ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ !

Με τη φωνή σου ταξιδέυω

πέρα στούς πέντε ωκεανούς

με τα τραγούδια σου γυρέυω

της μοναξιάς τους λυτρωμούς!!!


Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

ΜΕ ΓΕΙΑ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ !


Μας κουρέψανε το χρέος
Θα είμαι τώρα ποιο ωραίος
Γιατί θα γλεντώ συνέχεια
Έξω φτώχια έξω ντέρτια 

Τώρα πιά δε θα χρωστάω
Σαν χαζός  χαμογελάω
Γιατί σώθηκε η πατρίδα
Κι εγώ ψήνω μια σφυρίδα 

Ε ρε γλέντια που θα κάνω
Πάντα θα είμαι από πάνω
Γιατί είμαι ευρωπαίος
Και ας μου έκοψαν το π…(χρέος) …

Μας εκούρεψαν την κόμη
Και δεν ζήτησαν συγνώμη
Το έκαναν για το καλό μας
Μα γελά κι ο διπλανός  μας  ….

Τώρα πια δεν θα χρωστάμε
Και θα έχουμε να φάμε
Μα άδεια πάλι η κατσαρόλα
Αφού μας τα πήραν όλα …

Σαν δεν ντρέπεστε γαϊδούρια
Θα σηκώσω  τα κουμπουρια
Θα σας πάρουμε φαλάγγι
Έξω Γερμανοί και Φράγκοι …

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Μαρίνα Φραγκεσκίδου !




Με μεγάλη χαρά σε καλώς ορίζω στο μάγο !
Ποια είναι η Μαρίνα?
Εξαρτάται ποιον θα ρωτήσεις! Οι πολύ δικοί μου άνθρωποι θα απαντήσουν: ένα ανήσυχο πνεύμα που όλο ψάχνεται, λίγο γκρινιάρα και πολύ πιστή φίλη. Οι απλά γνωστοί ίσως με χαρακτήριζαν ψηλομύτα. Αυτό το λέω, γιατί το άκουσα από διάφορα άτομα τα οποία δεν γνώριζα προσωπικά και γίναμε φίλοι στην πορεία. Εγώ από την άλλη θα έλεγα ότι είμαι λίγο απ' όλα αυτά. Η καλύτερη περιγραφή που μου χει δώσει ένας φίλος μου είναι ότι είμαι ότι βλέπεις. Δεν προσποιούμαι, ούτε έχω την διπλωματία στο αίμα μου. Αυτό βέβαια μου δημιούργησε πολλά προβλήματα κυρίως στη δουλειά, γιατί αν δεν συμπαθώ κάποιον φαίνεται στο πρόσωπό μου αλλά πλέον έχω συμβιβαστεί. Καλύτερα ειλικρινής, παρά διπρόσωπος.



 

      Που μεγάλωσες και ποια ήταν τα παιδικά σου χρόνια ?
·       
Μεγάλωσα σε ένα χωριό της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο, την Ασγάτα. Τα παιδικά μου χρόνια δεν τα αλλάζω με τίποτα στον κόσμο. Γυρνώντας πίσω έχω να θυμάμαι μόνο καλά πράγματα. Ατελείωτα Παιχνίδια στις γειτονιές με ξαδέλφια και φίλους, μικρές εξορμήσεις στο βουνό - μη φανταστείς σε ένα λόφο πάνω από το σπίτι μας- για αναζήτηση κρυμμένου θησαυρού. Ξέγνοιαστα χρόνια, γεμάτα ζωντάνια. Δεν υπάρχει καλύτερη αίσθηση από την ελευθερία που νιώθεις μεγαλώνοντας σε χωριό...

Μικρή είχες κάποιο πρότυπο?
·       
Την Αλίκη Βουγιουκλάκη! Ήθελα και εγώ να χορεύω, να τραγουδώ και να προσφέρω στον κόσμο γέλιο μέσα από δικά μου θεατρικά. Να με αγαπούν όλοι, γιατί θα τους προσέφερα στιγμές χαλάρωσης. Μάλιστα με μια φίλη μου, ανεβάζαμε οι δυο μας θεατρικά κάθε Χριστούγεννα στο πολιτιστικό κέντρο του χωριού, τα οποία γράφαμε και μόνες μας.

Μια κοπέλα που έχει δουλέψει σε πολυεθνικές
Πως ξαφνικά βρέθηκε να γράφει σκέψεις ?
·       
Το ότι έχω δουλέψει σε πολυεθνικές δεν σημαίνει ότι υπήρξα ρομπότ. Αυτό το λέω, γιατί αυτό βγάζουν οι περισσότεροι ή εκεί καταλήγουν. Πάντα παραήμουν συναισθηματική. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω. Η γραφή ήταν για μένα, και είναι ακόμα, λύτρωση. Παλιά έγραφα κυρίως ποιήματα και διάφορα στιχάκια. Η χαρά, η λύπη, ο έρωτας και η απογοήτευση κατέληγαν σε στίχους. Αυτό ήταν το μέσο εκτόνωσής μου. Και γράμματα, πολλά γράμματα. Κάθε άνθρωπος που πέρασε από τη ζωή μου και αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι της έχει και από ένα γράμμα μου, είτε για το τέλος μιας σχέσης, όχι απαραίτητα πάντα ερωτικής, είτε για να μοιραστώ σκέψεις και συναισθήματα. Για κάποιο λόγο στο χαρτί μπορώ πάντα να εκφραστώ καλύτερα. Δεν ήταν λίγες οι στιγμές που το άγχος και το στρες της δουλειάς έγιναν λέξεις στο χαρτί και εξαφανίστηκαν. Επομένως, δεν ήρθε ξαφνικά, η γραφή ανέκαθεν υπήρχε...

Είναι επανάσταση για σένα η γραφή ?
·       
Ναι, μπορώ να το πεις κι έτσι. Στο χαρτί μπορώ να μιλήσω χωρίς φόβο και χωρίς προσωπείο. Όπως ανέφερα και πιο πάνω Δεν είναι τυχαίο ότι η πίεση της δουλειάς, το άγχος και η απογοήτευση οδηγούσαν πάντα στη γραφή. Εκεί έκανα την επανάστασή μου και αμέσως ηρεμούσα.

Πως ανακάλυψες ότι έχεις αυτό το χάρισμα ?
·       
Δεν το βλέπω σαν χάρισμα. Μου αρέσει να γράφω. Από κει και πέρα αν αυτό αρέσει και εκφράζει και κάποιους άλλους ανθρώπους χαρά μου.

Τι ακριβώς περιγράφεις στο βιβλίο σου ?

Το βιβλίο παρουσιάζει με αρκετή δόση χιούμορ τις ιστορίες τριών γυναικών, τόσο διαφορετικών μα και τόσο ίδιων. Η Αντιγόνη είναι μεγαλοστέλεχος σε πολυεθνική εταιρία, η Ισμήνη φιλόλογος γαλλικών και η Ελπίδα ψυχολόγος. Κάθε μια κουβαλά τη δική της ιστορία και κοινός τους πόθος είναι η εξεύρεση του ιδανικού άντρα.
·        Η αλήθεια είναι ότι πιστεύουν ότι τον βρήκαν και τον υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες. Σε ένα κόσμο όμως που τα ιδανικά χάνονται μέρα παρά μέρα πόσο αληθινό μπορεί να ναι αυτό;
Ο Στέφανος, ο Αχιλλέας και ο Θωμάς από την άλλη αγαπούν με πάθος, αυτό πιστεύουν τουλάχιστον, απλά ο καθένας έχει το δικό του τρόπο.
Τι μπορεί να κρύβεται στο τέλος; Μόνο η αλήθεια....

Πως βλέπεις την κοινωνία σήμερα ?
·       
Ωμή. Αυτό είναι το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό. Νιώθω πως διανύσαμε την περίοδο του "παρτάκια" όπου ο καθένας κοιτούσε τη βόλεψή του και μόνο, αγνοώντας την ύπαρξη των υπόλοιπων γύρω του, γι αυτό και φτάσαμε εδώ που είμαστε σήμερα. Το καλό της οικονομικής κρίσης είναι ότι μας οδηγεί θα έλεγα, σε μια περίοδο αναζήτησης. Το μεγάλο ποσοστό ανεργίας προβληματίζει τον καθένα μας διαφορετικά: άλλοι φεύγουν από τη χώρα, κάποιοι επιστρέφουν στην περιφέρεια και ξεκινούν από την αρχή, υπάρχουν και αυτοί που στρέφονται σε επαγγέλματα που τους εκφράζουν καλύτερα. Δεν είναι απαραίτητο σε αυτή τη χώρα να είμαστε όλοι γιατροί, δικηγόροι ή επιχειρηματίες. Ούτε απαραίτητο είναι όσοι απομένουν να γίνονται τραγουδιστές, ηθοποιοί, παρουσιαστές, μάγειρες ή έστω να ψάχνουν τρόπο να χωθούν στα media!

Εσύ μπορείς να κάνεις κάτι να αλλάξεις τον κόσμο
και πως θα τον ήθελες αυτό τον κόσμο?
·       
Ο καθένας μας καλό θα ήταν να κάνει κάτι να αλλάξει τον εαυτό του προς το καλύτερο, να ξεκλειδώσει το μουχλιασμένο μπαούλο που κρύβει μέσα του και να ξανά ανακαλύψει τον άνθρωπο, την αγάπη, την ειλικρίνεια και την εκτίμηση, μόνο τότε μπορώ να ελπίζω ότι ίσως αλλάξει κι ο κόσμος.

Τι είναι αυτό που σε πληγώνει γενικά και τι σε ενθουσιάζει ?
·       
Με πληγώνει η αχαριστία των ανθρώπων. Να είσαι ανοιχτό βιβλίο, να προσφέρεις χωρίς ποτέ να περιμένεις αντάλλαγμα και ο άλλος να γουστάρει να σε θάβει πίσω από την πλάτη σου. Να σε κατηγορεί που είσαι ο εαυτός σου. Με ενθουσιάζει το χαμόγελο των παιδιών, η ολοκλήρωση ενός στίχου, ο καφές στη θάλασσα ...

Ποια η σχέση με τον κόσμο?
·       
Όπως κάθε ανθρώπου. Έχω ανάγκη την επαφή με τους φίλους μου, θέλω να τους προσέχω, να τους φροντίζω και να περνώ ουσιαστικό χρόνο μαζί τους. Τώρα με τον υπόλοιπο κόσμο θέλω να ζω ανάμεσά τους χωρίς να τους δημιουργώ ή να μου δημιουργούν πρόβλημα.

Τι όνειρα κάνεις για το μέλλον?
·       
Γενικώς δεν είμαι υπέρ του να ονειρεύομαι το μέλλον. Δεν μου αρέσει, γιατί κάθε φορά που τόλμησα να ονειρευτώ κάτι ποτέ δεν έκατσε. Το μόνο που θέλω είναι να έχω την υγεία μου κι εγώ και οι άνθρωποί μου για να μπορώ να δημιουργήσω το μέλλον.

Έχεις και άλλα βιβλία έτοιμα για κυκλοφορία ?

Ξεκίνησα κάτι αλλά δεν τελείωσε ακόμα. Για την ώρα θέλω να αφοσιωθώ στο πρώτο μου βιβλίο. Δεν πάει ούτε χρόνος από την κυκλοφορία του και λόγω της εγκυμοσύνης μου και της γέννας το παραμέλησα λίγο. Επομένως τώρα θα ασχοληθώ μόνο μαζί του.

Σου εύχομαι καλή επιτυχία σε ότι κάνεις και σε ευχαριστώ για την εκ βαθέων κουβέντα μας !!!

Εγώ σε ευχαριστώ για το χρόνο που μου αφιέρωσες.

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

ΟΠΤΑΣΙΑ !


Ταξίδια σχεδιάζω σε δρόμους  φυγής
τα ίχνη να  σβήνει ο ήχος της βροχής
η εικόνα σου μόνο  μου  κρατούσε συντροφιά
μα τώρα μου λείπεις  είμαι μακριά …

Εικόνες κοιτάζω και σκέψεις
  μετρώ
κι εσύ να μου λες γλυκά  «σ αγαπώ»
σε δρόμους σε ψάχνω  μα δεν είσαι εκεί
να νοιώθω πως είμαι σε μια φυλακή …

Το ράδιο παίζει γλυκιά μουσική
κι εγώ να νομίζω πως ειν Κυριακή
θυμάσαι πως πάντα σε κρατούσα αγκαλιά
τους φόβους να διώχνω  με χιλιάδες φιλιά  …

Αγάπη να σπέρνω μες τη σιωπή
τα λόγια σωπαίνουν δεν ειν Κυριακή
στο τζάμι η ανάσα να κάνει ρωγμές
μα τώρα τελείωσαν αυτές οι γιορτές …

Μπορεί να σε νοιώθω καθώς μου μιλάς
λευκό το φουστάνι που απόψε φοράς
λυτά τα μαλλιά σου με νάζι σκορπάς
τα χείλη να τρέμουν καθώς με φιλάς …

Ένα σου γέλιο σε μια λάθος στιγμή
σε  πήρε το σύννεφο και ήρθε βροχή
έλα απόψε σ αυτό το χορό
σε πιάνω απ το χέρι σαν να σαι μωρό  …

Σου δίνω το χέρι σαν να σαι παιδί
και δεν θα φοβάσαι κανείς μην μας δει
τα λόγια φυτεύω σε στείρες σιωπές
θα δώσουμε  χρώμα σε μέρες λευκές …

Απόψε με φέρνεις ξανά στη ζωή
σκουπίζω το δάκρυ να φύγει η βροχή
σου πιάνω το χέρι και πάλι δειλά
αγάπη μεγάλη σε βρήκα ξανά  … 

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ !



Της αγάπης ο δρόμος  μπροστά μας περνά
αδέσποτη σφαίρα που στο δρόμο γυρίζει
φανάρια και φώτα είναι ανοιχτά
βαθιά μες τη νύχτα μια σειρήνα σφυρίζει …

Η ζωή που περνά και τα
  χρόνια μετά
ξαφνικά είμαστε μόνοι σε μια άγνωστη χώρα
Σου φωνάζω να κοίτα  σε στηρίζω πιστά
μη χαθείς μη σε πάρει και πάλι η μπόρα 

Ότι κι αν ζήσουμε δικό μας κι αυτό
κι ότι κι αν  χτίζουμε στη φύση αντέχει
γιατί της μοίρας μας ήταν γραφτό
μεγάλο  κατάστημα που όλα τα έχει 

Αυτή η αγάπη  ζωντανούς μας κρατά
το οξυγόνο μας μες τον αέρα
και ο καιρός να αλλάζει ξανά
τα χιόνια να  λιώνουν γιορτάζει η μέρα …



Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

ΠΑΓΩΝΙΑ !



Εσύ δεν με  καταλαβαίνεις
κι εγώ πώς να σου εξηγώ 
τρέχω και δεν με  προλαβαίνεις
είμαι μπροστά από καιρό  …

Είναι απλό αυτό που νοιώθεις

μα να το νοιώσω δεν μπορώ 
λες πως σου φταιν οι περιστάσεις
μα εγώ κρατώ πια αποστάσεις  …

Στο παρελθόν δεν ξεφυλλίζω
ξεθώριασε τώρα και αυτό
την παγωνιά μου ξεμυαλίζω
να την ζεστάνω προσπαθώ  …

Κάτι μπήκε ανάμεσα μας
ίσως μια δυνατή βροχή
ξεψύχησε πια η φωτιά μας
και ας ήταν μόνο στην αρχή …

Τη διάβρωσε η υγρασία
και η ομίχλη των καιρών
ασπρόμαυρη φωτογραφία
που μουτζουρώνει το παρόν …

Μας έφταιξαν οι περιστάσεις
το χιόνι που έγινε βροχή
ξεχείλισε ο καταρράχτης
φτιάχνω ζωή απ την αρχή  …

ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΜΑΓΟΥ.....

Μέσα στο δάσος κατοικώ

Κι έχω για συντροφιά μου

Νεράιδες των παραμυθιών

Φίλους τα ξωτικά μου…