ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ !

Με τη φωνή σου ταξιδέυω

πέρα στούς πέντε ωκεανούς

με τα τραγούδια σου γυρέυω

της μοναξιάς τους λυτρωμούς!!!


Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

ΣΥΜΒΟΥΛΗ !


Αυτό το μπλε του ουρανού θέλω να ζωγραφίσω
Και ότι ερωτεύτηκες  δεν θέλω να μισήσεις
Πίσω ξανά  μες τη σιωπή μόνη μην τριγυρνάς
Και ότι πολύ σε πλήγωσε πίσω να το αφήσεις …

Ποιος κάλεσε τα σύννεφα απόψε να μαυρίσουν
Οι αναμνήσεις θύμωσαν πλοίο χωρίς πανιά
Ξέρεις πολύ θα ήθελα στο χρόνο να γυρίσουν
Οι αναμνήσεις  οι θολές που κάναμε παιδιά  …

Είναι πολλά και άχρηστα αυτά που έχεις μαζέψει
Μεγάλο το παράπονο δεν ήρθε η δροσιά
Δεν ξέρω ποιος σου έμαθε πως η αγάπη αντέχει
Να βλέπεις τα ονείρατα με μάτια ανοιχτά  …

Μικρά τα καλοκαίρια μας  μεγάλοι οι χειμώνες
Δεν προλαβαίνει η καρδιά να βρει αναψυχή
Χωρίς διέξοδο οι ορμές αδειάζουν πάντα μόνες
Και μένεις τώρα να κοιτάς μια μπόρα ξαφνική …

Μην ψάχνεις άλλους μάρτυρες μην κάνεις άλλα λάθη
Μην ρίχνεις τα εμπόδια  του άλλου σου εαυτού  
Η θάλασσα φουρτούνιασε  τέλος εδώ τα πάθη
Θα σε ρουφήξει ξαφνικά  στο βάθος του βυθού  …


Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

ΝΥΧΤΑ !


Είναι η ώρα που τα φώτα  πάλι ανάβουν 
Ξυπνούν τα όνειρα  στο υπόγειο του κενού
Τις ιαχές του θρήνου μες το σκοτάδι θάβουν
Φτωχά διλήμματα  στα δίχτυα του συρμού  …

Η νύχτα άπλωσε το μαύρο της  στην πόλη
Το στίγμα χάθηκε στο βάθος του ουρανού
Στα ίχνη του Ήλιου πάλι θα σε ψάξω 
Η στη σκιά του  μαύρου φεγγαριού  …

Φόρεσες πάλι πέπλο της ερήμου
Μια παράσταση στην άκρη του κενού
Σαν πεταλούδα που τη νύχτα αλλάζει χρώμα
Σκορπάς τα νάζια ενός μικρού παιδιού  …


Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ !



Πόσες φορές δεν  με είχες  λιώσει
Με την ανάσα σου καυτή
Να ψιθυρίζεις στο αυτί μου
Κι εγώ να ψάχνω το γιατί ?

Πόσες φορές  δεν είχα νοιώσει
Τη λάβα σου τη θεϊκή
Κρυφτό λες και είχαμε διαλέξει
Μα πάντα τα φύλαγες εσύ  

Γυμνοί να τρέχουμε στη νύχτα
Μας μαστιγώνει η βροχή
Ταξίδι ερωτικό πάλι στα ίδια
Να μην υπάρχει επιστροφή ..

Πόσες φορές δεν είχα νοιώσει
Σαν ακροβάτης σε σχοινί
Να χάνω την ισορροπία
Κι εσύ να βγάζεις μια κραυγή  

Πόσες φορές δεν είπες τέλος
Μα αρχίζαμε από την αρχή
Φωτιά να βάζουν τα όνειρα μας
Και να τα σβήνει η βροχή  




Κυριακή, 12 Ιουνίου 2016

ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ !


Μήπως να φταίει η αγάπη  που ήταν  σ άλλο ουρανό
Ίσως να φταίνε τα τραγούδια  που άκουσα πάλι σιωπή
Μπορεί να φταίνε τα λουλούδια  που ακούς αυτό το στεναγμό
Πώς να χορέψουν τα αγγελούδια όταν κοιμούνται οι θεοί  …

Μπορεί να φταίνε οι εικόνες  αυτές που βλέπεις μοναχή
Μπορεί να χάθηκε το σήμα  από τη δορυφορική
Ίσως να φταίει η θεωρία  που απόψε γίνομαι μελό
Όμως τα λόγια τα μεγάλα να μου χουν πάρει το μυαλό …

Μπορεί να φταίει η ανασφάλεια  στα όρια της αντοχής
Του διπλανού η αφασία  και η συντροφιά της  ενοχής
Ίσως και ακόμα να μας σέρνει σε πάσης φύσεως υλικά
Οι εξισώσεις στη χημεία  και αυτά το λόγια τα γλυκά …

Δεν ξέρω απόψε κάποιος φταίει έχει μαυρίσει ο ουρανός
Αν δεν ποτίσεις τα λουλούδια θα τα ξεράνει ο καημός
Δεν ξέρω απόψε κάποιος φταίει  η αγάπη ντύθηκε γυμνή
Σαν δικαστής να τη δικάσεις  να την καθίσεις στο σκαμνί  …




Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

ΑΠΟΔΡΑΣΗ !


Αυτό το χάδι μοναξιάς  αφήνει απόψε μελανιά
Κι εσύ να ψάχνεις τους  χρησμούς που αφήνει η πυθία
Ψάχνεις μια απόδραση  μα εγώ ζητώ μια όαση
Ο έρωτας αγάπη μου δεν είναι αμαρτία  …

Κρυφά στους  κήπους της Εδέμ  σε γνώρισα και ορκίστηκα
Είναι δικό σου το μυαλό για το δικό μου το καλό όλα θα τα σαρώσει
Τους πόθους μου φυλάκισα  τα κύτταρα θωράκισα
Να μην μπορεί ποτέ ξανά καμία να τα αναλώσει  …

Πλαγιάζοντας με αυθαίρετες  αγάπες μου αδιαίρετες
Σε δύση και ανατολή  τρέχουν οι ηδονές μου
Τα όνειρα  ξεστράτισαν  τα ζώδια με απάτησαν
Και ποια θα έρθει  ξαφνικά  να σμίξει τις ζωές  μου 



Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΦΙΛΙΑ !


Μέσα μου πάλι να σωριάζονται οι τύψεις
Στα φώτα που είναι κίτρινα θολά
Είναι η ώρα  τ  όνειρο ν αγγίξεις
Και με χαμόγελο να πεις γεια χαρά  …

Βλέπω  και πάλι να κολλάνε οι λεπτοδείχτες
Να γίνονται ένα τα μεσάνυχτα ξανά
Είναι η ώρα που χορεύουν οι αλήτες
Κι εσύ  τα λάθη σου να κάνεις στη σειρά  …

Ένα κορμί που τριγυρνάει στις πλατείες
Δεν θέλω άλλο να σ ακούσω να μιλάς
Να ψάχνεις άσκοπα χαμένες εφηβείες
Σε ένα ρεφρέν που ακόμα τραγουδάς  …

Σκόρπια τα όνειρα χλωμά και με ανία
Γκρίζα τα σύννεφα  σε παίρνουν αγκαλιά
Φαλτσάρει ο ήχος και σε πιάνει αγωνία
Οι νότες χάνονται  στα  αδέσποτα φιλιά  …





Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

ΧΑΜΕΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ !


Οι αγάπες  ξαφνικά  που λιποτάχτησαν 
Και χάθηκαν στο χάος δια παντός
Στους χτύπους της καρδιάς μου δεν απάντησαν
Φωνή βοώντος  που πάλι δεν ακούς  …

Κι αν μετανάστεψε η αγάπη σε άλλη γη
Με μετανάστες γύπες όρνεα και τρωκτικά
Εγώ σαν ήρωας  θα ξανακάνω επιδρομή
Να βρει τα χνάρια  ο έρωτας  με λόγια πιο απλά  …

Δεν θέλω τα φερέφωνα αγνώστων αυλικών
Που εκτρέφουν το δικαίωμα της ήβης  και απαιτούν
Αλυσοδένουν  τα όνειρα στα έγκατα της γης
Και διαδηλώνουν  δυνατά φωνή μιας ιαχής …

Μέσα σε ένα λαβύρινθο  οι φακοί συν λειτουργούν
Και καταγράφουν ασύδοτα το στίγμα που ανασαίνει
Για όλα αυτά που χάθηκαν  εκείνοι υμνολογούν
Η αγάπη σου σαν έμβρυο που αγέννητο ασθμαίνει …




ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΜΑΓΟΥ.....

Μέσα στο δάσος κατοικώ

Κι έχω για συντροφιά μου

Νεράιδες των παραμυθιών

Φίλους τα ξωτικά μου…