ΜΑΓΙΚΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2020

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ !

 


Ξέρεις πόσο θα ήθελα 
Να σπάσεις τα δεσμά σου 
Και να ανοίξεις δυνατά
Και πάλι τα φτερά σου…

Δεν θέλω πια με τίποτα 
Να μοιάζεις με δεσμώτη 
Που έχασε αναπάντεχα 
Την νιότη του την πρώτη…

Σαν Προμηθέας εξόριστος 
Δεν θέλω να γυρίζεις 
Και αέναη τη σκέψη σου 
Τώρα να βασανίζεις…

Ήτανε η προσγείωση 
Απότομη το ξέρω 
Όμως κι εγώ καρδούλα μου 
Σαν εσένα υποφέρω…


Ξεκλείδωσε τις κλειδαριές 
Σπάσε τις αλυσίδες 
Νέο βιβλίο διάβασε 
Με ολόφρεσκες σελίδες …

Μπορεί και να χαμογελάς 
Με ετούτα τα γραμμένα 
Όμως μ αγάπη τα έγραψα 
Απ την καρδιά βγαλμένα …

Και είναι μια συμβουλή 
Μην χάνεις το κουράγιο 
Ξεπέρασε το σήμερα 
Ετοίμασε το αύριο…

Μην είσαι πια αιχμάλωτη 
Της νιότης σου της πρώτης 
Μαθέ μην φυλακίζεσαι 
Σαν Προμηθέας Δεσμώτης…


Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2019

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ !

Μέρα αγάπης μέρα χαράς
Τώρα Χριστούγεννα είναι για εμάς
Μέσα στο κρύο και μες το χιόνι 
Μικρό κορμάκι που δεν κρυώνει …

Χριστέ μου ήρθες για να μας σώσεις
Και από το κακό να μας γλιτώσεις …
Είναι Χριστούγεννα τώρα για εμάς
Μέρα αγάπης μέρα χαράς…
Είναι Χριστούγεννα πάλι απόψε
Μικρέ Χριστέ μας τη θλίψη δίωξε
Φέρε ειρήνη μες τις καρδιές μας
Χίλιες ευχές οι αγκαλιές μας …
Μικρέ Χριστέ για εμάς γεννηθεις
Πάρε μακριά τη σκιά της θλίψης
Μέρα αγάπης μέρα χαράς
Τώρα Χριστούγεννα είναι για εμάς

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

ΚΑΜΑΚΙ !




Έχει παγώσει από το κρύο η αναπνοή σου
Και αυτοί σου την πέφτουν ψυχρά
Θαυμάζουν το υπέροχο κορμί σου
Μα εσύ στην τσίτα να ψάχνεις για δουλειά …

Φοράς  μπουφάν  κλειστό  ως το λαιμό σου
Και αυτοί από πίσω σαν αδέσποτα σκυλιά
Τους τράβηξε αυτό το άρωμα σου
Μα εσύ στο δρόμο σου χωρίς μια μιλιά  …

Φοράς το πέτρινο χαμόγελο σου
Και μπαίνεις κάθε μέρα στο μετρό
Δεν ξέρω τι έχεις πάλι στο μυαλό σου
Το ψάχνω από καιρό μα θα το βρω …

Χτυπάει η βροχή σαν να ζηταει εξηγήσεις
Φοράς αδιάβροχο απόψε στη στιγμή
Είσαι έτοιμη το μύθο να ξεσκίσεις
Σήμερα ήθελες να έμενες γυμνή …


Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

ΑΣΚΟΠΟ ΤΑΞΙΔΙ!


Απόψε πάλι έτρεξε  μετέωρο το δάκρυ
Σκούπισες τα ματάκια σου  μα ήταν εκεί στην άκρη
Τα μάτια σου που λεν πολλά τίποτα δεν ξεχνάνε
Και θέλουν πάντα με καημό  άλλον να αγαπάνε…

Σαν φυλακτό  σε κράτησα  μα εσύ έκανες σκέψεις
Και  χάλασες τη νιότη σου σε άσκοπες επισκέψεις
Έτρεχες από εδώ και εκεί  άσκοπα τα σιρόπια
Μα από έμενα ζήταγες να κάνω πάντα ξόρκια  …

Μια στάση μέσα σε  όνειρο  να  για να σου φύγει η ζάλη
Και μια ζωή  ψευδαίσθηση  σαν να ήσουν κάποια άλλη
Ταξίδια έκανες άσκοπα  στης ουτοπίας το μπάρκο
Μα τώρα εγώ αγάπη μου σου έκανα εμπάργκο …

Ξεριζωμένη μου καρδιά  δεν άνθισες ακόμα
Και περιμένεις τη βροχή να βρέξει αυτό το χώμα
Άσκοπα ήταν τα όνειρα που είχες αντιγράψει
Και ξαφνικά ήρθε φωτιά όλα για να τα κάψει …

Πέρα από νόμους λογικής  τώρα κάνεις ταξίδια
Μα πάλι πάντα έρχεσαι στα ίδια και τα ίδια
Δίωξε  τις ουτοπίες σου χωρίς σαβούρα μπάρκο
Μια στάση μες το όνειρο  και σε λιμάνι απάγκιο …


Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

ΣΕ ΘΕΛΩ !



Την είδα πάλι την πονεμένη τη ματιά σου
Ήταν πρωί και πάλι Κυριακή  
Να προσπερνάς  ξανά  και αυτή ακόμα τη σκιά σου
Να μην μπορείς  από τον πόνο εσύ να κρατηθείς  …

Σβήσε τα φώτα αγάπη μου και πάλι
Δεν θέλω να  είμαι ξανά ο θεατής
Μην βάζεις έννοιες στο ωραίο σου κεφάλι
Σκέψεις δικές σου  που να μην ξέρει άλλος κανείς  …

Έλα μαζί να πάμε συναυλία
Εγώ είμαι αυτή η γνώριμη μορφή
Αυτός που  θα σου δώσει  πάλι  αγάπη
Αυτός που θα σου πει σε θέλω πιο πολύ  …


Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

ΑΣΤΕΙΟ !


Το πιο όμορφο τραγούδι μου  δεν είχε αίσιο τέλος
Σκηνή θεάτρου ήθελα  να παίζει και ο Οθέλος
Μα ο ρόλος ήταν απλός  σε ένα παλιό κρεβάτι
Και έλειπε από τη σκηνή αυτό που λένε  κάτι  …

Έτσι λοιπόν  η αγάπη μου δεν έπεισε κανένα
Μου είπαν ότι είναι απ τα παλιά τα πολυκαιρισμένα
Δεν άκουσαν τους στεναγμούς  που βγήκαν απ τα στήθια
Κι όμως έμενα μου έλειπε και φώναζα βοήθεια  …

Γι αυτό εγώ αποφάσισα ξανά να ονειρευτώ
Τραγούδι μου έρχεται ξανά  μα πιο ρεαλιστικό
Είναι αλήθεια  πως μπορώ στα όνειρα να γράψω
Και από την αγάπη την πολύ στα σύννεφα να φτάσω …

Το πιο όμορφο τραγούδι μου  δεν το έφτασα στο τέρμα
Μου ήρθε πολύ δύσκολο  δεν έβρισκα το θέμα
Ήταν επιφανειακό  χωρίς πολλές παρόλες
Κάτι σαν στίχος  εύκολος σαν τις γυναίκες όλες ... 


Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

ΣΥΜΒΟΥΛΗ !


Αυτό το μπλε του ουρανού θέλω να ζωγραφίσω
Και ότι ερωτεύτηκες  δεν θέλω να μισήσεις
Πίσω ξανά  μες τη σιωπή μόνη μην τριγυρνάς
Και ότι πολύ σε πλήγωσε πίσω να το αφήσεις …

Ποιος κάλεσε τα σύννεφα απόψε να μαυρίσουν
Οι αναμνήσεις θύμωσαν πλοίο χωρίς πανιά
Ξέρεις πολύ θα ήθελα στο χρόνο να γυρίσουν
Οι αναμνήσεις  οι θολές που κάναμε παιδιά  …

Είναι πολλά και άχρηστα αυτά που έχεις μαζέψει
Μεγάλο το παράπονο δεν ήρθε η δροσιά
Δεν ξέρω ποιος σου έμαθε πως η αγάπη αντέχει
Να βλέπεις τα ονείρατα με μάτια ανοιχτά  …

Μικρά τα καλοκαίρια μας  μεγάλοι οι χειμώνες
Δεν προλαβαίνει η καρδιά να βρει αναψυχή
Χωρίς διέξοδο οι ορμές αδειάζουν πάντα μόνες
Και μένεις τώρα να κοιτάς μια μπόρα ξαφνική …

Μην ψάχνεις άλλους μάρτυρες μην κάνεις άλλα λάθη
Μην ρίχνεις τα εμπόδια  του άλλου σου εαυτού  
Η θάλασσα φουρτούνιασε  τέλος εδώ τα πάθη
Θα σε ρουφήξει ξαφνικά  στο βάθος του βυθού  …


ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΜΑΓΟΥ.....

Μέσα στο δάσος κατοικώ

Κι έχω για συντροφιά μου

Νεράιδες των παραμυθιών

Φίλους τα ξωτικά μου…