ΛΕΞΕΙΣ !

Που είναι οι λέξεις που έλεγες

Με προορισμό κανένα

Μάτια μου αταξίδευτα

Κι από τη σκέψη έβγαζες φαιδρά  απωθημένα  …

Τα χάδια σου και τα φιλιά

Κοστίζουν και πονάνε

Γκρεμίζονται τα όνειρα

Καθώς σε προσκυνάνε  …

Απ τα πολλά μικρόφωνα

Σωστή φωνή δεν βγαίνει

Παίζουν οι λέξεις στο σωρό

Κι εσύ εντοιχισμένη  ..

Όλοι κοιτούν αδιάφορα

Μα τίποτα δεν βλέπουν

Βουνά που ασυγκίνητα

Με το ύψος τους παλεύουν  …

Οι μέρες είναι άρρωστες και οι νύχτες τραγουδάνε

Τα όνειρα σφραγίζονται σε πλάνο μιας χρήσης

Μα εσύ γεννιέσαι από παιδί στο μαύρο το σκοτάδι

Να απλώνεις δίχτυα συνεχώς  μα άδειο το παραγάδι  …

Κι όμως αυτό που ζήτησες

Εκείνοι στο στερήσαν

Λαχτάρες και όνειρα μικρά

Άρχοντες του ορίζοντα  μες σε θολά νερά  …

ΧΑΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ !

Τις νύχτες που είμαι μονάχος χορεύουν τα όνειρα μου

Άλλη μια απόδραση μα σε θολά νερά

Να τρέχω πολύ γρήγορα μα χάνω τη σκιά μου

Με πουλημένα ιδανικά για άλλη μια φορά  …

Τώρα τα θες μονά ζυγά γεμάτη αφασία

Όλα δικά σου μάτια μου η αγάπη με σκοτώνει

Μα όπως βλέπεις πάντοτε λείπει η επικοινωνία

Και  κάνε κάτι γρήγορα ο χρόνος μας τελειώνει  …

Ο δούρειος ίππος μέθυσε κατέρρευσε η Τροία

Τα όνειρα που χάθηκαν σε άγονες γραμμές

Κι εσύ μου κάνεις συνεχώς ρετρό λογοκρισία

Τα ρίχνεις όλα επάνω μου για να μην έχεις στρες  …

Η αγάπη φέρνει πυρετό για αυτό μην την απλώνεις

Θα έρθει πολύ σύντομα το απόλυτο μηδέν

Το ξέρεις πως με κούρασαν τα δώρα  χωρίς λόγο

Και η μηλιά ξεράθηκε στους κήπους της Εδέμ …

ΤΕΛΟΣ !

 

Βάζω ένα τέλος σε αυτή την ιστορία

Να σε αντέξω άλλο τώρα δεν  μπορώ

Θα κάνω στάση σε καινούργια αφετηρία

Και από το δικό σου δρόμο πια αποχωρώ  …

Έχω αλλάξει στο δηλώνω να το ξέρεις

Πήρα απότομα ανάποδη στροφή

Και μην ζητήσεις πίσω να με φέρεις

Στο δρόμο το δικό μου δεν υπάρχει επιστροφή …

Μεγάλωσα και γέμισα σοφία

Και αυτό δεν είναι καν προσωπικό

Μα αυτό που νόμιζα για ευτυχία

Ήτανε κάτι μικρό παροδικό  …

Κάπου μπερδεύτηκα στα λόγια και τις πράξεις

Σε μια εποχή που ήθελα τροφή

Σηκώνω όμως την παντιέρα μου και πάλι

Και στο δηλώνω δεν υπάρχει επιστροφή …

Θυμάμαι τον παλιό τον εαυτό μου

Και στη ζωή μου κάνω πια λογαριασμό

Ξανά ακούω πάλι το σφυγμό μου

Έχω κι εγώ σαν άνδρας  εγωισμό …

Τώρα θα ζω με  κόντρα τη ζωή μου

Για να είμαι σίγουρος σαν άνθρωπος πως  ζώ 

Κι αν στάζει αίμα ακόμα η πληγή μου

Σφυρίζω αδιάφορα και σιγοτραγουδώ  …

Για μια φίλη που ειχα καιρό να δω και βρήκα σήμερα...ΔΥΣΤΥΧΩΣ...

Κυκλοφορούν τριγύρω μας
Οι άνθρωποι σκιές
Ζουν μόνο στον κόσμο τους
Και σαν τους βλέπεις κλαις…


Κάπου τα βρήκες δύσκολα
Ήθελες άλλη σκέψη
Στον κόσμου σου βασίλισσα
Όμως σου λείπει η στέψη…


Σου είπαν όταν έπαιρνες
Την πρέζα πως θα νοιώσεις
Πριγκίπισσα των αστεριών
Και δεν θα μετανιώσεις …


Όλος ο κόσμος γύρω σου
Πως θα σε προσκυνήσει
Όμως δεν το κατάλαβες
Πως σε έχει γονατίσει…


Ήθελες κοριτσάκι μου
Κι εσύ να γίνεις μάνα
Μα η πρέζα σε κατάντησε
Αιώνια χαρμάνα…


Σε άλλους δρόμους περπατάς
Αδέσποτη γυρίζεις
Κι ότι συμβαίνει γύρω σου
Δεν το υπολογίζεις…


Άλλα σου υποσχέθηκαν
Άλλα σου είχαν τάξει
Μα τη ζωή σου φίλη μου
Για πάντα έχεις κάψει…


Έτσι κι εγώ κάποια στιγμή
Σε βρήκα ξαπλωμένη
Ο χάρος σε αντάμωσε
Ωραία κοιμωμένη…


Σου έκλεισε το ραντεβού
Με σύριγγα στο χέρι
Εκεί μικρή πριγκίπισσα

Σου έστησε καρτέρι…

Για Σένα !

Έχασα το φεγγάρι μου
Ούτε ο ήλιος βγήκε
Η θλίψη φώλιασε ξανά
Μες την καρδιά μου μπήκε…


Μαύρα είναι τα σύννεφα
Μαύρος ο ουρανός μου
Μου ήρθες και μου έφυγες
Εσύ ο άγγελος μου…


Μου έδωσες γλυκό φιλί
Μα μου το πήρες πίσω
Ενώ σου είχα υποσχεθεί
Ποτέ δε θα σ αφήσω…


Τίποτα δεν κατάλαβες
Δεν ένοιωσες πως νοιώθω..
Δεν άκουσες τα λόγια μου
Που έτρεμαν από πόθο…


Σάββατο μου έδωσες φιλί
Και Κυριακή το πήρες
Κι έτσι ωμά μου απάντησες
Δεν είπαν για μας οι μοίρες…


Δεν ήτανε το ριζικό
Αυτό που η μοίρα ορίζει
Κι αγάπη ο ένας στον άλλονε
Συνέχεια να χαρίζει…


Δεν το κατάλαβα αυτό
Δεν ήτανε τυχαίο
Μάλλον εσύ τον έρωτα
Τον έβλεπες λαθραίο…

Μεγάλη Πέμπτη!

Μεγάλη Πέμπτη σήμερα
Θλίψη στην οικουμένη
Σε σταύρωσαν θεάνθρωπε
Εμείς οι ε σταυρωμένοι …


Αυτή η αδιαφορία μας
Ποτέ δεν θα έχει τέλος
Και στο σταυρό σε έστειλε
Κάθε καρφί και βέλος…


Όλοι μας βλέπουμε Χριστέ
Πως θα καλοπερνάμε
Και τι συμβαίνει γύρω μας
Καθόλου δεν κοιτάμε…


Ποτέ δεν έκανε κανείς
Την αυτοκριτική του
Και πάντα κοίταζε ο καθ εις
Την πάρτη τη δική του …


Αν σκότωνε τον διπλανό
Το φίλο κι αδελφό του
Βρε δε βαριέσαι έλεγε
Κι έκανε το δικό του…


Σε σταύρωσε θεάνθρωπε
Ανθρώπων η βλακεία
Η μοχθηρία στην ψυχή
Και στην καρδιά η κακία…


Πάντα ο εαυτούλης μας
Και να καλοπερνάμε
Και αν γύρω υπάρχουν πτώματα
Αδιάφορα κοιτάμε…


Μέσα σε μια χίμαιρα
Έτσι είναι η ζωή μας
Κι ούτε ζητάμε κάθαρση

Στην μαύρη τη ψυχή μας…

βροχή!!

Βροχή μέσα στα μάτια μου
Βροχή και στην καρδιά μου
Είναι πικρά τα χείλη μου
Και κρύα η αγκαλιά μου…


Κι όπως τα δάκρυα πέφτουνε
Σαν στάλες μες το δρόμο
Αναστενάζει ο θεός
Με το δικό μου πόνο…


Εκεί βλέπω τα μάτια σου
Μοιάζουν με τα δικά μου
Δίωξε τη θλίψη σήμερα
Έλα εδώ κοντά μου …


Είναι η μοναξιά σκληρή
Πονάει το μαχαίρι
Που κάρφωσες μες την καρδιά
Με το δεξί σου χέρι…


Βρέχει πολύ και σήμερα
Ρίχνει και καταιγίδα
Σε είχα μα σε έχασα
Έχασα την ελπίδα …


Πάλι γράφω παράπονα
Και λέω δεν πειράζει
Το ξέρω πως δεν μ αγαπάς
Καθόλου δεν με νοιάζει…


Έχουν βροχή τα μάτια μου
Και χιόνι η καρδιά μου
Μα εσύ δεν βλέπεις τίποτα
Δεν είσαι πια κοντά μου…


Σε πήρανε τα σύννεφα
Και άφησαν σταγόνες
Πολλές σταγόνες συνεχώς

Για να μην νοιώθουν μόνες…

Μέσα στα μάτια σου τα δυο

Βλέπω όλο τον κόσμο
Αρώματα του δειλινού
Με μέντα και με δυόσμο…


Μες την καρδιά σου τη χρυσή
Κανένας δεν θα μάθει
Γιατί είσαι ρόδο μια στιγμή
Την άλλη είσαι αγκάθι…


Κρύβεις τα συναισθήματα
Δεν δείχνεις το εγώ σου
Κρατάς κρυμμένα μυστικά
Το κάνεις για καλό σου….


Άνοιξε την καρδούλα σου
Και κοίτα ένα αστέρι
Να ξέρεις το χαμόγελο
Στα χείλη θα σου φέρει…


Λένε πως είναι μαγικό
Εκείνο το αστέρι
Φωτίζει τα δυο μάτια σου
Χειμώνα καλοκαίρι….


Έχεις τα μάτια που αγαπώ
Στο λένε τα δικά μου
Στο λέει τόσο δυνατά

Ο χτύπος στην καρδιά μου…

Ήσουνα πολύ άδικη
Χθες βράδυ απέναντι μου
Κουρέλιασες το είναι μου
Πίκρανες την ψυχή μου…


Έλα να κλείσουν οι πληγές
Που μ άνοιξες χθες βράδυ
Και γίνε πάλι φίλη μου
Πριν έρθει το σκοτάδι…


Θέλω να ξέρω πως περνάς
Αν με θυμασαι ακόμα
Κάνε με πάλι φίλο σου
Μικρή μου αμαζόνα…


Μου έκανες τα όνειρα
Στο δρόμο να κυλήσουν
Και τα φτωχά ματάκια μου

Με δάκρυα να γεμίσουν…