Σαν μια ταινία ξεκινά με δίχως πρόλογο
Με το σενάριο μικρό μα και αυτόνομο
Και πρωταγωνιστές μέσα
στους δρόμους
Να ζουν με άγραφους τους
νόμους …
Σαν τον ζητιάνο στη γωνιά παγιδευμένο
Να ψάχνει Όνειρο που δεν
είναι χαμένο
Κι αυτή η σιωπή να τρέμει να
ιδρώνει
Μια ελπίδα που γι αυτόν είναι
χαμένη …
Μια ζητιανιά που όλο
εκπορνεύεται
Και η δίψα για ζωή δεν
συμμαζεύεται
Αγάπη μπάσταρδη και
αποβλακωμένη
Μα στο σενάριο ψυχρά
παγιδευμένοι …
Άδειασε η πόλη τα σκουπίδια
της στο δρόμο
Κι η μοναξιά να δίνει
πάντα μόνο πόνο
Χιόνισε απρόοπτα ο καιρός το
καλοκαίρι
Και εσύ
επαίτης στη γωνιά με άδειο χέρι …
.jpg)
.jpg)
.jpg)








.jpg)