ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ !

Με τη φωνή σου ταξιδέυω

πέρα στούς πέντε ωκεανούς

με τα τραγούδια σου γυρέυω

της μοναξιάς τους λυτρωμούς!!!


Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

Τα φιλία μου δροσουλιτες
Και σταγόνες της αυγής
Στο παράθυρο δε βγήκες
Ερωτά μου να τα δεις….


Πάνω στα λουλούδια αφήνω
Τις σταγόνες της βροχής
Και τα χείλη στάζουν μέλι
Έλα αγάπη να τα βρεις…


Έχεις το ουράνιο τόξο
Για στεφάνι στα μαλλιά
Ένας πολικός αστέρας
Στη δική μου αγκαλιά…


Το σύμπαν συνωμότησε
Απόψε αγαπημένη
Τραγούδι λένε τα πούλια
Φεγγαροστολισμένη….

19 σχόλια:

Tonia είπε...

Καλημέρα

Κοέλιο...

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε...

Το σύμπαν συνωμότησε για να σου δίνει εμνέυσεις και έρωτες Μάγε.
Στέλνε μας τα τραγούδια σου τα έχουμε ανάγκη.

NIKITAS είπε...

Αγαπημενη μου ΤΟΝΙΑ καλημερα και μαγικα φιλια με χαρα σε βλεπω παλι εδω...

NIKITAS είπε...

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΕ χαιρομαι πολυ να εχεις μια μαγικη εβδομαδα!

apinkdreamer είπε...

μαγε, ποιο μαγικο πλασμα σου εχει κλεψει την καρδια και γραφεις παντα τοσο ερωτικα και γλυκα;;;

NIKITAS είπε...

οπως λεει ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ πιο πανω το συμπαν συνωμοτησε καλη μου νεραιδα apinkdreamer ..

Κάκια Παυλίδου είπε...

Οι δροσουλίτες υποψιασμένοι από τον ψίθυρο της Νυχτας πολιόρκησαν το έδαφος του κορμιού της...

Μεταμορφώθηκαν σε σταγόνες συναισθηματικής βροχής.... φουρτούνιασαν τη θαλασσα που περιβαλλει καρτερικα το νησί της προσμονής της....

Κι εσύ, Μάγε, στο κίνητρο υποκλινόμενος χαράζεις στο μπράτσο σου το όνομα της χαμενης πατρίδας, που μια μέρα παλι θα παραδοθεί στα χερια σου....

Ετσι λέει η συνομωσία των άστρων...
Ετσι υπαγορεύει το Τελος του παραμυθιού...
Έτσι ψιθύρισε η Μοιρα στο αυτακι της Νυχτας, που φιλοξενησε παλι την εμπνευσμένη σου γραφη....

Αναστατώθηκαν όλα...
οι μαγνητες, οι τροχιες, το Συμπαν, η θαλασσα, οι πολιορκητες που απλά περιφερονταν σαν φαντασματα....
Τους ανεστησες κι αυτούς για να πολιορκήσουν εκεινο το βλέμμα που φυλακισε τα μαγικά σου....

Στ'αλήθεια!... τι υπεροχη συγκυρία!...

Αν μου επιτρεπεις παραθετω και κατι που συνειρμικά μου ήρθε στο μυαλο:

"Αυτό είναι το κίνητρο και ο οδηγός μου....... το ξάφνισμα..... η ανατροπή ...... εκεί έκλεισες μία στιγμούλα του χρόνου....και μέσα σ' αυτή τη στιγμή χώρεσαν μερικά λεπτά ζωής....... τώρα υπάρχω αλλιώς......σε μια αισθαντικότητα που χαϊδεύει τη ροή του χρόνου, γιατί οι συγκυρίες συνομώτησαν και δε χάθηκε η ευκαιρία......."



Τα φιλια μου... σταγονες μεσα στη θαλασσά σου....

{σκεψου!... αν μαζέψεις τα φιλια-σταγονες από ολες τις νεράιδες, τότε η θάλασσά σου θα βρεθεί σε κατασταση παλιρροιας!....
Συναισθηματικής σου ευχομαι!...}

NIKITAS είπε...

να εισαι καλα αγαπημενη ΚΑΚΙΑ χμμ μα το μουσι μου ναι με τοσες σταγονες μπορει και να πνιγω.. ας ειναι απο νεραιδες και χαλαλι τους..

Κάκια Παυλίδου είπε...

Από γνησιες νεράιδες θα είναι, Μάγε...
και μη φοβασαι!... καμία δε θα σε αφήσει να πνιγεις.....

Εξαλλου αποδεικνύεις ότι ξερεις να επιπλέεις στα υγρά φιλια τους με ανασες κλεμμενες από ποιητικές ρίμες....

Καλή πλοήγηση, όπου κι αν σε βγαλει το κυμα, λοιπόν....

Sweet truth! είπε...

Τι όμορφο...
Αχ χαλάλι της τα φιλιά τα τόσα, πάνω στα πέταλα των λουλουδιών...

Καλό σου βράδυ μάγε μου!!!

Ρίκη Ματαλλιωτάκη είπε...

Γεματο ερωτα!!!!

NIKITAS είπε...

αγαπημενη ΚΑΚΙΑ δεν πιστευω να γελουσαν τα ξωτικα μου γι αυτο το λογο?την καλημερα μου!

NIKITAS είπε...

αγαπητη φιλη Sweet truth! σ ευχαριστω για το περασμα απο το φτωχικο μου...

NIKITAS είπε...

Ρίκη Ματαλλιωτάκη...Έρωτας κάτι μαγικό
Μαγνητικό πεδίο
Μα για να γίνει αγάπη μου
Πρέπει να υπάρχουν δυο…
και ο μαγος αγαπητη φιλη ειναι παντα μονος...

Κάκια Παυλίδου είπε...

Παιδιάστικη απορία μικρού κοριτσιού:

Πως γίνεται να είσαι μόνος σου, Μάγε μου, όταν σε περιστοιχίζουν τόσες νεράιδες?....

NIKITAS είπε...

εδω λοιπν την απαντηση αγαπημενη ΚΑΚΙΑ θα πρεπει να την δωσεις εσυ?σκεψου λιγο?

Ανώνυμος είπε...

Όταν το φεγγάρι ζωγραφίζει τη θάλασσα με αυτό το χρυσό χρώμα, εγώ τραγουδάω τη μπαλάντα της αγάπης μας τόσο σιγά, τόσο μοναχικά, σαν ψέλλισμα μελλοθανάτου που κάνει την τελευταία του ευχή...

Θα ήθελα να είχα τη δύναμη να την τραγουδήσω τόσο δυνατά, τόσο όσο να φτάσει στα βάθη της ψυχής σου, να βρει το μονοπάτι της καρδιάς σου...

Να την κάνω να ζήσει στον κόσμο του ονείρου... Τώρα η νύχτα φεύγει μακριά...

Κράτα με στα χέρια σου μια μέρα ακόμα, στο ορκίζομαι ότι μόνο αυτό ζητώ...

Η αγάπη είναι παντού, όμως στιγμές σαν κι αυτή υπάρχουν μόνο λίγες...

Ναι, είμαι εδώ αυτή που σε αγαπά ζητώντας άλλη μια μέρα...

Καλημέρα Μάγε!!
V.

NIKITAS είπε...

αγαπημενη ΒΑΣΙΛΙΚΗ αυτο ειναι τελειο ναι το ραβδι εκανε παλι το θαυμα του.. τα φιλια μου μαγικα οπως παντα...

jenny είπε...

τι να σχολιασω ? τι να πω ? ειχα καιρο να σε διαβασω .. ειχα καιρο να ακουσω τους ηχους της ψυχης σου .. μπραβο !

ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΜΑΓΟΥ.....

Μέσα στο δάσος κατοικώ

Κι έχω για συντροφιά μου

Νεράιδες των παραμυθιών

Φίλους τα ξωτικά μου…