ΓΙΝΕ !

Γίνε το φως του Ήλιου όταν χαράζει

Αστέρι στα μαλλιά που σου ταιριάζει

Με αγάπη σε κρατώ στα δάχτυλα μου

Είσαι η πνοή που έγινε δικιά μου  …

Θέλω να έρθω πάνω στα χείλη σου να κλάψω

Τραγούδι εγώ για σενανε θα γράψω

Να απογειωθώ στην αγκαλιά σου σαν αστέρι

Να σου κρατώ σφιχτά το άγιο σου χέρι …

Με ένα γλυκό φιλί θα μπω στα κύτταρα σου

Και στα μαλλιά κοράλλια θα σου ράψω

Είσαι η ζωή που όργωσε τα συνορά μου

Πνοή ανάσα που έγινε δικιά μου  …

ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ !

Μεγάλη αγάπη μα και τελευταία

Σαν παραμύθι μια φορά και έναν καιρό

Τραγούδι μες τα χείλη μου για σένα

Όλα τα θέλω σου θα γίνουνε  μπορώ …

Και τα ταξίδια που έχω ακυρωμένα

Καιρός να βγάλω εισιτήριο γραμμής

Και να μου ψιθυρίζουν λόγια αγαπημένα

Αγάπης αιώνιας και όχι της στιγμής  …

Παιχνίδι κάνω τώρα με τις λέξεις

Σαν παραμύθι μια φορά και ένα καιρό

Μες τη ζωή εσύ τι θα διαλέξεις

Να στήσουν οι νύφες πάλι το χορό …

Μεγάλη αγάπη στους μεγάλους δρόμους σε ζητώ

Και είναι οι λέξεις χάδι μέσα στο σκοτάδι

Σαν παραμύθι μια φορά και έναν καιρο 

Μεγάλη αγάπη μα και τελευταία μες τα όνειρα μου σ αγαπώ …

ΟΝΕΙΡΟ !

Ψάχνει ο θεός του έρωτα να βρει ένα λιμάνι

Σε άγνωστους  τόπους και στεριές ταξίδι για να κάνει

Από χαράδρες πέρασε παντιέρα να σηκώσει

Μα την καρδιά του δεν μπορεί ακόμα για να σώσει  …

Με συκοφάντες και όρνεα συνέχεια αιμορραγεί

Και τώρα ψάχνει σύνορα να κάνει νέα αρχή

Άγνωστοι είναι οι ήρωες αγόγγυστα  κοιτανε

Μα πέρα από το τίποτα δεν μπορούν να πάνε  …

Να βρει τα χνάρια του ο θεός την άνοιξη να φέρει

Να ανθίσει πάλι η χαρά να έρθει καλοκαίρι

Μέσα στα παγοδρόμια άσβεστοι οι πυρσοί

Θέλω να βλέπω όνειρα και μέσα να είσαι εσύ  …

Δεν θέλω τα αντίγραφα  φερέφωνα της φύσης

Θέλω να είσαι εσύ κοντά μόνο μη με αφήσεις

Κι αν μεταναστεύσει η ελπίδα μου σε Γή γειτονική

Να βλέπω πάλι όνειρα  κι εσύ να είσαι εκεί  …

ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ !

Πόνος και θλίψη η μοναξιά που πάντα αφήνει μελανιά

Ο πόθος ψάχνει όαση και το κορμί απόδραση

Πλαγιάζοντας με αυθαίρετες  λαχτάρα και αμαρτία

Τους πόθους μου φυλάκισα τα κύτταρα θωράκισα …

Να μη τ’ αγγίζει ο πυρετός η έξαψη η ζάλη

Να τα ελέγχει ο εγκέφαλος το δόγμα και η πλάνη

Απρόσιτα τα θέλγητρα τα θέλω μου στα έλκηθρα

Και η καρδία μου που χτυπά δεν ξέρει τι να κάνει  …

Ορφανεμένα κύματα βουβά παραληρήματα

Με χρώματα και αρώματα  θα σε ζητήσω πάλι

Μα η σκέψη τρέχει πάλι εκεί με πιάνει τώρα ταραχή

Πέρα από το μπλε του ορίζοντα δεν ξέρω τι θα βγάλει  …

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ !

Θυμάσαι ένα τραγούδι που λέγαμε μαζί

Τα κίτρινα τα φύλλα πεσμένα στην αυλή

Θυμάσαι τις ημέρες που σε είχα αγκαλιά

Τη νύχτα καλοκαίρι στη έρμη ακρογιαλιά  …

Εσύ να μ αγαπούσες κι εγώ να σ αγαπώ

Κι ευτυχισμένες μέρες στον ήλιο τον καυτό

Το καλοκαίρι εκείνο μου ήρθε στο μυαλό

Εικόνες από τη λήθη και έρωτες στο γιαλό …

Μα θέλω να θυμάμαι τις μέρες τις καυτές

Που τώρα δεν υπάρχουν σκορπίστηκαν κι αυτές

Σαν φύλλα φθινοπώρου τις πήρε ο βοριάς

Παγώνει ο χειμώνας τις σκέπασε ο χιονιάς …

Σαν τα νεκρά τα φύλλα και λύπες και χαρές

Αγάπες τις μιας  μέρας που χάθηκαν στο χθες

Κι αν ο βοριάς σφυρίζει στην άδεια αγκαλιά

Τα δάκρυα παγώνουν παγώνει η καρδιά  …

Αθόρυβα να σβήνουν οι τόσες αναπνοές

Σαν βήματα στην άμμο που σβήνει το νερό

Τραγούδι μες τα χείλη που ήρθε από το χθες

Ξεθώριασε  ο Σεπτέμβρης χαμένοι εραστές …

MATIA MOY !

Τα μάτια σου  είναι όμορφα  και λίγο μαγεμένα

Όμως διώξε τα σύννεφα κι όλα τα πικραμένα

Σε τούτη την παλιό ζωή που μας κακογερνάει

Μάτια μου όμορφα γλυκά μάτια μου μαγεμένα …

Τις πίκρες ξέχασε  με μιας και  κοίτα τις χαρές σου

Είναι η ζωή  μας μια σταλιά κοίτα μην τη σκιάζεις

Στα όμορφα τα μάτια σου γκρίζο ποτέ μη βάζεις

Μη μου δακρύζεις ξαφνικά  και την καρδιά μου  σφάζεις  …

Κοίτα αγαπημένη μου τον ήλιο που ξυπνάει

Και ζωντανεύει στη στιγμή ότι ήταν κοιμισμένο

Σκούπισε τα ματάκια σου και κοίταξε  μπροστά 

Έτσι κι εσύ  να μου γελάς καθώς το χθες περνάει …

ΒΗΜΑΤΑ !

Με άτακτα  τα βήματα χορεύει η μοναξιά

Σε ξαφνικά διλήμματα  σε κόσμο που  μακραίνει

Σε ψάχνω πάλι δίπλα μου μα είσαι μακριά

Η σκέψη μου όμως εκεί συνεχεία πηγαίνει  …

Στα όνειρα μου συνεχώς ακούω μόνο βήματα

Κι όταν ξυπνάω μοναχός με πιάνει πάλι θλίψη

Σαν μετανάστης  ναυαγός  παλεύω με τα κύματα

Και ψάχνω το χαμόγελο που τόσο μου έχει λείψει  …

Γι αυτό απόψε θα στο πω που φεύγεις μακριά μου

Μονάχος ξέρεις θα χαθώ δεν είσαι εσύ κοντά μου

Μα δεν ακούς  που τραγουδώ ξανά τη μοναξιά μου

Μες τα τραγούδια της σιωπής απάντηση καμιά  …