ΟΛΑ Η ΤΙΠΟΤΑ !

Τα ξέμπαρκα ακυβέρνητα φιλιά

Πυγολαμπίδες μες στα μαύρα τα σκοτάδια

Δεν θέλω πια να ζούμε στα κρυφά

Γεμάτοι απ τα παράνομα μας  χάδια  …

Τις νύχτες να σου τραγουδώ μες την καρδιά

Κρυφτό να παίζουμε στην προκυμαία

Αδέσποτα παιδιά για μια βραδιά

Που ψάχνουν  μια πειρατική παρέα  …

Έλα να φύγουμε για να ξεφύγουμε

Να ξημερώσουμε μαζί ερωτευμένοι

Όλα η τίποτα χωρίς επίθετα

Δεν το μπορώ να είμαστε δυο ξένοι  …

Σαν δυο παιδιά που μια βραδιά

Ανεμοδαρμένα πιάνονται απ το χέρι

Έλα να φύγουμε για να ξεφύγουμε

Πανιά να ανοίξουμε σε άγνωστα πια μέρη  …

Τα βράδια να σου ρίχνω λάδι στη φωτιά

Να δυναμώνει κάθε μέρα ο έρωτας σου

Μισόγιομα φεγγάρια αγκαλιά 

Στη μοίρα μου που έγινε δικιά σου …

ΠΡΟΔΟΣΙΑ !

Σου έδωσα ακόμα μια ευκαιρία

Μα εσύ μου δίνεις μια νέα προθεσμία

Κι εγώ που θέλω να φέρω τον έρωτα κοντά

Και σαν τον κλέφτη να διώξω πια τη μοναξιά  …

Απόψε πάλι θα ξημερώσουμε παρέα

Μην αγκαλιάζεις τη δική σου νοσταλγία

Διώξε τις αναμνήσεις μέσα από το μυαλό

Βγάλε τις τύψεις για το δικό σου το καλό  …

Σε ψάχνω μες των δρόμων  τα στενά

Στα καταφύγια τα ερωτικά μα πουθενά

Ένα χορό μαζί σου να χορέψω

Και ότι ζητάς απόψε να λατρέψω …

Απόψε γύρισε τη νέα σου σελίδα

Άναψε φωτιά με νέα ελπίδα

Μη με φοβίζεις και μην βάζεις τιμωρία

Αυτή η αγάπη μας θα γράψει ιστορία …

Μου τρεμοσβήνει η φωνή  που όλο χάνω

Θέλω τον πόνο σου εγώ  για να τον σου  γιάνω

Δεν την γουστάρω αυτή την άδικη ξεφτίλα

Που μας τσακίζει της καρδιάς  όλα τα φύλλα …

Κοιτώ τα μάτια σου που έχουνε φωτιά

Μα δεν μιλάς  και αγκαλιάζω μια σκιά

Ξέρω τον πόνο σου κι έχω τις λύσεις  

Μείνε εδώ κοντά και μη μ αφήσεις  …

ΑΓΓΕΛΟΣ !

Κάποιες αφίσες  σε προβάλουνε στο δρόμο

Ίσως να θέλουν να θαυμάσουν την καρδιά

Είσαι ένας  άγγελος που έχω εγώ μαζί μου

Και σε έχω κλείσει στη δική μου αγκαλιά  …

  

Στα χείλη βλέπω πάλι το χαμόγελο σου

Δεν είναι πια χαμένο και σβηστό

Νομίζω βρήκες τον καλό τον εαυτό σου

Καίει το κορμί σου σαν να έχεις πυρετό  …

Ο μύθος προσκυνάει στο πέρασμα σου

Κι εγώ που σ αγαπώ τόσο τρελά

Θέλω συνέχεια να μυρίζω τα άρωμα σου

Σπάσε το μύθο σου και κράτα με  αγκαλιά …

Κοιτούν οι άλλοι και ζητάνε εξηγήσεις

Μα τι να πεις στην ευτυχία τελικά

Η αγάπη πάντα το όνειρο τρυπάει

Κι απογειώνεσαι  ευθύς με μια ματιά  …

Ξέρω είσαι έτοιμη το μύθο να ξεσκίσεις

Μη σε μπλοκάρει κάθε ενός η πονηριά

Κι ούτε να δίνεις κάθε τόσο εξηγήσεις

Γράψε στον τοίχο σου με κόκκινη μπογιά  …

Κοίτα εκεί που το όνειρο σε πάει

Και σημαδεύει της αγάπης  τη στιγμή

Χόρεψε μπλουζ μαζί μου εδώ και τώρα

Ξεχνά το χθες φύγε από την άγονη γραμμή  …

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΑ ΤΥΦΛΑ !

Δεν με νοιάζει που πας και τι κάνεις

Σαν ταινία βωβού σινεμά

Ο έρωτας σου μου δείχνει πρωτάρης

Περπατάει σκυφτά μοναχός στα τυφλά …

Μην ξεχνάς άμα δεις την αγάπη

Να τις πεις πως την ψάχνω κι εγώ

Κι αν στο δρόμο την βρεις στην ομίχλη

Να την φέρεις  μετά απ εδώ  …

Οι ανέραστοι θα κάνουν θέμα

Γύρω σκοτάδι και στη μέση ερημιά

Στην παρέα  πετάς κάποιο  ψέμα

Η  παρέα καρφιά  και οι γνωστοί τσιμουδιά …

Σ ΑΝΑΖΗΤΩ !

Θέλει η καρδία μου να σε βρει να ψάξει

Όπως το χώμα που ζητάει τη βροχή

Μαζί ξέρεις θα βρούμε κάποια λύση

Σκάρτη η ζωή που είναι μοναχή  …

Ο χρόνος αργά αργά τι θα μας δείξει

Όπως στο σίδερο που βγαίνει η σκουριά

Μα αν ήξερες πως σε έχω αγαπήσει

Δεν θα την άφηνες αυτήν την αγκαλιά  ….

Θέλω απόψε την ανάσα μου να αγγίξεις

Μισή ζωή δεν θέλω πια να ζω

Θέλω την αύρα σου αυτή μου έχει λείψει

Μη με κοιτάς που κάνω το χαζό  …

Νοιώθω πως θέλεις να γυρίσεις

Όμως δεν βρίσκεις λόγια να το πεις

Ούτε κι εσύ τα όνειρα θα αφήσεις

Να είναι μόνα τους στα λόγια της ντροπής  …

Όπως η μάνα που ζητάει τα παιδιά της

Ψάχνεις να βρείς ένα χαμένο ουρανό

Ουράνιο τόξο να σε βρεί να σε αγκαλιάσει

Να βγει το όνειρο ξανά αληθινό  …

ΜΙΛΑ ΜΟΥ !

Τα σύννεφα χαμήλωσαν χωρίς να τα καλέσεις

Τα όνειρα σου θύμωσαν που δεν με θέλεις πια

Τι το θελες το όνειρο χωρίς να το διαλέξεις

Και οι αναμνήσεις τώρα πια σου κανουνε ζημιά  …

Είναι πολλά  και  άχρηστα αυτά που έχεις μαζέψει

Σε δύσκολο αδιέξοδο χωρίς ούτε ένα φως

Και πώς να θέλεις η καρδιά όλα να τα αντέξει

Να στάζει αίμα η σιωπή κι αναρωτιέσαι πως  …

Τώρα δεν έχεις ουρανό για να τον ζωγραφίσεις

Ότι σε ερωτεύτηκε το πήρε ο βοριάς

Η αγάπη που σε έντυσε διπλά θα την μισήσεις

Ξεθώριασε το χρώμα της  κι εσύ δεν μου μιλάς   …

Παγώνουν οι χειμώνες σου μάρτυρες απ τα λάθη

Μα μην κρυφτείς στην χίμαιρα του άλλου σου εαυτού

Ακόμα κι αν η θάλασσα είναι απαλή σαν χάδι

Θα σε ρουφήξει η δίνη της στο βάθος του βυθού  …

ΧΑΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ !

Εγώ δεν θέλω πια  να αργοπεθαίνω

Με λιποτάκτες και αγνώστους ποιητές

Και ούτε οι άλλοι  να με λένε τρελαμένο

Να ονειρεύομαι τα όνειρα του χθες  …

Στο άγριο κύμα το αλαφιασμένο

Να βλέπω γύρω τα παιδιά της γειτονιάς

Να πάω μπροστά μα όλο πίσω  μένω

Σε παραμύθια ευτυχίας και χαράς  …

Μες την καρδία μου  τώρα έχω τρικυμία

Και βλέπω μες στο βάθος πειρατές

Θέλω να διώξω αυτή μου την ανία

Με λιποτάκτες  άγνωστους του χθες  …

Δεν θέλω πια αγάπες μεθυσμένες

Που είναι ξέμπαρκες και μελαγχολικές

Ξέρεις πως πάντα εσένα περιμένω

Και γράφω  στίχους που μιλούν για Κυριακές  …

Λίγο παράξενα και παραπονεμένα

Στιχάκια ευτυχίας και χαράς

Λόγια που δεν θα παν χαμένα 

Και θα σε αγγίξουν στο μέρος της καρδίας  …