ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ !

Με τη φωνή σου ταξιδέυω

πέρα στούς πέντε ωκεανούς

με τα τραγούδια σου γυρέυω

της μοναξιάς τους λυτρωμούς!!!


Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Όταν θα δεις στα μάτια μου
Να τρέχει ένα δάκρυ
Μη μου μιλήσεις Άσε με
να κλαίω εκεί στην άκρη…


όταν τα δάκρυα καυτά
κυλούν από τα μάτια
να ξέρεις την αγάπη μου
έκανα εγώ κομμάτια..


την έδιωξα την πλήγωσα
και βγήκε απ το μυαλό μου
ίσως γιατί δεν άξιζε
να είναι στο πλευρό μου…


τώρα θα ζω μοναχικά
χωρίς να σε θυμάμαι
και ήσυχος τα βράδια μου
να ξέρεις θα κοιμάμαι…


ούτε που θα σε σκέφτομαι
δεν θα πονώ για σένα
γιατί η ζωή σου αγάπη μου
ήταν μεγάλο ψέμα…

11 σχόλια:

Κάκια Παυλίδου είπε...

Είχα αφήσει βαθιά στην καρδιά σου,
στο μέρος που φωλιάζουν τα κρυφά όνειρά σου,
με το ίχνος των ζεστών μου χειλιών
μπουκέτα κατακόκκινων φιλιών,
τυλιγμένα με κορδέλες φαντασίας
λουσμένα στη δροσιά μιας υγρασίας,
κλεμμένης απ’ του έρωτα τα χείλη.
Όλο το κόκκινο της ανοιξιάτικης φύσης
σου το ‘χα χαρίσει, για να μ’ αγαπήσεις.
Ξεδίπλωσα μπροστά σου κάθε μου ευαισθησία,
πτυχές του εαυτού μου, χωρίς υποκρισία.
Κόκκινα νοήματα σ’ ερωτευμένες λέξεις…
ήθελα, καρδιά μου, μόνο να μ’ αντέξεις…
…πάνω στο κοκκίνισμα όλης μου της φύσης,
να μ’ αντέξεις, μάτια μου, και να μη μ’ αφήσεις…


Την πιο μαγεμενη καλημέρα μου, Μάγε...

Katerina είπε...

Πόσο με εκφράζουν τα λόγια σου...
αυτή την στιγμή..
πόσο....

Καλό μεσημέρι Μάγε μου!

NIKITAS είπε...

αγαπημένη ΚΑΚΙΑ το ένοιωσα ...

NIKITAS είπε...

ΚΑΤΕΡΙΝΑ με χαρα σε βρήκα πάλι βάλσαμο τα λόγια σου ...

Κάκια Παυλίδου είπε...

Πού είναι τα μαγικά σου?...... θελω να δημιουργήσω διαύγεια στο τοπίο, για να χαθώ στον ορίζοντα που καταπίνει αδηφάγα την όμορφη θαλασσα.....

http://www.youtube.com/watch?v=ERY5fXWU760&feature=related

Laori είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
NIKITAS είπε...

μονο που θελω να με παρεις μαζι σου σημερα θελω να εχω ανθρωπινη μορφη...

NIKITAS είπε...

καλη μου ΛΑΟΡΙ η μοναξια ειναι φυλακη... κοιτα εξω στο φως...

apinkdreamer είπε...

πολυ καλο! εσυ το εγραψες;

NIKITAS είπε...

apinkdreamer οτι γραφω εδω ειναι οι χτυποι της καρδιας μου...

Κάκια Παυλίδου είπε...

Που κρυφτηκαν τα ξόρκια από τα μαγικά που ΔΕ λύνονται μάγε?...

Πόση θαλασσα χρειάζεται η έμπνευση για να ταξιδέψει στο βάθος της στιχομυθίας?...

Είμαστε σε αναμονή παντως... εγώ και όλα τα ξωτικά μου...

Την καλημέρα μου.. {απέκτησα δικά μου ξωτικά... οφείλω να σου το ομολογήσω... - είναι που σου κλέβω ρίμες και συνήθειες!...}

ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΜΑΓΟΥ.....

Μέσα στο δάσος κατοικώ

Κι έχω για συντροφιά μου

Νεράιδες των παραμυθιών

Φίλους τα ξωτικά μου…