ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ !

Μοιάζεις με τοίχο όπου ξέφτισε ο ασβέστης

Σαν οπτασία που τη θόλωσε ο καθρέφτης

Σαν ένα Όνειρο που έπαιξες στα ζάρια

Και ψάχνεις τώρα για παράξενα φεγγάρια  …

Σου είπα έλα για να πιάσεις το τιμόνι

Και να μην είσαι μόνη στο απέναντι μπαλκόνι

Μα εσύ συνεχεία μου ζητάς αντεκδικήσεις

Σε τοίχους κάνεις ανούσιες αναρτήσεις  …

Σήκωσε λάβαρο και βγές από το μίσος

Κοίτα μπροστά  εδώ είναι το πλήθος

Άσε τον έρωτα να δέσει στο λιμάνι

Σαν μετανάστης που τα όνειρα του χάνει …

Άσε τις σκέψεις σου να βγουν από το φράχτη

Κοίτα μπροστά και φτιάξε νέο χάρτη

Ευθυγραμμίσου σε απόλυτη ευθεία

Ξέχνα το χθες που ήταν κωμωδία  …

Έλα να δεις ξανά Αλκυονίδες

Μη σου στερέψουνε και πάλι οι ελπίδες

Σου λέω έρχονται αισιόδοξες ημέρες

Σαν αρραβώνας με ολόχρυσες τις βέρες  …

Ντύθηκε η φύση με το μέσα προς τα έξω

Κι εγώ δεν ξέρω πόσο ακόμα θα αντέξω ?
Άρχισε η παρέλαση στη μνήμη του κανένα

Όνειρα που έφυγαν χλωμά ξεθωριασμένα …

Εδώ ανοίγονται καινούργιες ευκαιρίες

Μη σε γελούν οι πόθοι και οι αλχημείες
Δεν θέλω όνειρα που είναι σκουριασμένα

Κι ούτε οράματα βουβά απελπισμένα …
 

Περνάει ο χρόνος και όσο ζω όλο μαθαίνω

Μα αν μου φύγεις πια τι περιμένω ?

Χωρίς εσενανε βουλιάζω και πεθαίνω

Δώσε πνοή να την κρατώ και να ανασαίνω …

ΑΓΑΠΗ!

Μια νεράιδα αθανασίας

Σαν ταξίδι φαντασίας

Σαν λουλούδι της ερήμου

Το άπιαστο του κάθε Ονείρου …

Να σου δείξω να αρμενίζεις

Με αγάπη να φροντίζεις

Σαν στιχάκι σε χαρτί

Την αγάπη μην χαθεί …

Ύστερα θα σε δαμάσω

Έρχομαι για να σε πιάσω

Θα σε ντύσω οπτασία

Μες του νου τη φαντασία  …

Σε κρατάω φυλακτό

Σαν τη φλόγα στο καντήλι

Με αόρατο φιτίλι

Σε ένα αέναο ταγκό …

Άσε με να σε προφτάσω

Τα όνειρα σου να χαράξω

Γράφω τώρα σκάρτες νότες

Άνοιξε όλες τις πόρτες  …

Όμορφη γλυκεία μπαλάντα

Μες στο τώρα και για πάντα

Κάνω απόψε μια ευχή

Δεν φοβάμαι τη βροχή …

ΘΥΜΟΣ !

Τι να σου γράψω  τι να πω

ποια λέξη να χωρέσει

και μουντζουρώνω το χαρτί

τίποτα δεν μ αρέσει  …

Θέλω να αρχίσω απ την αρχή

μα με προλάβανε άλλοι

τι να σου γράψω τι να πω

όλα τα σβήνω πάλι …

Αν έχεις κάτι να μου πεις

ξέρεις που είμαι για να ρθεις

κι αν θέλεις κάτι να σου πω

ξέρεις καλά ποιος είμαι εγώ  …

Είμαι παντού και πουθενά

σαν τη σκιά που την πατάς

ήχος που βγαίνει απ τα βουνά

ψάξε λοιπόν και μη Ρώτας …

Αν έχεις κάτι στο μυαλό

για το δικό σου το καλό

δεν συμβιώνουν  τα βαθιά

με τα δικά σου τα ρηχά  …

Μη με κοιτάζεις αυστηρά

εγώ δεν κάνω τα σωστά

το έχασες  πια το πλοίο

γι  αυτό  σου λέω αντίο …

ΣΚΕΨΕΙΣ !

Αυτά που η μνήμη ξέχασε να πει

Και η Άνοιξη κουράστηκε να φέρει

Ζητάς με ένα παράπονο βαθύ

Να ξαναγίνει στην καρδιά σου καλοκαίρι …

Μυρίζει πια το χώμα απ τη βροχή

Και τον παράδεισο για πάντα έχεις χάσει

Τώρα παλεύεις σε μια σκάρτη διασκευή

Που στο μυαλό σου έχεις συσκευάσει  …

Παιχνίδια του μυαλού που έμειναν εκεί

Κλεισμένα σε αζήτητο συρτάρι

Να περιμένεις να έρθει  πάλι Κυριακή

Να έρθει πάλι η πλήξη  να σε πάρει …

Να ταξιδέψεις στα στέκια τα  γνωστά

Κρατούμενος σε κάποια εξορία

Να κομματιάζεται  σκέψη στη στιγμή

Όπως τα ματ διαλύουν μια πορεία  …

ΣΕ ΓΥΡΕΥΩ !

Στη λεπτομέρεια την ύστατη στιγμή

Στην κάθε σκέψη που διακόπτει τη ροή

Και σαν κοχλίας που γυρίζει διεστραμμένα

Σε έναν ατέρμονο χορό γυρεύω εσένα …

Στις στέγες που η βροχή παίζει κρυφτό

Κι εγώ δεν έχω κάτι ακόμα να σκεφτώ

Και δεν με νοιάζει αν εσύ σκέφτεσαι εμένα

Σε μια γκριμάτσα που γελάει όταν πονά αφηρημένα …

Στα ροκ τραγούδια και στις ενοχές

Τώρα οι μέρες μου δεν έχουν Κυριακές

Στην αφασία γενικά του διπλανού

Εγώ να θέλω μα να είσαι αλλουνού …

Απλά παιχνίδια διαρκώς διασκορπισμένα

Γυρεύω εσένα αλλά μέσα από μένα

Στις αποδράσεις με καπνό χωρίς φωτιά

Μα εσύ κοιτάς απ τη δική σου τη σκοπιά …

ΕΡΩΤΙΚΟ !

Ήρθες και πάλι να μου πεις χαράματα και κάτι

Μα γκρέμισες τα όνειρα στο πρώτο σκαλοπάτι

Στα μάτια εγώ σε κοίταζα μα  έβλεπες αλλού

Μέσα σε άναρθρες κραυγές με ίχνη πανικού  …

Ξεθύμαναν  οι σκέψεις  σου εκεί στην προκυμαία

Τα χάδια σου απρόσκλητα στα πρόθυρα της λήθης

Και δεν με νοιάζει κι αν κρατάς εσύ  λευκή σημαία

Στα πεζοδρομία του νου στα όνειρα της τύχης  …

Εγώ δεν ξέρω να μισώ κι ούτε να σε μπερδεύω

Κι ούτε βλέπω τον έρωτα σε  σκοτεινή πλευρά

Ήθελα πάντα το μυαλό μόνο να προστατεύω

Μα εσύ τις κάνεις τις  βουτιές  σε βρώμικα νερά …

Σαν μια ιέρεια του έρωτα που σέρνει το χορό της

Εκεί που πάω δεν μπορείς μη σου ζητάω πολλά

Σαν πεταλούδα που ζητά πάντα το άλλο μισό της

Σε ήθελα ολόκληρη και  να περνάς  καλά  …

ΤΡΑΓΟΥΔΙ !!!

Ένα σινιάλο ένα  σου χάδι
παιδί που κλαίει μες το  σκοτάδι
σα ναυαγός να περιμένω 
τα χρόνια φεύγουν στα ίδια μένω….

Έξω  φυσάει κι είμαι ένα φύλλο 
σαν μια σταγόνα που ψάχνει για ήλιο
οι αναμνήσεις  μες την καρδιά  μου
κι' ότι αγαπάω στα όνειρά μου …

Σ' αναζητώ στο νέο χειμώνα
στα καλοκαίρια σε κάθε αγώνα
μες τα βιβλία τα σκονισμένα
και στα τραγούδια που είναι  για σένα …

Τώρα η νύχτα  δεν  ξημερώνει
σαν  παραμύθι που δεν τελειώνει
γράφω τραγούδι  κι' ας μη μου βγαίνει
που να σαι τώρα αγαπημένη  …

ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΧΘΕΣ !

Στα χρόνια που έρχονται δεν βλέπω εμένα

Κι εσύ χρωματίζεις το χθες με μπογιές

Δεν θέλω τα όνειρα βαθιά νυχτωμένα

Κι εσύ στον παράδεισο να είσαι του χθες   …

Ένα απλό σ αγαπώ δεν μου φτάνει

Να γράφω τραγούδια γλυκά για το χθες

Μα οποίος κοιτά πίσω τα χάνει

Και ζει μια ζωή γεμάτη ενοχές …

Γράφω τραγούδια μόνο για μένα

Μα εσύ κοιμάσαι σε άλλη αγκαλιά

Για αυτό τα κρατάω εδώ φυλαγμένα

Και αν το ζητήσεις δεν βγάζω μιλιά  …

Παιχνίδια στο χρόνο σκληρά πουλημένα

Εσύ να υφαίνεις μα βγάζεις κλωστές

Κι εγώ μες το κάδρο να βλέπω εμένα

Μικρές  αναμνήσεις  χωρίς ένοχες …

ΑΡΧΗ !

Ποιος θα κάνει πρώτος την αρχή

Την ώρα που η παρτίδα τελειώνει

Και μες του  αιώνιου  χρόνου τη ρωγμή 

Να μάθει στα χαμένα να πληρώνει  …

Όταν διψάει η μοναξιά  από τροφή

Να μην θυμάται τις χαμένες ευκαιρίες

Να ξέρει πως θα πάρει τη στροφή

Και να μην κάνει κύκλο στις πλατείες  …

Φυτρώνει αγκάθια στην καρδιά ο πυρετός

Της θλίψης που με άφησες μονάχο

Να γράφει τώρα στίχο  ο ποιητής

Κυκλάμινο που άνθισε σε βράχο  …

Τραγούδια να μιλούν κάθε στιγμή

Να βάφουν τα φεγγάρια ραγισμένα

Μες του ιλίγγου την ανάποδη στροφή

Απ  την ταχύτητα  δεν πιάσανε τα φρένα  …

ΤΑΞΙΔΙ !

Το εισιτήριο ακριβό μα το πληρώσαμε

Ένα ταξίδι να αρμενίζουμε παρέα

Είναι όμορφα τώρα που ανταμώσαμε

Και ας ήσουν  η αγάπη η μοιραία  …

Είσαι ένα πλάσμα φωτεινό και ταξιδιάρικο

Μια αγάπη που όμοια δεν υπάρχει άλλη

Ένα λουλούδι του Μαγιού που κι αν μαράθηκε

Θα βγάλει μίσχο και θα ανθήσει πάλι  …

Θυμάμαι κάποτε που μίλαγα και γέλαγες

Ακροβατώντας  σε μια επικίνδυνη αιώρα

Κοιτούσες με τα μάτια τα πελώρια

Το ζούσες το παρών εδώ και τώρα  …

Έφυγες μια νύχτα με πανσέληνο

Θυμάμαι το στερνό σου το αντίο

Πριν λίγο μου είχες πει με ένα χαμόγελο

Δεν θα χωρίσουμε ποτέ εμείς οι δυο  …

Γλιστρούσαν οι αγάπες μες τα μάτια σου

Και της καρδιάς τα σκόρπισες τα φύλλα

Κάθε φορά που ακούμπαγα τα χείλη σου

Ένοιωθα τρέμουλο και μια ανατριχίλα  …

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ !

Η αγάπη πάντα είναι μια πληγή

Που στάζει συνεχώς κόκκινο αίμα

Μα αν θα φύγεις από εκεί

Θα ζεις στις παραισθήσεις και το ψέμα …

Με μια ανάμνηση πάντα θα ζεις

Σε ένα δωμάτιο που είναι κλειδωμένο

Κι αν δοκιμάσεις κάπου να κρυφτείς

Θα καταλήξεις σε έναν έρωτα χαμένο …

Μη δοκιμάσεις κάπου να κρυφτείς

Κι ούτε να βρεις λιμάνι για να δέσεις

Κι απ την αγάπη αν θες να φυλαχτείς

Ούτε λεπτό να ζεις δεν θα μπορέσεις  …

Της μοναξιάς σου η πληγή είναι πηγή

Μια άλλη αγάπη ξαφνικά θα σε αρπάξει

Κι αν δοκιμάσεις κάπου να χαθείς

Διαφυγή  ποτέ δεν θα υπάρξει …

Κι ούτε έναν έρωτα να ζεις παροδικό

Να δραπετεύσεις από αυτή την ερημιά σου

Μια ζωή θα έχεις ρόλο τραγικό

Και θα ξεσκίζεις πάντα την καρδιά σου …

ΚΟΚΚΙΝΟ!

Κόκκινο σαν  το χρώμα της φωτιάς

Όπως το αίμα που κυλάει μες τη φλέβα

Ζήτω μια ανάσα σου να ζήσω το πρωί

Σου το φωνάζω και αυτό δεν είναι ψέμα  …

Μέσα στον πυρετό του δειλινού

Ένα φιλί στα χείλη τα μισάνοιχτα

Κτυπά η καρδιά μου τώρα δυνατά

Θα στο φωνάζω έως τα μεσάνυχτα  …

Τώρα που τελείωσε πια η βροχή

Και το ουράνιο τόξο βγήκε πάλι

Ζωή θα φτιάξουμε απ την αρχή

Όλα για σένανε  χαλάλι …

Ουράνιο τόξο μέσα στη βροχή

Ξέρεις σημάδι είναι θειο

Θα σου φυλάω μια θάλασσα αγκαλιές

Μα μη μου πεις ποτέ αντίο ….

Μια αγάπη σαν αόρατη πηγή

Το νάμα συνεχώς να αναβλύζει

Μια αγάπη να σκεπάζει όλη τη γη

Κι ο νους σε εσένα πάλι  να γυρίζει …

ΤΟ ΛΑΘΟΣ !

Είναι το λάθος μου διαρκώς να ακολουθώ

τα βήματα σου και ας ήμουν λατρεμένος  

θέλω την αύρα σου αυτή τη θεϊκή 

παίζω μαζί σου και ας είμαι ο χαμένος  …

Ο ερωτάς μου δεν αισθάνεται ντροπή

είμαι κοντά ακόμα και αν με απορρίψεις

δεν ξέρω το όχι πρώτος ποιος θα πει

σ ακολουθώ σε όποιον δρόμο και να στρίψεις  …

Θα στο φωνάζω πως σε αγαπώ

δεν τον  ελέγχω του εγωισμού μου  την παράνοια

και δεν με νοιάζει και αν εκτεθώ

αυτή η αγάπη ξεπερνά την περηφάνια …

ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ !

Εγώ θα είμαι πάντα  εκεί

την ώρα που κλαίει  η βροχή 

σε ώρες με ατελείωτη σιωπή 
το δάκρυ να σκουπίζω  …

Απλώνω τα χέρια
και κάνω μια ευχή 
το αστέρι που πέφτει να είσαι εσύ
εσύ για πάντα γλυκεία μουσική …

Εγώ θα είμαι πάντα εκεί
και θα σε περιμένω
στις όμορφες στιγμές
μες στου χειμώνα τις κρύες αγκαλιές …

Μέσα στον πόνο

που αφήνει μια πληγή

στις γέφυρες που έχουν πια χαθεί

σαν σπόρος σε καμένη γη 

Χαράματα στις γειτονίες

και στα τραγούδια που λεν για Κυριακές

και όλες τις Δευτέρες

ελπίδα που λάμπει σε όμορφες ημέρες  …

ΟΠΤΑΣΙΑ !

Ταξίδια σχεδιάζω σε δρόμους  φυγής
τα ίχνη να  σβήνει ο ήχος της βροχής
η εικόνα σου μόνο  μου  κρατούσε συντροφιά
μα τώρα μου λείπεις  είμαι μακριά …

Εικόνες κοιτάζω και σκέψεις   μετρώ
κι εσύ να μου λες γλυκά  «σ αγαπώ»
σε δρόμους σε ψάχνω  μα δεν είσαι εκεί
να νοιώθω πως είμαι σε μια φυλακή …

Το ράδιο παίζει γλυκιά μουσική

κι εγώ να νομίζω πως ειν Κυριακή

θυμάσαι πως πάντα σε κρατούσα αγκαλιά

τους φόβους να διώχνω  με χιλιάδες φιλιά  …

Αγάπη να σπέρνω μες τη σιωπή

τα λόγια σωπαίνουν δεν ειν Κυριακή

στο τζάμι η ανάσα να κάνει ρωγμές

μα τώρα τελείωσαν αυτές οι γιορτές …

Μπορεί να σε νοιώθω καθώς μου μιλάς

λευκό το φουστάνι που απόψε φοράς

λυτά τα μαλλιά σου με νάζι σκορπάς

τα χείλη να τρέμουν καθώς με φιλάς …

Ένα σου γέλιο σε μια λάθος στιγμή

σε  πήρε το σύννεφο και ήρθε βροχή

έλα απόψε σ αυτό το χορό

σε πιάνω απ το χέρι σαν να σαι μωρό  …

Σου δίνω το χέρι σαν να σαι παιδί

και δεν θα φοβάσαι κανείς μην μας δει

τα λόγια φυτεύω σε στείρες σιωπές

θα δώσουμε  χρώμα σε μέρες λευκές …

Απόψε με φέρνεις ξανά στη ζωή

σκουπίζω το δάκρυ να φύγει η βροχή

σου πιάνω το χέρι και πάλι δειλά

αγάπη μεγάλη σε βρήκα ξανά  … 

ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ !

Της αγάπης ο δρόμος  μπροστά μας περνά
αδέσποτη σφαίρα που στο δρόμο γυρίζει

φανάρια και φώτα είναι ανοιχτά
βαθιά μες τη νύχτα μια σειρήνα σφυρίζει …

Η ζωή που περνά και τα   χρόνια μετά
ξαφνικά είμαστε μόνοι σε μια άγνωστη χώρα

Σου φωνάζω να κοίτα  σε στηρίζω πιστά
μη χαθείς μη σε πάρει και πάλι η μπόρα  …

Ότι κι αν ζήσουμε δικό μας κι αυτό
κι ότι κι αν  χτίζουμε στη φύση αντέχει

γιατί της μοίρας μας ήταν γραφτό
μεγάλο  κατάστημα που όλα τα έχει  …

Αυτή η αγάπη  ζωντανούς μας κρατά
το οξυγόνο μας μες τον αέρα
και ο καιρός να αλλάζει ξανά
τα χιόνια να  λιώνουν γιορτάζει η μέρα …

ΚΑΗΜΟΣ !

Εκεί που σμίγουν  τα πουλιά
σαν έρθει καλοκαίρι 
εκεί σαν ανταμώνουμε
και σου κρατώ το χέρι  …

Τότε μου φτερουγίζει ο νους 
χάνεται ο λογισμός μου
με ταξιδεύει μακριά
Και σβήνει  ο καημός μου  …

Εκεί σμίγουν οι αναπνοές 
και λιώνουνε οι πάγοι
η σκέψη μου παραμιλά
και λάμπει το σκοτάδι  …

Τότε ριγούνε τα κορμιά
σαν ο κλοιός στενεύει
σπάει η καρδιά τα στήθη μας
κι από το κελί της βγαίνει  …

ΡΑΝΤΕΒΟΥ!

Κοιτάζω το ρολόι
θα χάλασαν οι δείκτες
μεσάνυχτα έχει πάει
κι εσύ πάλι δεν ήρθες …

Που είσαι αγαπημένη
ποιος χρόνος σε κρατά μακριά μου
στο τζάκι έσβησε η φλόγα
πάγωσε η γωνία μου …

Κοιτάζω στον καθρέφτη
μα  δεν υπάρχει εικόνα
κι απόμεινα μονάχος
με κρύο το χειμώνα ….

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ !

Όταν σε πρωτογνώρισα 
και μπήκες στη ζωή μου,
αμέσως συγκλονίστηκα
έρωτα αναπνοή μου  …

Είσαι ότι πιο τέλειο
έχω μόνο δικό μου
νεράιδα των παραμυθιών
που μπήκε στο  μυαλό μου … 

Να ξέρεις  όταν σε κοιτώ
τον ήλιο αντικρίζω
και φτερουγίζει η καρδιά
λόγια σαν ψιθυρίζω  …

Δεν είναι λόγια της στιγμής
δεν είναι πλάνα λόγια 
δεν τα μιλώ εγώ αυτά 
ξεκούρδιστα ρολόγια  … 

Ψάξε βαθιά μέσα σου 

και ποιος να το πιστέψει ? 

μάτια μου αταξίδευτα
εσύ με έχεις μαγέψει …

Έχεις το πιο γλυκό φιλί 

μεθυστικό άρωμα μου 

έγινα άλλος άνθρωπος  

σαν έγινες δικιά μου …

Αγάπησε με όπως μπορείς 

εγώ το κάνω ήδη 

να είσαι πάντα πλάι μου 

ώσπου η ζωή να φύγει  …

θέλω να είμαστε μαζί
σαν ήλιος με φεγγάρι
μια μελωδία μουσικής
το τέλειο ζευγάρι  ...

Θέλω να είμαστε μαζί
αληθινό Όνειρο μου
εσύ είσαι όλη μου η ζωή
το άλλο το μισό μου …

Σ  ευχαριστώ αγάπη μου 
που είσαι στη ζωή μου,
πάντα πολύ θα σ αγαπώ  

ανάσα και πνοή μου …

ΕΛΠΙΔΑ !

Θάρθει και πάλι  καλοκαίρι
θα βγει ο ήλιος ο ζεστός 
μέσα από χειμερία νάρκη
θαναι και πάλι ζωντανός  …

Θα είναι το πρώτο φως της μέρας
που σου ταιριάζει να φοράς,
έτσι να είσαι φωτισμένη
και να μου λες πως μ αγαπάς  …

Κοίτα πως λάμπει τώρα ο ήλιος 
λάμπουν όλα τα χρώματα
πως ζωντανεύουν τα λουλούδια
μεθυστικά αρώματα  …

Είσαι εσύ το καλοκαίρι
εσύ ο ήλιος ο ζεστός
σαν σου κρατώ δειλά το χέρι
νοιώθω ακόμα ζωντανός …