ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ !

Με τη φωνή σου ταξιδέυω

πέρα στούς πέντε ωκεανούς

με τα τραγούδια σου γυρέυω

της μοναξιάς τους λυτρωμούς!!!


Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΙ ΒΑΣΙΛΗ !!!



Άγιε μου καλέ Βασίλη
Με παράπονο στα χείλη
Θέλω γράμμα να σου γράψω
Μα φοβάμαι μήπως κλάψω…

Πρόσεχε αυτή τη χώρα
Γέμισε την μ άγια δώρα
Δίωξε τους πολιτικούς
Δεν αντέχω άλλο με αυτούς …

Δώσε μας μια ευκαιρία
Μ έχει πιάσει απελπισία
Έχουμε γεμίσει χρέη
Και γελάνε οι ωραίοι…

Δώσε μας την ευλογία
Να γελάμε μ ευτυχία
Φρόντισε κι όλους τους άλλους
Όχι μόνο τους μεγάλους…

Φρόντισε όλους τους φίλους
Γιατί έχω μόνο λίγους
Είναι οι ξεχωριστοί
Στη ζωή οι διαλεχτοί

Ένας ένας διαλεγμένοι
Πάνω απ όλα αγαπημένοι

Φέρε μας και λίγο χιόνι
Να το δούμε απ το μπαλκόνι
Στείλε μας και άλλα δώρα
Αι Βασίλη κάντο τώρα…

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ !



Μέρα αγάπης μέρα χαράς
Τώρα Χριστούγεννα είναι για εμάς
Μέσα στο κρύο  και μες το χιόνι
Μικρό κορμάκι που δεν κρυώνει …

Χριστέ μου ήρθες για να μας σώσεις
Και από το κακό να μας γλιτώσεις …
Είναι Χριστούγεννα τώρα για εμάς
Μέρα αγάπης μέρα χαράς…

Είναι Χριστούγεννα πάλι απόψε
Μικρέ Χριστέ μας τη θλίψη δίωξε
Φέρε ειρήνη μες τις καρδιές μας
Χίλιες ευχές οι αγκαλιές μας …

Μικρέ Χριστέ για εμάς γεννηθεις
Πάρε μακριά τη σκιά της θλίψης
Μέρα αγάπης μέρα χαράς
Τώρα Χριστούγεννα είναι για εμάς …

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Η Νόπη Χατζηιγνατιάδου !



  • Η Νόπη Χατζηιγνατιάδου γεννήθηκε στην Πτελέα Δράμας.
    Ζει και εργάζεται στην πόλη της Δράμας.
    Είναι φοιτήτρια της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ,
    διανύοντας το τρίτο πανεπιστημιακό έτος.
    Ασχολείται με τη συγγραφή από την εφηβεία της γράφοντας διηγήματα, παραμύθια και ποιήματα.
    Ποιήματά της δημοσιεύονται σε λογοτεχνικά περιοδικά
    και εφημερίδες, έντυπα και διαδικτυακά, στην Ελλάδα και την Κύπρο.
    Έχει διακριθεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς Ποίησης και Παραμυθιού.
    Έχει λάβει Βραβείο Νέων Ποιητών για το 2011 από το λογοτεχνικό περιοδικό "Κελαινώ".

    Η πρώτη της ποιητική συλλογή "Αναζητώντας το Άλφα" εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2009 στη Θεσσαλονίκη από τις εκδόσεις Ωρίωνας. Αποτελείται από 45 ποιήματα με σκίτσα δικά της και βραβεύτηκε το 2010 από πολιτιστικό όμιλο και λογοτεχνικό περιοδικό στην Αθήνα και πρόκειται να βραβευτεί και η δεύτερη συλλογή.
    Η δεύτερη ποιητική συλλογή "Ιέρεια ουρανού και
    θάλασσας" από τις εκδόσεις Βεργίνα, εκδόθηκε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2011. Αποτελείται από 130 ποιήματα και χωρίζεται σε τρεις ενότητες με τίτλους:
    α) Ενδοθαλάσσιες δονήσεις,
    β) Έρωτα τελετές και
    γ) Σπονδές για τη θεά Ποίηση.



     
    Με μεγάλη χαρά σε καλώς ορίζω στο μάγο !

    Η χαρά είναι δική μου! Καλώς σε βρίσκω, Νικήτα!

    Πως είναι η ζωή μιας νέας γυναίκας που ζει σε μια επαρχιακή πόλη ?

    Απλή, ήρεμη, ανθρώπινη, όμορφη!

    Ένα κορίτσι που από τα πρώτα του βήματα γράφει που βρίσκει τα ερεθίσματα?

    Μεγάλωσα σε ένα γραφικό χωριό, στους πρόποδες ενός βουνού, ανατολικά του Ν. Δράμας. Ο ουρανός εκεί μοιάζει δίχως όρια' πελώριος, τα παιδικά μου μάτια χόρτασαν ουρανό σε όλα τα χρώματα. Τα δέντρα ήταν κρυψώνες στο παιχνίδι, οι πέτρες και το χώμα τα πιο ωραία παιχνίδια! Οι άνθρωποι αυθεντικά απλοί. Και σήμερα, κάθε φορά που επισκέπτομαι το χωριό μου, γίνομαι παιδί! Αγαπάω τη φύση και μού δημιουργεί μαγικές εικόνες στο μυαλό! Τα ερεθίσματα, βέβαια, υπάρχουν παντού και πάντα. Κυρίως μέσα στους ανθρώπους.

    Απ ότι ξέρω έγραφες και παραμύθια σου αρέσουν τα παραμύθια?
    Πιστεύεις ότι μπορεί να μετενσαρκωθούν οι ρόλοι και στην πραγματική ζωή ?

    Ναι, έχω γράψει παραμύθια που κάποια στιγμή ίσως να εκδοθούν.
    Μα, σε ποιον δεν αρέσουν τα παραμύθια;
    Ή ζούμε σαν σε παραμύθι ή θέλουμε να ζούμε παραμυθένια. Συνήθως το δεύτερο;
    Τα παιδιά κατανοούν την πραγματικότητα μέσα από τον κόσμο των παραμυθιών, οι συμβολισμοί και τα ηθικά διδάγματα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, οι ήρωες των παραμυθιών είναι και αληθινοί.
    Να ολοκληρώσω την απάντηση λέγοντας ότι το καλύτερο παραμύθι μου είναι η ποίηση!

    Παράλληλα είσαι και φοιτήτρια? Γιατί στη θεολογική σχολή ?

    Άλλο ένα παραμύθι μου! Στο τρίτο έτος της Θεολογικής σχολής και το απολαμβάνω! Περιπέτεια μαγική! Τα μαθήματα της σχολής αυτής είναι πολύ ενδιαφέροντα. Στο εξωτερικό η Θεολογία θεωρείται σπουδαία επιστήμη, στην Ελλάδα αντίθετα την απαξιώνουν. Προσωπικά νιώθω να ανεβαίνω μικρό σκαλοπάτι σε κάθε μάθημά της.

    Υπάρχει σκέψη κάποια στιγμή να διδάξεις θεολογία ?

    Μοιάζει ουτοπία, αλλά έχω ερωτική σχέση με ουτοπίες! Η επιμονή με χαρακτηρίζει, αρκεί μία και μόνο φορά να σκεφτώ κάτι! Είναι ένας στόχος μου! Ακατόρθωτο; Αυτό με δελεάζει, για να προσπαθήσω περισσότερο! Και ας καταλάβω μόνο "η Ιθάκες τι σημαίνουν".

    Τα γραπτά σου έχουν να κάνουν με τη θρησκεία η με άλλο θέμα?

    Η Θεολογία με επηρεάζει, από την αρχαία ελληνική θρησκεία, που είναι πολύ ενδιαφέρουσα, έως τον Βουδισμό και από τη φιλοσοφία έως τη βυζαντινή ιστορία, τα πιο θεολογικά και τα λιγότερα θεολογικά με επηρεάζουν, αποστάζω από αυτά. Έχω γράψει για τον Θεό, αλλά δε χρειάζεται να διαβάσει κανείς για κανέναν Θεό για να γράψει για αυτόν, τον οποιοδήποτε Θεό. Φυσικά και με άλλα θέματα, τα πάντα. Mου αρέσει η ποίηση που μπορεί και είναι διαφορετική. Κοινωνικό ή ερωτικό θέμα, βέβαια και ο έρωτας κοινωνικός είναι και ίσως και θεολογία. Δεν θέλω να κατηγοριοποιώ την ποίηση π.χ. λέγοντας: "κοινωνικό θέμα", αυτό εμπεριέχει πολλές πτυχές ίσως είναι ερωτικό ή και θεολογικό κ.α. Η γραφή είναι σαν τη ζωή, είναι ζωή, εκεί συναντάς τα πάντα.

    Το 2009 εκδόθηκε η πρώτη σου ποιητική συλλογή  πως ένοιωσες ?

    Θυμάμαι πιο έντονα τα συναισθήματά μου στην έκδοση του πρώτου βιβλίου μου σε σχέση με το δεύτερο. Ήμουν πολύ συγκινημένη, τις πρώτες μέρες κοιμόμουν αγκαλιά με αυτό.

    Ποιο είναι το νέο σου βιβλίο πες μας γι αυτό ?

    Η "Ιέρεια ουρανού και θάλασσας", εκδόσεις Βεργίνα, 2011 είναι το μεταίχμιό μου και ταυτόχρονα η αφετηρία της ολοκλήρωσής μου(που ευτυχώς θα αργήσει να έρθει), απόκτησα ταυτότητα και αυτογνωσία. Έχουν γραφτεί θετικές κριτικές για αυτήν τη συλλογή, αλλά το πιο σημαντικό είναι τα θετικά σχόλια όσων ανθρώπων διάβασαν τα ποιήματα που περιέχονται σε αυτήν την ποιητική συλλογή.

    Παράλληλα αξιοποιείς και ένα επάγγελμα  που είναι όμως έξω από την συγγραφή
    Αυτό δεν σε αποπροσανατολίζει από την ποίηση?

    Καθόλου δε με αποπροσανατολίζει, η καθημερινή επαφή με τους ανθρώπους είναι ποίηση! Με εμπνέουν οι άνθρωποι και οι ιστορίες τους. Θα ήθελα, όμως, να έχω περισσότερο χρόνο για να γράφω.

    Τι όνειρα κάνεις  για το μέλλον ?

    Άπειρα φωτεινά! Είμαι αισιόδοξη, υπάρχει ήλιος πίσω από τα σύννεφα της κοινωνικής κρίσης που βιώνουμε. Το μέλλον δεν είναι ζοφερό! Αυτό θέλω να το γράψω σύνθημα σε τοίχους, να το φωνάξω σε πλατείες!

    Αν έγραφες ένα γράμμα στον Αι Βασίλη τι θα του ζητούσες?

    Δυο λέξεις μόνο: "Περισσότερη αγάπη!"

    Σου εύχομαι καλές γιορτές και είθε να πραγματοποιηθούν όλα τα όνειρα και οι ευχές
    σου !!!

    Μακάρι τα όνειρα όλων των ανθρώπων αληθινά να γίνουν! Ευχαριστώ για την φιλοξενία! Εύχομαι από καρδιάς ευτυχισμένες γιορτές!

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

ΟΝΕΙΡΟ !

Το στιχάκι έγραψαν!
Nina Mag.


 
Δεν την μπορώ τη συννεφιά
ούτε και το σκοτάδι

να ανάψουν Φώτα ολοταχώς

να λάμψει αυτό το βράδυ !!!


Μεγάλωσα στη  μοναξιά
μεγάλωσα στη νύχτα
μα τώρα πια δεν τα μπορώ

μες τον καιάδα ρίχτα....

Μεγάλωσα  στη συννεφιά
μ έθρεψε το σκοτάδι ,
έλα κοντά μου ξάπλωσε
να βγει τούτο το βράδυ …

Εγώ μαζί σου  θα είμαι εκεί
τη μοναξιά  να διώξω ,
θα σ αγκαλιάσω με φιλία
κι αγάπη θα σου δώσω …

Ξέρεις φοβάμαι να στο πω
ίσως να μην αντέξω

γιατί με μαύρα δάκρυα

δεν θέλω να σε βρέξω ....

Κι όταν σε δω θα φοβηθώ
θα ξαναφύγω πάλι,
δεν θέλω αλλά δάκρια
σε τούτο το κεφάλι …

Ζήνα μου το κεφάλι σου
μόνο χαρές γνωρίζει

μη φύγεις από δίπλα μου

πόνος μη μας χωρίζει ...

Τα δάκρυα σου στέγνωσα,
τα δάκρυά σου πήρα,
δίπλα μου πάντοτε κρατώ
κι έναν. .ανεμιστήρα.

Είν' η αλήθεια μάτια μου
μπροστά σου και το ξέρεις..
τη κάμαρή μου ζέστανε
ακόμα που αντέχεις
γιατί τα χρόνια τρέχουνε κι αύριο δεν θα μ' έχεις!

Τα δάκρυα θα ναι  καυτά
σαν πέσουν στο κορμί σου

θα σκοτεινιάσει ο ουρανός

θα χάσεις τη φωνή σου ...

Κάλλιο να μείνω άλαλη,
να είμαι ένα ψάρι,
παρά να ζω στη στέρηση,
να χάνω το φιλί σου!

Νίνα τα ψαριά δεν μιλούν
μα έχουν άλλη χάρη

και η κίνηση τους μαγική

και ποιος θα τους την πάρει ?

Πριν λίγο ένα έφαγα,
τη νοστιμιά τους ξέρω,
μα σε ρωτώ Νικήτα μου,
γιατί να υποφέρω,

Κι όταν μετά θα ξανάρθεις ,
να μ αγκαλιάσεις πάλι ,
θα λάμψει ο ουρανός ξανά
και θα με πιάσει ζάλη

Σαν σου μιλώ για όνειρα
και μια ζωή μαγεία,
μα εσύ στη γη πάνω πατάς
χωρίς ευδαιμονία!

Μέσα στα όνειρα αυτά
να ξέρεις δεν χωράω

ούτε στο ίδιο το στενό

μαζί σου περπατάω .....

Πίσω ποτέ δεν έκανα
κι εσύ καλά το ξέρεις,
δώσ' μου το χέρι σου γλυκά
και πάψε να υποφέρεις

Γιατί η ζωή είναι μέσα σου,
μα εσύ ούτε καν τη βλέπεις,
γιατί τα μάτια σου στεγνά
κι έπαψες πια να αντέχεις

Αν υποφέρω στη ζωή
δικός μου είναι ο πόνος

θέλω να είμαι μόνος μου

δικός  μου και ο δρόμος ....

Διαβάτη που είσαι μοναχός .
τον δρόμο σου τον χάνεις,
 χωρίς συντρόφους να βρεθείς ,
 ξημέρωμα δεν φτάνεις

Φύγε λοιπόν, παράτα με
μόνη μου να γυρνάω,
τις νύχτες σαν θα σε σκέφτομαι
ότι σε ακουμπάω

Θα ΄γίνομαι αερικό
στον άνεμο η άμμος,
θα μπαίνω μέσ' τα μάτια σου
κι όλα θα στα χαλάω

Την άμμο αυτή εγώ
θα ψήσω σε καμίνι

να γίνει όμορφο γυαλί

η αγάπη μου να πίνει ...

Μπερδεύτηκε ο λογισμός,
μ' αυτά που όλοι ακούμε
και έχει στερέψει η έμπνευση
τι άλλο πια θα δούμε!!!!!!

Δεν ξανακάνω όνειρα
και ελπίδες που δεν φτάνω
από βραδύς τα χαίρομαι
μα το πρωί τα χάνω!!!!

Δικά σου είναι τα όνειρα
δικές σου και οι ελπίδες

ουράνιο τόξο θε να βγει

μετά από καταιγίδες....

Φίλες  μου όνειρα γλυκά
στέρεψε πάλι η σκέψη

και από όλα τα στιχάκια σας
Ποιος  θέλει  να διαλέξει  …

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

ΜΟΝΑΞΙΑ !

Δεν την μπορώ τη μοναξιά
Δεν θέλω να σε χάσω
Το άπιαστο θα κάνω απτό
Και στο ζενίθ θα φτάσω 

Δεν την μπορώ τη μοναξιά
Σαν έρχεται το δείλι
Νοιώθω να τρέμω σαν κερί
Σαν φλόγα από καντήλι 

Τότε με πιάνει πανικός
Φοβάμαι στα όνειρα μου
Τρέμει σαν φύλλο η καρδιά
Παγώνει η αγκαλιά μου 

Τι να του πεις του μοναχού ?
Πώς να τον ηρεμίσεις?
Τι λόγια εσύ να βρεις
Μόνο μην τον αφήσεις ?

Δεν την μπορώ τη μοναξιά
Δεν θέλω να σε χάσω
Να άπλωσε το χέρι σου
Λιγάκι να σε φτάσω 

Δεν την μπορώ τη μοναξιά
Γιατί έχει χρώμα μαύρο
Τρομάζω στην εικόνα του
Αγάπη εγώ που θα βρω ?

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

ΓΚΡΕΜΙΖΩ ΟΝΕΙΡΑ !

Τα όνειρα μου  γκρέμισα
Για να τα χτίσω πάλι
Να ξεκινήσω απ την αρχή
Να βρω αγάπη άλλη …

Τα όνειρα μου  τα παλιά
Ήταν ρωγμές γεμάτα
Όμως σ αυτά χαράμισα
Τα όμορφα μου νιάτα …

Πίστεψα όρκους ψεύτικους
Ψεύτικες υποσχέσεις
Δεν χτίζονται τα όνειρα
Μόνο  με φρούδες λέξεις …

Τα όνειρα γκρεμίζονται
Σαν πύργοι καταρρέουν
Σαν τους φελούς μες το νερό
Που μόνο επιπλέουν  …

Τίποτα πούναι ψεύτικο
Στον χρόνο δεν αντέχει
Το παρασέρνει ο άνεμος
Και σαν κλαδάκι  τρέχει …

Γκρεμίζω όλα τα όνειρα
Θέλω να χτίσω άλλα
Ξεφεύγω απ όλα τα μικρά
Θα φτιάξω πιο μεγάλα …

Σαν φοίνικας θα γεννηθώ
Ξανά μέσα από στάχτες
Θα βγάλω από μέσα μου
Τις σκέψεις μου τις σκάρτες …

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

ΕΣΥ !

Την ώρα που έπεσε η καρδιά μου μες το χώμα
και σκέφτηκα πως όλα έχουν τελειώσει 
εκεί που έπαψα να ψάχνω για ελπίδα
εσύ μου ανάστησες πάλι το σώμα  …

Εσύ ήρθες και μου έπιασες  το χέρι
όταν δεν με ένοιαζε καθόλου πως θα ζήσω
ουράνιο τόξο μέσα  την καταιγίδα
το παρελθόν τώρα πια θ αφήσω πίσω  …

Εσύ η αφή εσύ το χάδι 
που η ζωή μου απαιτούσε
άναψε Φώτα στην καρδιά μου
και που η ανάσα μου  ζητούσε …

Εσύ το άλφα μου και το ωμέγα 
εσύ η απρόσμενη ευχή
ασπίδα στη ζωή μου και ομπρέλα
μεσ΄ των ματιών  μου τη βροχή …

Εκεί που νόμιζα πως μπήκε η τελεία

και ήμουν έτοιμος όλα να τα αφήσω 
εκεί που χάθηκε η πίστη στη φιλία
έφερες ήλιο στη ζωή μου να αντικρίσω  …

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Ρούλα Σαμαϊλίδου !

Η Ρούλα Σαμαϊλίδου γεννήθηκε στη Μύρινα της Λήμνου. Αποφοίτησε από την Αρσάκειο Παιδαγωγική Ακαδημία Αθηνών και στη συνέχεια εργάστηκε σε τράπεζα. Είναι παντρεμένη και έχει δύο κόρες. Τα τελευταία χρόνια ζει στη Σπάρτη. 
Ένας άνθρωπος απλός γεμάτος συναισθήματα  .
 
Με μεγάλη χαρά σε καλώς ορίζω στην ιστοσελίδα μου !

Η χαρά είναι δική μου.

Μια κοπέλα που γεννήθηκε σε ένα νησί και ξεκίνησε τα πρώτα της βήματα πως ήταν η ζωή στην Λήμνο?

Ο τόπος, που ξεκινά ο καθένας το ταξίδι της ζωής του είναι ο πιο όμορφος τόπος του κόσμου. Πολύ περισσότερο αν εκεί  έχει γευτεί ζεστασιά, αγάπη, ευτυχία!
   Η  ζωή μου εκεί ήταν καλά προφυλαγμένη  μέσα στη ζεστή αγκαλιά της οικογένειάς μου. Ήμουν η αντικαταστάτρια ενός νέου ανθρώπου, που έφυγε νωρίς, στα είκοσι επτά του χρόνια και εννιά μέρες πριν την γέννησή μου. Ήμουν εκείνη που θα έφερνε λίγο φως σε ένα σπίτι πένθιμο, σιωπηλό, με κλειστές τις πόρτες, κλειστές και τις καρδιές. Ήμουν εκείνη που θα έφερνε τη χαρά να απαλύνει τον πόνο τους και να δώσει νόημα στη  ζωή τους.
    Μέσα λοιπόν σε μια μεγάλη αγκαλιά έζησα και μεγάλωσα, που δεν με άφησε να καταλάβω ποτέ αυτά που βίωνε.. Ήμουν η πριγκίπισσα, που όλοι με προστάτευαν και προσπαθούσαν να αντικαταστήσουν αυτό που έλειπε. Καλά τα κατάφεραν και τους ευγνωμονώ.  Η χαρά και η ευτυχία κοντά τους με έκαναν πλούσια. Παλάτι ήταν ο τόπος μου και λαμπρός ο ήλιος που τον φώτιζε. Ο κόσμος μου μικρός αλλά λαμπρός και απέραντος για μένα.  Όλα γύρω μου ένα θαύμα! Μόνο που κακόμαθα λιγάκι και αυτήν τη ζεστή αγκαλιά και την αγάπη την αναζητώ και πέρα από το όστρακο που λέγεται σπίτι.

Ποια τα παιδικά όνειρα σου και τι από αυτά πραγματώθηκε?

Ποτέ δεν ονειρεύτηκα και δεν ζήτησα κάτι σπουδαίο και μεγάλο. Με τους ανθρώπους τους δικούς μου ήθελα να είμαι και με τους ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπάνε. Να μείνω για πάντα στον τόπο μου, τον γεμάτο θρύλους, ιστορίες, μύθους, θαμμένους ναούς και θεούς, βυθισμένες  πολιτείες.  Να πεθάνω στον τόπο μου. Εκεί που είδα το φως να δω και το σκοτάδι. Εκεί που κοιμούνται οι δικοί μου άνθρωποι, για να είναι ο θάνατος γλυκός χωρίς τύψεις και εφιάλτες. Τίποτε δεν κατάφερα. Κολλημένη σε αυτά τα όνειρα, τα φέρνω βόλτα ξανά και ξανά μέσα από τα γραπτά μου. Να   φέρω πίσω ό, τι μου λείπει μέσα από μνήμες, ιστορίες που άκουσα και έζησα. Ξέρω πως μέρα με τη μέρα όλα αλλάζουν. Θέλω να περισώσω από τη λήθη όλα τα βιώματα και τις αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων. Να αφήσω παρακαταθήκη στις νέες γενιές, εποχές διαφορετικές από τις δικές τους, που η ζωή ήταν δύσκολη αλλά συγχρόνως όμορφη μέσα στην απλότητά της.

Ποια ήταν τα χρόνια της οργής για σένα ?

Χρόνια οργής για μένα είναι τα χρόνια που περνάμε τώρα. Νομίζω πως διανύουμε μια Οδύσσεια και πως η Ιθάκη δεν φαίνεται ακόμη.  Οργίζομαι που μια χώρα σαν τη δική μας, που έδωσε τα φώτα του πολιτισμού και της δημοκρατίας σε όλον τον κόσμο έχει χάσει την αξιοπρέπειά της και ταπεινώνεται. Οργίζομαι που τα παιδιά μας δεν έχουν μέλλον και θα αναγκαστούν να ζητήσουν την τύχη τους αλλού. Οργίζομαι που δεν έχουν ελπίδες και όνειρα. Πώς να ζήσει κανείς χωρίς όνειρα;


Τι ήταν αυτό που σε έκανε να γράψεις βιβλία ?
Ένα ακόμα Όνειρο η μια διέξοδος ?

 Δεν είχα ποτέ όνειρο να γράψω βιβλία. Ούτε καν ήξερα πως μπορούσα να γράφω. Διέξοδος μπορώ να πω  ήταν, όταν βρέθηκα σε ένα ξένο τόπο κι όταν συνειδητοποίησα πως η δουλειά που έκανα και υπηρετούσα πιστά ήταν στεγνή και άψυχη και θέσεις και αξιώματα δίνονταν όχι με βάση τα προσόντα αλλά τις κομματικές επιλογές.
    Η αφορμή για να γράψω μου δόθηκε από μια ιστορία μη ολοκληρωμένη που άκουσα και από ένα γράμμα που βρήκα, γραμμένο μέσα από τις φυλακές της Σπάρτης, εκείνα τα χρόνια της οργής. Τα μάτια μου πάγωσαν μπροστά σε μια πρόταση: ΅Δεν ζητώ ελαστικότητα από τη λεγόμενη δικαιοσύνη, ζητώ να μου αποδοθεί ό,τι η λέξη δικαιοσύνη σημαίνει΅ . Αυτή ήταν για μένα η μαγική πρόταση. Η πρόταση κλειδί που με έκανε να ψάξω την ιστορία και στα δυο στρατόπεδα και να πάρω μολύβι και χαρτί.

Πόσα βιβλία έχεις γράψει και με τι περιεχόμενο?

Το πρώτο μου βιβλίο ήταν τα ΅ Χρόνια οργής ΅ με την ιστορία του άδικα φυλακισμένου δάσκαλου στις φυλακές της Σπάρτης και τελικά τον χαμό του, εκείνα τα απάνθρωπα χρόνια του εμφυλίου. Είναι μια μαρτυρία και ένα μνημόσυνο για τους χιλιάδες νεκρούς και για το άδικο αίμα που χύθηκε.
Το δεύτερο μυθιστόρημα  ήταν ΅ τα κεντημένα γοβάκια ΅. Πάλι μια αληθινή ιστορία με όσα δεινά βίωσε η  δική μου οικογένεια στο νησί. Τα διηγήθηκα μέσα από τα κεντημένα γοβάκια μιας ρωσίδας πριγκίπισσας, που βγήκε στο νησί και ξεπούλησε ό, τι είχε και δεν είχε, όταν το 1918 έπεσε το τσαρικό καθεστώς. Τα γοβάκια αυτά δεν φορέθηκαν ποτέ από καμιά γυναίκα της οικογένειας.  Όταν τους χωρούσαν, δύσκολες καταστάσεις δικές τους και του τόπου δεν τους επέτρεπαν τέτοιες πολυτέλειες και όταν υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες δεν χωρούσαν πια στα πόδια τους. Κατάρα ή περιμένουν άραγε τη σταχτοπούτα τους;
Το τρίτο βιβλίο έχει αποδέκτες τα παιδιά. ΅ Τα παραμύθια της γιαγιάς ΅ είναι ανέκδοτα παραμύθια της Λακωνίας, που οι ρίζες τους χάνονται μέσα στο χρόνο. Έκαναν συντροφιά  παιδιά, που ίσως σήμερα δεν ζουν, κάνοντας τα μάτια τους να ανοίξουν διάπλατα, τις καρδούλες να ριγήσουν, τα στόματα να μείνουν ορθάνοιχτα.

Ποιο είναι το νέο σου βιβλίο?

Το τέταρτο βιβλίο μου είναι το ΅ Πέρα από το νησί ΅.  Ένα μέρος του βασίζεται πάνω σε πραγματικά γεγονότα. Ορισμένα πρόσωπα υπήρξαν και άλλα προστέθηκαν ή αλλάχθηκαν για διαφόρους λόγους.

Τι είναι το πέρα από το νησί?

 Είναι η ιστορία της Φωτεινής, μιας Αλεξανδρινής που από ΅κυρία μαμά ΅ έγινε ΅μαμά΅ με όλη τη σημασία της λέξης. Ιστορία επίσης της υιοθετημένης Στέλλας, που από λάθος επιλογές και με τη ζωή να συνωμοτεί και να ανατρέπει σχέδια και προσδοκίες, φέρνει αδιέξοδα στις ζωές τους.

Ποια η επαφή σου με τον κόσμο?
Ό, τι κάνω το κάνω με την ψυχή και την καρδιά μου. Όταν λέω αγαπώ, λυπάμαι, πονώ, το εννοώ. Αυτό πιστεύω πως περνάει στον κόσμο και καταλαβαίνει την αλήθεια μου. Πόσο μπορείς να γελάσεις τον άλλον;  Η αλήθεια όπως και το ψέμα κάποτε θα έρθει στην επιφάνεια. Επαφές με γνωστούς ή και άγνωστους ακόμη, σαν δεν έχουν την αλήθεια μέσα τους, κάπως αλλιώς πρέπει να λέγονται.

Έχεις ζηλέψει ποτέ κάποιον ?

Είμαι άνθρωπος με αισθήματα, προβλήματα,  διλλήματα.   Μπορεί να μην έχω ζηλέψει; Δεν το προσωποποιώ όμως! Ζηλεύω καταστάσεις.

Θέλεις  τα παιδιά σου να γράφουν σαν κι εσένα?

Τα παιδιά μου θέλω να περάσουν τη ζωή τους όπως αυτά επιθυμούν και μακάρι  να τους δοθούν οι καλύτερες συνθήκες για να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους.

Υπάρχει κάτι που σε πληγώνει και θέλεις να το αλλάξεις ?

Με πληγώνει η αχαριστία, η ψευτιά, η υποκρισία, η κακοήθεια. Δεν είναι στο χέρι μου να το αλλάξω παρά μόνο να κάνω τις επιλογές μου. Με ένα χαρτί και ένα μολύβι η ζωή μας. Γράφεις και σβήνεις!

Τώρα ζεις πάλι εκτός τειχών  πρωτεύουσας πάλι σε μια πόλη
Που έχει κλειστή κοινωνία πως είναι εκεί η ζωή?

Μπορεί να έχει χίλια καλά η πρωτεύουσα αλλά εγώ δεν θα ήθελα ποτέ μου να ζήσω εκεί. Θα  ένοιωθα εγκλωβισμένη να μην έχω  καθημερινή επαφή και επικοινωνία με ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπούν. Αυτήν την επαφή, που δεν την χωρίζουν οι αποστάσεις αλλά νοιώθεις όταν ο άλλος σε κοιτά στα μάτια και σου μιλά, σε αγγίζει, σε αγκαλιάζει. Νοιώθεις το τρεμούλιασμα των χειλιών του όταν σε συμμερίζεται και σε πονά, βλέπεις το χαμόγελο όταν του λες  ένα αστείο ή μια γλυκιά κουβέντα. Η Σπάρτη μπορεί να είναι μια κλειστή και δύσκολη κοινωνία. Πολύ καλύτερη όμως, πιστέψτε με, από την πρωτεύουσα. Τι κι αν χάνουμε θέατρα, παρουσιάσεις, μουσικές σκηνές και ό, τι άλλο συμβαίνει σ¨αυτήν;  Κερδίζουμε άλλα πράγματα πολύ πιο ουσιαστικά και όμορφα.

Υπήρχαν στιγμές στη ζωή σου που είχε στερέψει η σκέψη σου ?

Η σκέψη μου είχε στερέψει μπροστά στο φόβο του θανάτου. Δύσκολο να τον κοιτάξεις στα μάτια, και περισσότερο δύσκολο είναι να περιμένεις να έλθει. 

Τι σχέδια κάνεις για το μέλλον ?

Δεν τολμώ να κάνω ούτε σχέδια ούτε όνειρα για το μέλλον. Πιστεύω πως και οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα, που βιώνουν αυτά που συμβαίνουν στην πατρίδα μας έχουν πάψει να κάνουν και τα δυο. Δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξη. Η απαισιοδοξία δεν κέρδισε ποτέ μια μάχη. Ευελπιστώ πως κάτι θα αλλάξει στη διαδρομή και θα γίνει κάποιο θαύμα. Θα βρούμε την Ιθάκη μας. Όχι χωρίς συνέπειες, όχι χωρίς πόνο.

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Πωλούνται όνειρα !


Εδώ πωλούνται όνειρα
Με φρούδες τις  ελπίδες
Θαλασσοπόρος στη ζωή
Και μες τις καταιγίδες …

Πωλείται αγάπη στη στιγμή
Η μήπως δεν πουλιέται?
Μήπως φωλιάζει στην καρδιά
Κι απάνεμα κρατιέται?

Τα όνειρα που χτίζονται
Στην άμμο σαν παλάτια
Εκεί μένουνε μόνιμα
Και γίνονται κομμάτια 

Εδώ πωλούνται όνειρα
Εμπρός έλα να πάρεις
Αγόρασε τις μετρητοίς
Κάνε ότι γουστάρεις  

Γίνε εσύ ο αρχηγός
Αφέντης με παράδες
Να κάνεις το κομμάτι σου
Στις όμορφες κυραδες …

Πωλούνται όνειρα εδώ
Στο βάθος έχει κήπο
Ακολουθείς τα βήματα
Και του κορμιού το χτύπο …

ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΜΑΓΟΥ.....

Μέσα στο δάσος κατοικώ

Κι έχω για συντροφιά μου

Νεράιδες των παραμυθιών

Φίλους τα ξωτικά μου…