποίο αντιλαμβάνομαι ως Ενέργεια. Και έχω ζήσει πολλά...
Ποιο ήταν το πρώτο σας βιβλίο?
-          Το πρώτο βιβλίο μου είχε τίτλο: «Ο καινούργιος άνθρωπος είναι βαθιά ερωτευμένος». Ακολούθησαν άλλα τέσσερα γραμμένα στα ελληνικά που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα. έχω άλλα τόσα ανέκδοτα ακόμα που συνέχεια τα τελειοποιώ.

Ήρθατε  στην Ελλάδα το 1986 πως ήταν η ζωή σε μια ξένη χώρα ?

-          Η ζωή σε μία ξένη χώρα ήταν στις αρχές δύσκολη. Όταν δούλευα ως φωτορεπόρτερ οι συνάδελφοι συνήθως δεν μου μιλούσαν. Υπήρχε ένας τοίχος ανάμεσά μας. Από την άλλη, θυμάμαι ακόμα πώς ταραζόμουν στο δρόμο όταν κάποιος μου μιλούσε ξαφνικά αγγλικά μόνο και μόνο επειδή έβλεπε ότι είμαι ξανθιά. Αυτό το «where you are from?» Ήθελα τόσο πολύ να γίνω Ελληνίδα!. Μάθαινα τη γλώσσα καθαρά εμπειρικά, μιλώντας και διαβάζοντας, για αυτό την έμαθα πιο αργά αλλά και πιο σωστά.

Απ ότι έχω μάθει έχετε κάνει και μεταφράσεις σε παιδικά βιβλία ποια η σχέση σας με τα παιδιά?
-          Θυμάμαι ότι μετά το διαζύγιο ήθελα να αποκτήσω πολλά παιδιά. Αλλά ήταν μάλλον αργά. Η αγάπη της μοναχοκόρης μου μού έδωσε πολύ
έμπνευση για να γράψω ένα σωρό βιβλία, από τα οποία τα 15 είναι για μικρά παιδάκια. (Δεν βρήκα όμως ακόμα εκδότη). Η επαφή με ένα μικρό παιδί είναι ένα θαυμάσιο λουτρό τρυφερότητας. Τα φιλιά του, οι αγκαλιές.. Τα παιδιά όμως γρήγορα αρχίζουν να φεύγουν, ειδικά αν τους δώσεις ελευθερία.

Πως είναι σαν άνθρωπος η Συλβια?
-          Η Σύλβια σαν άνθρωπος είναι πολύ απλή. Βλέπει το ποτήρι πάντα μισογεμάτο. Παρόλο που έζησε την εφηβεία της με μία μάνα που κάθε τόσο ήθελε να πηδήξει από το παράθυρο του 13 ορόφου και έναν πατέρα που της μάζευε βραδιάτικα τα μπογαλάκια της για να φύγει από το σπίτι.  Σε μία ατμόσφαιρα που η μητέρα, αν δεν την έδερνε εκείνη τη στιγμή  της φώναζε ότι είναι κακιά και θρασύ, και την έφτυνε στα μούτρα και της τράβαγε τα μαλλιά. Ή μήπως ακριβώς για αυτό το λόγο έμαθα να βρω τον τρόπο να γαληνεύω;  Ό, τι με πόνεσε στη ζωή μου το κατέγραψα αργότερα σε κάποιο βιβλίο και το ξέχασα. Θυμάμαι μόνο τα καλά. Μετά την περιπέτεια μου με την ψυχική μου υγεία όμως άρχισα να σκέφτομαι και με το μυαλό, όχι μόνο με την καρδιά, όπως πριν. Ήταν και αυτό μία καλή εμπειρία γιατί ο εγκέφαλος μου αναδομήθηκε σε ένα καινούργιο επίπεδο.


Κάνετε όνειρα για το μέλλον?

-          Κάποτε έκανα πολλά όνειρα, τελευταία όταν ακόμα δούλευα στην Πρεσβεία. Ήταν η πόρτα μου στο διαλογισμό. Ονειρευόμουν κυρίως καινούργια βιβλία. Τώρα ξέρω πια το πρόγραμμά μου, και κυρίως κατάλαβα ότι η δουλειά στο Ιντερνετ είναι πιο σημαντική και πιο συλλογική. Αυτό μου πήρε χρόνο για να προσαρμοστώ και να ξαναρχίζω να κάνω καινούργια όνειρα, ψηφιακά όνειρα. Μεσολάβησε όμως μία περίοδος αγωνίας, να μη πω άγχους. Ένιωθα ότι δεν προλαβαίνω την εξέλιξη, ενώ ήμουνα συνηθισμένη να είμαι πάντα λίγο πιο μπροστά, χάρη στη διαίσθησή μου του καινούργιου. Το πιο μεγάλο μου όνειρο όμως είναι να κάνω ένα μηνιαίο περιοδικό ποικίλης ύλης για νέους με υπόβαθρο ιδεολογικό. Ας είναι Ιντερνετικό, αν και το χαρτί με γοητεύει ακόμα. Θα τα κατάφερνα νομίζω με τόσα που έχω σκεφτεί. Ένα διάστημα μου ερχόντουσαν όλο και καινούργιες ιδέες και συνέχεια έλεγα με το νου μου: «Καλή ιδέα και αυτή!» Τώρα μένει… το μέλλον να γίνει παρόν. Έχω και όνειρα για καινούργια χόμπι αλλά αυτά δεν θα σας τα πω δημόσια.

Σε ποιο κοινό απευθύνεται το βιβλίο σας?
-          Μου αρέσει να απευθύνομαι με το κάθε βιβλίο μου σε ένα άλλο κοινό. Και κάθε φορά με ένα άλλο στυλ.  Έχω γράψει για παιδιά 10-12 χρονών, για  κορίτσια στην εφηβεία, ένα λίγο-πολύ  επιστημονικό βιβλίο... Με το τελευταίο μου βιβλίο απευθύνομαι σε όλους τους ενήλικους που έχουν ανοιχτά μυαλά και καρδιές, γυναίκες και άνδρες που διψάνε για καινούργιες ιδέες. Επειδή η κοσμοθεωρία μου είναι κάτι που συνέχεια πλάθεται και με κάθε βιβλίο προχωράω πιο πέρα.

Υπάρχει κάποιος κανόνας στη γραφή σας ?
-          Στην γραφή μου υπάρχει ο μόνος κανόνας: να μη βαριέμαι εγώ η ίδια όταν  γράφω. Για αυτό ξαφνιάζω πολλές φορές και τον αναγνώστη. Το κάθε κεφάλαιο αρχίζει από μία άλλη γωνιά. Έχω εμπεδώσει νομίζω τους κανόνες της αφήγησης, να κρατάω δηλαδή τον αναγνώστη στην ένταση για να μην χάνει ενδιαφέρον το γραπτό. Αλλά μου αρέσει να μην τηρώ την χρονική συνέχεια. Θέλω πάντα να είναι αυτό που θα γράψω κάτι πρωτότυπο, δημιουργικό. Μόνο έτσι το ευχαριστιέμαι στο έπακρον.  
 Σας ευχαριστώ για τη συζήτηση μας !

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

ΟΝΕΙΡΑ !



Χτίζω τα όνειρα μου επάνω
Σε δυνατούς άνεμους
Για να ταξιδέψουν παντού …

Αλλάζω τους χάρτες του γαλαξία
Αλλάζω τα σύνορα του κόσμου …
Τραβάω χειρόφρενο στη μοναξιά
Και τη βαφτίζω ελπίδα …

Βάφω τη νύχτα μέρα
Και τη μέρα νύχτα
έτσι είναι ο κόσμος μου αλλόκοτος
η μήπως όχι?

Φοβάμαι πως θα ξυπνήσω
Από το βαθύ λήθαργο μου
Και δεν θα με γνωρίζω
ποιος είμαι είμαι εγώ η εσύ?

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011

Τό Βλέμμα σου!




Να αφεθώ στο βλέμμα σου
Να νοιώσω ανατριχίλα
Δένδρο ζωής η αγάπη σου
Με κόκκινα τα φύλλα …


Ουράνιο τόξο η πνοή
Που αφήνεις στην πνοή μου
Ελπίδα στον ορίζοντα
Ζωή απ τη ζωή μου …


Να χάνομαι στο βλέμμα σου
Και να ξαναγεννιέμαι
Πηγή ζωής η αγάπη σου
Που εγώ δεν την αρνιέμαι …

Νάμα η λάγνα σου ματιά
Χείμαρρος να σε πνίγει
Μόνο που από πάνω μου
Ποτέ του δεν θα φύγει …



Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

ΞΥΠΝΑ!


Όπου υπάρχει ο καπνός
Υπάρχει και φωτιά
Όπου υπάρχουν όνειρα
Υπάρχει και καρδιά …

Τα όνειρα που χτίζονται
Στην άμμο σαν παλάτια
Θα τα σαρώσει ο βοριάς
Και θα γεννούν κομμάτια …

Ξεκίνησε απ την αρχή
Βαλε  γερά θεμέλια
Φτιάξε το αύριο δυνατό
Πριν έρθει η συντέλεια …

Φτιάξε το αύριο απ την αρχή
Αυτό προστάζει η ώρα
Κάνε την επανάσταση
Ξεκίνα εδώ  και τώρα …

Κάνε την επανάσταση
Δεν έχεις περιθώρια
Να γίνει πάλι ανάσταση
Στενέψανε τα όρια …

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Η Νατάσα Γκουτζικίδου




Η Νατάσα Γκουτζικίδου γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα όπου και κατοικεί με την οικογένειά της και κατάγεται από το Διδυμότειχο Έβρου. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Είναι απόφοιτη του τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

·        Καλώς όρισες Νατάσσα!
      ·        Καλώς σας βρήκα και σας ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία!
·        Πότε ξεκίνησες να γράφεις και πως ανακάλυψες ότι έχεις αυτό το χάρισμα ?
·        Όπως έχω πει και στο παρελθόν, η γραφή για μένα ήρθε μάλλον από σύμπτωση. Δεν ανήκω στους ανθρώπους που πάντοτε έγραφαν, ανήκω όμως σε εκείνους που έχουν ζωηρή φαντασία. Η αρχή έγινε πριν από περίπου πέντε χρόνια και αφορμή στάθηκε ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι που γέννησε δεκάδες εικόνες στο μυαλό μου. Το συγκεκριμένο τραγούδι αναφέρεται σε ένα τρένο. Με φόντο λοιπόν ένα σιδηροδρομικό σταθμό κι ένα τρένο ξεκινά και το πρώτο μου μυθιστόρημα «Το μυστικό των αλόγων». 
·        Πόσα βιβλία έχεις γράψει?
·        Έχω γράψει τέσσερα μυθιστορήματα: «Το μυστικό των αλόγων», «Ο χορός της νύμφης», «Της φωτιάς και του έρωτα» και «Άγγελοι πολέμου», όλα σε συνεργασία με τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία.
·        Από ποια στοιχεία παίρνεις ερεθίσματα για να γράψεις ένα βιβλίο?
·        Το ερέθισμα που γεννά την έμπνευση δεν είναι ποτέ ίδιο. Μπορεί να είναι ένα τραγούδι, μια ανάμνηση, μια εικόνα, ένα τοπίο, ένα αγαπημένο πρόσωπο… 
·        Τι σημαίνει για σένα γραφή ενός βιβλίου?
·        Πάνω απ’ όλα γραφή σημαίνει για μένα ελευθερία. Μια μυσταγωγία που μου επιτρέπει να ταξιδεύω σε κόσμους όπου δεν υπάρχουν σύνορα, κι όταν υπάρχουν είναι επειδή τα έχω δημιουργήσει εγώ. Ακούγεται ίσως εγωιστικό, μα η αλήθεια είναι πως όταν γράφεις φτιάχνεις κόσμους στα «μέτρα» σου.
·        Πως νοιώθει ένας συγγραφέας όταν δει το βιβλίο του στις προθήκες των βιβλιοπωλείων?
·        Δίχως άλλο, ευτυχισμένος! Και αναμφίβολα ακόμα πιο ευτυχισμένος όταν νιώθει πως το έργο του έχει αγγίξει έστω κι έναν αναγνώστη.
·        Ποιο είναι το τελευταίο σου βιβλίο?
·        Το τελευταίο μου βιβλίο έχει τον τίτλο «Άγγελοι πολέμου». Είναι μυθιστόρημα και πρόκειται για την ιστορία μίας ελληνικής οικογένειας, η οποία ζει στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Κύρια πρωταγωνίστρια είναι η Άλκηστη, η μία από τις δύο κόρες της οικογένειας. Μια νεαρή γυναίκα, η οποία αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στη λογική και στην καρδιά της, ανάμεσα στα ‘πρέπει’ και στα  ‘θέλω’. Χωρίς να θέλω να αδικήσω τα άλλα μου βιβλία, νομίζω πως αυτό είναι το βιβλίο που έχει ξεχωριστή αξία για μένα.
·        Τι σκέψεις κάνεις για το μέλλον?
·        Δεν είμαι από τους ανθρώπους που τους φοβίζει το μέλλον, ούτε από εκείνους που το σκέπτονται διαρκώς. Έχω μάθει να ζω και να απολαμβάνω την κάθε μέρα, καθώς επίσης και να μην αναβάλλω για αύριο όσα μπορώ να κάνω σήμερα. Για μένα μέλλον είναι το επόμενο λεπτό και έτσι το αντιμετωπίζω. Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ με βεβαιότητα είναι υγεία…
·        Διαβάζει ο κόσμος βιβλία?
·        Πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν πως ο κόσμος δεν διαβάζει βιβλία. Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Πάντα υπάρχουν άνθρωποι που διαβάζουν και άνθρωποι που δεν διαβάζουν. Νομίζω πως έτσι θα είναι πάντα. Τώρα αν όσοι διαβάζουν θεωρούνται πλειοψηφία ή μειοψηφία αυτό είναι ένα άλλο θέμα…
·        Υπάρχει κάτι που σε ενοχλεί σε αυτή την κοινωνία   και τι θα έκανες για να αλλάξει?
        ·        Σαφώς και υπάρχουν. Μια ματιά να ρίξει κανείς γύρω του και είναι αρκετή να διαπιστώσει     πολλά κακώς κείμενα. Σε τι να αναφερθώ πρώτα; Στις κοινωνικές ανισότητες, στον  κοινωνικό αποκλεισμό, στο ρατσισμό, στη βία, σε τι; Δεν είναι εύκολο να αλλάξει αυτή η εικόνα. Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν μπορούμε να μένουμε παθητικοί δέκτες και να περιμένουμε από τους άλλους να επέμβουν.  Η εμπειρία μου ως κοινωνιολόγος μου λέει ότι υπάρχουν τρόποι να αλλάξουμε           την κατάσταση, το θέμα είναι έχουμε διάθεση; Τολμάμε;  
·        Ποια η σχέση σου με τα παιδιά που είναι το μέλλον της κοινωνίας?
 ·        Θεωρώ πως τα παιδιά είναι το μέλλον του πλανήτη, είναι η ελπίδα μας για το αύριο. Ωστόσο καλό θα ήταν να μην ξεχνάμε πως τα παιδιά είναι ο καθρέφτης μας. Αντί να περιμένουμε το ‘αύριο’ από εκείνα, ας δούμε πώς θα κάνουμε καλύτερο το σήμερα μαζί τους!
·        Σε ευχαριστούμε !

ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΜΑΓΟΥ.....

Μέσα στο δάσος κατοικώ

Κι έχω για συντροφιά μου

Νεράιδες των παραμυθιών

Φίλους τα ξωτικά μου…